เราเป็นลูกคนแรกของครอบครัวค่ะ ที่ผ่านมารู้สึกเหนื่อยกับเรื่องเงินมาก เพราะพ่อกับแม่มักจะมายืมเงินเราอยู่ตลอด
บางครั้งถ้าเราไม่ให้ พ่อก็จะพูดว่าเราเป็นลูกไม่ดีบ้าง ด่าบ้าง หรือทำให้เรารู้สึกผิด สุดท้ายเราก็ต้องยอมให้เงินทุกครั้ง เพราะไม่อยากมีปัญหาและไม่อยากเห็นพ่อแม่ลำบาก
จนช่วงที่ผ่านมา เรารู้สึกว่าไม่อยากให้พ่อแม่ต้องเหนื่อยเรื่องเงินอีกแล้ว เลยตัดสินใจเอาบ้านที่พ่อเคยซื้อให้เรา ไปเข้าธนาคารเพื่อเอาเงินออกมา ได้เงินมาประมาณ 1,000,000 บาท
เงินก้อนนี้สำหรับเราเป็นเงินก้อนใหญ่มาก เราเอาไปโปะหนี้ของตัวเอง และแบ่งให้พ่อกับแม่ไปคนละก้อนด้วย เพราะคิดว่าถ้ามีเงินก้อนนี้แล้ว ทุกคนก็น่าจะมีโอกาสจัดการชีวิตและหนี้สินของตัวเองได้ดีขึ้น
ตอนนั้นเราได้พูดกับพ่อแม่อย่างชัดเจนเลยว่า หลังจากได้เงินก้อนนี้แล้ว ขอร้องว่าอย่ามายุ่งกับเราเรื่องเงินอีก ก้อนนี้ถือเป็นก้อนสุดท้ายที่เราจะช่วยแล้ว เพราะเราก็มีภาระและชีวิตของตัวเองที่ต้องรับผิดชอบเหมือนกัน
แต่ยังไม่ถึงเดือนเลยค่ะ ก็กลับมาขอเงินเพิ่มอีกกว่าหมื่นบาท ทั้งพ่อและแม่
ล่าสุดค่าไฟที่บ้านก็ค้างมาแล้ว 2 เดือน ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เราก็ให้เงินค่าไฟตรงตลอด (เป็นบ้านใหญ่มีพ่อแม่และญาติๆที่อยู่ด้วย รวมเรา เราจ่ายเดือนละ 3,000 นอกนั้นเค้าจะแบ่งหารกันทั้งบ้าน) และก่อนที่เราจะได้เงินก้อนจากบ้าน เราเคยช่วยจ่ายค่าไฟให้ล่วงหน้าไปถึง 2 เดือนแล้วด้วยปนะมาณ 20,000 (แปลว่าปัจจุบันต้องไม่ค้าง)
แต่พอเราให้เงินค่าบ้านไปแล้ว เราคิดว่าเค้าคงบริหารจัดการกันเองได้เรื่องค่าไฟ ตอนแรกเราก็เอะใจไว้แล้วว่าทำไมไม่จ่ายค่าไฟเลย (เราให้พ่อ 100,000 แม่150,000 แต่หมดทั้งคู่แล้วค่ะ ให้เมื่อเดือนที่แล้ว เดือนนี้หมด🥲)
สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยมากคือ ทั้ง ๆ ที่ที่ผ่านมาเคยมีปัญหาเรื่องนี้เกิดขึ้นแล้ว เราพยายามช่วยแก้ปัญหาให้หลายครั้ง ให้เงิน ให้โอกาส และพูดคุยกันว่าหลังจากนี้ต้องจัดการเรื่องเงินให้ดีขึ้น แต่สุดท้ายก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ตอนนี้เรารู้สึกหมดหนทางมากค่ะ เหนื่อยจนไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อแล้ว
เรารู้ว่าพ่อแม่อาจจะลำบากจริง แต่ในอีกมุมหนึ่ง เราก็เริ่มรู้สึกว่าเราไม่สามารถเป็นคนแก้ปัญหาเรื่องเงินให้พวกเขาได้ตลอดชีวิต เพราะยิ่งช่วย เหมือนปัญหาก็ไม่ได้หายไป แค่ถูกเลื่อนออกไป แล้วสุดท้ายก็กลับมาที่เราเหมือนเดิม
ตอนนี้กำลังลังเลมากว่าควรให้เงินค่าไฟอีกไหม หรือควรหยุดช่วยจริง ๆ แล้วปล่อยให้เขาจัดการกับผลของตัวเอง แม้สุดท้ายอาจจะถึงขั้นโดนตัดไฟ
พ่อแม่บอกว่าจะคืนเงินให้เราช่วงกลางเดือน แต่พูดตรง ๆ ว่าตอนนี้เราไม่อยากให้แล้ว เพราะรู้สึกว่ามันมากเกินไปจริง ๆ
เราไม่ได้อยากเป็นลูกอกตัญญู และไม่ได้ไม่รักพ่อแม่ แต่เรารู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยมากจนแทบไม่เหลือแรงจะดูแลชีวิตตัวเองแล้ว
อยากมาระบายและอยากขอความคิดเห็นจากคนอื่นค่ะ ว่าในสถานการณ์แบบนี้เราควรทำยังไงดี
ควรช่วยค่าไฟอีกครั้งไหม หรือควรหยุดให้เงินจริง ๆ เพื่อให้พ่อแม่เริ่มรับผิดชอบเรื่องของตัวเองบ้าง
เพราะตอนนี้เราเริ่มรู้สึกว่า ไม่ว่าเราจะให้เงินไปเท่าไหร่ มันก็ไม่เคยเป็น “ก้อนสุดท้าย” จริง ๆ สักที
รบกวน comment แบบสุภาพนะคะ🙏🏻
เหนื่อยกับการเป็นลูกคนโต พ่อแม่ยืมเงินตลอด แม้ให้เงินก้อนสุดท้ายไปแล้วก็ยังมาขอเพิ่ม ควรทำยังไงดี
บางครั้งถ้าเราไม่ให้ พ่อก็จะพูดว่าเราเป็นลูกไม่ดีบ้าง ด่าบ้าง หรือทำให้เรารู้สึกผิด สุดท้ายเราก็ต้องยอมให้เงินทุกครั้ง เพราะไม่อยากมีปัญหาและไม่อยากเห็นพ่อแม่ลำบาก
จนช่วงที่ผ่านมา เรารู้สึกว่าไม่อยากให้พ่อแม่ต้องเหนื่อยเรื่องเงินอีกแล้ว เลยตัดสินใจเอาบ้านที่พ่อเคยซื้อให้เรา ไปเข้าธนาคารเพื่อเอาเงินออกมา ได้เงินมาประมาณ 1,000,000 บาท
เงินก้อนนี้สำหรับเราเป็นเงินก้อนใหญ่มาก เราเอาไปโปะหนี้ของตัวเอง และแบ่งให้พ่อกับแม่ไปคนละก้อนด้วย เพราะคิดว่าถ้ามีเงินก้อนนี้แล้ว ทุกคนก็น่าจะมีโอกาสจัดการชีวิตและหนี้สินของตัวเองได้ดีขึ้น
ตอนนั้นเราได้พูดกับพ่อแม่อย่างชัดเจนเลยว่า หลังจากได้เงินก้อนนี้แล้ว ขอร้องว่าอย่ามายุ่งกับเราเรื่องเงินอีก ก้อนนี้ถือเป็นก้อนสุดท้ายที่เราจะช่วยแล้ว เพราะเราก็มีภาระและชีวิตของตัวเองที่ต้องรับผิดชอบเหมือนกัน
แต่ยังไม่ถึงเดือนเลยค่ะ ก็กลับมาขอเงินเพิ่มอีกกว่าหมื่นบาท ทั้งพ่อและแม่
ล่าสุดค่าไฟที่บ้านก็ค้างมาแล้ว 2 เดือน ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เราก็ให้เงินค่าไฟตรงตลอด (เป็นบ้านใหญ่มีพ่อแม่และญาติๆที่อยู่ด้วย รวมเรา เราจ่ายเดือนละ 3,000 นอกนั้นเค้าจะแบ่งหารกันทั้งบ้าน) และก่อนที่เราจะได้เงินก้อนจากบ้าน เราเคยช่วยจ่ายค่าไฟให้ล่วงหน้าไปถึง 2 เดือนแล้วด้วยปนะมาณ 20,000 (แปลว่าปัจจุบันต้องไม่ค้าง)
แต่พอเราให้เงินค่าบ้านไปแล้ว เราคิดว่าเค้าคงบริหารจัดการกันเองได้เรื่องค่าไฟ ตอนแรกเราก็เอะใจไว้แล้วว่าทำไมไม่จ่ายค่าไฟเลย (เราให้พ่อ 100,000 แม่150,000 แต่หมดทั้งคู่แล้วค่ะ ให้เมื่อเดือนที่แล้ว เดือนนี้หมด🥲)
สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยมากคือ ทั้ง ๆ ที่ที่ผ่านมาเคยมีปัญหาเรื่องนี้เกิดขึ้นแล้ว เราพยายามช่วยแก้ปัญหาให้หลายครั้ง ให้เงิน ให้โอกาส และพูดคุยกันว่าหลังจากนี้ต้องจัดการเรื่องเงินให้ดีขึ้น แต่สุดท้ายก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ตอนนี้เรารู้สึกหมดหนทางมากค่ะ เหนื่อยจนไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อแล้ว
เรารู้ว่าพ่อแม่อาจจะลำบากจริง แต่ในอีกมุมหนึ่ง เราก็เริ่มรู้สึกว่าเราไม่สามารถเป็นคนแก้ปัญหาเรื่องเงินให้พวกเขาได้ตลอดชีวิต เพราะยิ่งช่วย เหมือนปัญหาก็ไม่ได้หายไป แค่ถูกเลื่อนออกไป แล้วสุดท้ายก็กลับมาที่เราเหมือนเดิม
ตอนนี้กำลังลังเลมากว่าควรให้เงินค่าไฟอีกไหม หรือควรหยุดช่วยจริง ๆ แล้วปล่อยให้เขาจัดการกับผลของตัวเอง แม้สุดท้ายอาจจะถึงขั้นโดนตัดไฟ
พ่อแม่บอกว่าจะคืนเงินให้เราช่วงกลางเดือน แต่พูดตรง ๆ ว่าตอนนี้เราไม่อยากให้แล้ว เพราะรู้สึกว่ามันมากเกินไปจริง ๆ
เราไม่ได้อยากเป็นลูกอกตัญญู และไม่ได้ไม่รักพ่อแม่ แต่เรารู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยมากจนแทบไม่เหลือแรงจะดูแลชีวิตตัวเองแล้ว
อยากมาระบายและอยากขอความคิดเห็นจากคนอื่นค่ะ ว่าในสถานการณ์แบบนี้เราควรทำยังไงดี
ควรช่วยค่าไฟอีกครั้งไหม หรือควรหยุดให้เงินจริง ๆ เพื่อให้พ่อแม่เริ่มรับผิดชอบเรื่องของตัวเองบ้าง
เพราะตอนนี้เราเริ่มรู้สึกว่า ไม่ว่าเราจะให้เงินไปเท่าไหร่ มันก็ไม่เคยเป็น “ก้อนสุดท้าย” จริง ๆ สักที
รบกวน comment แบบสุภาพนะคะ🙏🏻