@ เรื่องเก่า เล่ามา นานแล้ว
เป็นแนว คุณครู ผู้สอน
สามสี่ สิบปี อาทร
พร่ำวอน เคี่ยวเข็ญ ให้ดี

@ เมื่อครั้ง รถยัง เปิดกระจก (อย่าขำว่า โบราณ ๆ)
ใช่ตลก ครูก็สม ศักดิ์ศรี
ขับคล่อง ถูกกฎ ชั่วตาปี
แต่แล้ว เธอมี กรรมมา

@ ถูกรถ คันหลัง ชนเฉี่ยว
หวาดเสียว แต่ยัง หรรษา
ก้าวลง มุ่งตรง เจรจา
สัญญาณ ออกขวา มิเห็นฤๅ"

@ หนุ่มหนึ่ง จึงลง ตอบโจทย์
"ขอโทษ เห็นใจ อย่าถือ
ยอมรับ มิเข้าใจ อะไรคือ
สัญญาณ แสดงมือ ข้าฯ สิงง"

@ ครูเธอ อธิบาย โอ๊ะง่ายง่าย (ทำเสียง หน่อยนะครับ)
เอ้าฉัน ขอขยาย ดั่งประสงค์
บอกซ้าย อ๊ะผิด จึงวงวง
จำนง ลบมัน ทันควัน

@ แล้วแสดง แจงบอก สัญญาณใหม่
ขอไป ทางขวา มิหุนหัน
แต่เธอ โอ๊ะโอ๋ อะไรกัน
ชนท้าย รถฉัน ได้อย่างไร"

หนุ่ม ! งงงงงงงง