คบกัน6เดือนแล้วแต่งงานได้2ปีแล้ว แรกๆมีปัญหาตลอดจนตอนนี้มันแย่มากๆอยากให้ก็กลับมารักกันเหมือนเดีม

ตอนที่ครบกันดีทุกอย่างต่างต่างคนต่างให้ความในใจกันดูแลกันมันดีทุกอย่างจนวัน1แม่เราเห็นว่าเค้ามาบ้านเราทุกวันแม่เราเลยมาพูดกับเราว่าแต่งงานกับเค้าได้ไหมแม่ดูแล้วเค้าก็เป็นคนดีมากๆตอนเราได้ยินแม่พูดแบบนั้นเราเลยบอกแม่ไปตรงๆเลยว่าเรายังไม่พร้อมเรายังไม่แน่ใจมันเร็วเกีนไปยังไม่ยอากแต่งจริงๆแม่เราก็ไม่ฟังบอกไม่ชอบให้เค้ามาบ้านทุกวันคนในชอยเค้าเห็นแล้วมันดูไม่ดีแม่ไม่ชอบเราพูดว่ายังไงเราก็ไม่แต่งจนทะเลาะกันแม่เลยบอกว่าจะคุยกับแฟนเราเองให้เขามาขอชึ่งเราโคดไม่ชอบมากๆเราก็เลยเอาไปเล่าให้แฟนฟังแฟนก็บอกว่าแต่งก็แต่งแต่เราบอกแฟนแล้วว่าเรายังไม่พร้อมวันต่อมาแฟนเราก็มาหาที่บ้านเหมือนทุกวันแต่แม่เราก็เข้ามาคุยกับเข้าว่าให้ไปคุยกับพ่อแม่ดูว่าพวกเค้าจะว่ายังไงแฟนเราก็ตกลงพอเค้ากัโเอาไปคุยกับครอบครัวเค้าแล้ววันต่อมาพ่อแม่เค้าก็มากินข้าวกับครอบครัวเราแล้วก็คุยเรื่องแต่งงานเลยสุดท้ายเรา2คนก็ได้แต่งงานกันจริงตอนอยู่ด้วยกันแรกๆก็เรี่มมีปัญหากันแล้วเรายอมรับว่าเป็นที่เราเองที่เอาแต่ใจงี้เงามากๆอะไรนิดหน่อยก็งอนไม่ฟัง เหตุผลจนทำให้ความ สัมพันธ์
เปันผิดเรีมท๋อกสิกตอนแลกเค้าก็ยอมทุกอย่างเอาใจเราเพาะไม่อยากให้เราโมโหหรืองอนเค้าแต่เราไม่เคยผับอะไรเลยมีแต่ขอให้เค้าปับจนตอนนี้เค้าไม่เอาอะไรแล้วอะไรนิดหน่อยเค้าก็ขอเลีกเราเรี่มรู้ตัวแล้วว่าเราทำผิดมากๆพยายาม เปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้นทำทุกอย่างอะไรไม่ดีเราเปลี่ยนที่ผ่านมาเรายอมรับผิดทุกอย่างขอโทดเค้าจากใจจริงและรู้สึกผิดจริงๆแต่เค้าไม่เอาอะไรแล้วจริงๆเค้าเรี่มทำแย่ๆใสเราพูดจาแย่ๆไม่สนใจดูแลเราเหมือนแต่ก่อนแล้วพูดจาแย่ๆด่าเราดูถูกเราแต่เราก็ยอมเพาะที่ผ่านมาเราทำไม่ดีใสเค้าก่อนเราขอให้เค้าอยู่เค้าก็อยู่แต่ไม่เหมือนเดีมแล้วเค้าไม่พยายามทำให้มันดีขึ้นเลยมีแต่เราที่อยากให้มันดีขึ้นอยู่คนเดียวจนตอนนี้เราเหนื่อยมากๆแต่ก็ยังไม่อยากเลีกเค้าเคียดีกับเรามากๆเราไม่อยากเสยเค้าไปจริงๆครวทำไงดีค่ะช่วยแน่นำหน่อยคะตอนนี้แย่จริงๆ