ปกติเราเป็นคนที่ชอบอมยิ้มให้คนในที่พัก กับคนที่เคยเห็นหน้าบ่อยๆ หรือรู้จักกัน ถึงจะไม่สนิทสนมกันก็ตาม แต่เพราะเห็นกันบ่อยมานานหลายปี มีทักกันบ้างตามประสา
แต่กับน้องผู้ชายคนนึง เห็นหน้ากันมาหลายปี น้องเคยช่วยเหลือเราในเรื่องเล็กๆน้อยๆครั้งนึง
แต่เราไม่เคยยิ้มให้น้องเลย เวลาที่เจอหน้ากัน หรือเดินสวนกัน
เคยรู้สึกชื่นชมน้อง เพราะน้องหล่อหน้าตาดี แต่ไม่เคยทำความรู้จักหรือทักทายอะไรกัน ถึงแม้จะอยู่ในที่พักตึกเดียวกัน หรือเห็นกันมานานหลายปีก็ตาม
ใจอยากยิ้มให้ แต่ปากมันไม่ยิ้มนี่สิ...
เลยงงกับตัวเอง เราเป็นอะไร? ฮ่าาา
มีใครเคยเป็นแบบเรามั้ยคะ?
เป็นเพราะอะไร? งงกับตัวเอง
แต่กับน้องผู้ชายคนนึง เห็นหน้ากันมาหลายปี น้องเคยช่วยเหลือเราในเรื่องเล็กๆน้อยๆครั้งนึง
แต่เราไม่เคยยิ้มให้น้องเลย เวลาที่เจอหน้ากัน หรือเดินสวนกัน
เคยรู้สึกชื่นชมน้อง เพราะน้องหล่อหน้าตาดี แต่ไม่เคยทำความรู้จักหรือทักทายอะไรกัน ถึงแม้จะอยู่ในที่พักตึกเดียวกัน หรือเห็นกันมานานหลายปีก็ตาม
ใจอยากยิ้มให้ แต่ปากมันไม่ยิ้มนี่สิ...
เลยงงกับตัวเอง เราเป็นอะไร? ฮ่าาา
มีใครเคยเป็นแบบเรามั้ยคะ?