วันก่อนมีโอกาสคุยกับน้องเรื่อง Living Will ค่ะ
น้องเล่าว่า ครั้งหนึ่งคุณย่าเคยหัวใจหยุดเต้น ญาติ ๆ กับคุณหมอก็ช่วยกันเต็มที่ จนคุณย่ากลับมามีลมหายใจอีกครั้ง
พอฟื้นขึ้นมา คุณย่าพูดประโยคแรกว่า
“เอาGUกลับมาทำไม”
ตอนฟังก็ขำ แต่พอกลับมาคิด มันก็เป็นคำถามเหมือนกันนะว่า
บ้านเราเป็นครอบครัวจีน เรื่องความตายแทบไม่เคยหยิบมาคุยกันตรงๆเลยตั้งแต่จำความได้ เพราะรู้สึกว่าไม่เป็นมงคล และอยู่ในประเทศที่มองว่าการดูแลแบบนั้นคือกตัญญู
อยากมาสอบถามการเริ่มคุยเรื่อง Living Will กับสมาชิกในบ้านกันยังไงดี โดยไม่ทำให้ท่านรู้สึกว่าเรากำลังพูดเรื่องเป็นลาง
บ้านไหนเคยเริ่มบทสนทนาแบบนี้แล้วบ้างคะ? อยากฟังความเห็นมากๆค่ะ
เรารับสมุด Living Will ของโรงพยาบาลวันเวลาที่จัดทำร่วมกับ สสส และเคยซื้อ สมุดเบาใจ มาเมื่อปีก่อน เราก็ลองใช้เวลาเขียนและตกตะกอนไปเรื่อยๆ
ชวนคุยประเด็นที่คนไทยเริ่มให้ความสนใจอย่าง Living will สิทธิ์การจากไปแบบที่เราเลือกเอง
น้องเล่าว่า ครั้งหนึ่งคุณย่าเคยหัวใจหยุดเต้น ญาติ ๆ กับคุณหมอก็ช่วยกันเต็มที่ จนคุณย่ากลับมามีลมหายใจอีกครั้ง
พอฟื้นขึ้นมา คุณย่าพูดประโยคแรกว่า
“เอาGUกลับมาทำไม”
ตอนฟังก็ขำ แต่พอกลับมาคิด มันก็เป็นคำถามเหมือนกันนะว่า
บ้านเราเป็นครอบครัวจีน เรื่องความตายแทบไม่เคยหยิบมาคุยกันตรงๆเลยตั้งแต่จำความได้ เพราะรู้สึกว่าไม่เป็นมงคล และอยู่ในประเทศที่มองว่าการดูแลแบบนั้นคือกตัญญู
อยากมาสอบถามการเริ่มคุยเรื่อง Living Will กับสมาชิกในบ้านกันยังไงดี โดยไม่ทำให้ท่านรู้สึกว่าเรากำลังพูดเรื่องเป็นลาง
บ้านไหนเคยเริ่มบทสนทนาแบบนี้แล้วบ้างคะ? อยากฟังความเห็นมากๆค่ะ
เรารับสมุด Living Will ของโรงพยาบาลวันเวลาที่จัดทำร่วมกับ สสส และเคยซื้อ สมุดเบาใจ มาเมื่อปีก่อน เราก็ลองใช้เวลาเขียนและตกตะกอนไปเรื่อยๆ