เเฟนไม่ยอมปรับ ไม่ยอมลดอีโอ้

เราคบกับเเฟนมาได้ 3-4 ปี มีลูกด้วยกัน 1 คน เมื่อก่อนเราทำงานหาเงินพร้อมกับช่วยเเฟนเลี้ยงลูกช่วยทำกับข้าวให้ช่วยตากผ้าช่วยตื่นมาป้อนนมให้ลูกตอนดึกๆ เเฟนเลี้ยงลูกอยู่บ้านจนลูกอายุได้ 1ขวบ6เดือน มีเหตุผลอะไรบางอย่างทำให้เราต้องออกจากงานเเละต้องหางานใหม่ เเต่เเฟนเราหางานได้ก่อนเราจึงต้องเลี้ยงลูกเองทั่งหมด ตั่งเเต่ที่เเฟนไปทำงานเขาก็ไม่หยิบจับงานบ้านรวมถึงซักผ้ารวมถึงลูกเขาก็ค่อยๆลดความสนใจเเละค่อยๆผลักภาระให้คนอื่น พอเขาทำงานได้ 1 เดือนเราก็เริ่มมีปัญหากัน เขาก็เริ่มหาเหตุผลมาทะเลาะกับเราหาเรื่องมาว่าเราเช่นเมื่อไหร่จะไปหางานบ่นว่าเราไม่ช่วยค่าใช้จ่ายว่าเราเป็นภาระ ทั่งที่เขาทำงานได้เงินมาไม่เคยเเบ่งให้เราใช้เลยสักบาทเดียว จันกระทั่งเวลาผ่านไป3-4เดือนได้ เราก็ได้งานกะดึกทำงาน12 ชม เราก็คิดว่ามันจะดีขึ้น เเต่ก็ไม่เลย เราทำงานกลับมาเราทำกับข้าวไว้ให้คนทั่งบ้านทำกับข้าวไว้ให้ลูกล้างจานที่เขากินกันเเล้วไม่ล้างบางวันก็ทำความสอาดบ้านกว่าจะได้นอนอีกทีบางทีก็13.00 หรือบางวันลูกนอนเร็วก็11.00 พร้อมลูก เเต่เราก็ยังถูกบ่นถูกว่าจนเรารู้สึกเบื่อเราไม่พูดไม่คุยไม่โต้ตอบเขาเลยเเละกับข้าวที่เราเคยทำเสื้อผ้าเขาที่เราเคยซักให้เราก็ไม่ทำ เขาพูดอะไรมาเราก็ไม่สนใจไม่ตอบไม่ถามไม่สนใจหน้าเขาเราก็ไม่มองเราเงียบเเบบนี้มาได้3-4เดือนเเล้วตั่งเเต่ที่เราเงียบเราก็โอเคขึ้น เเต่มันก็มีความรู้สึกที่ว่าเราไม่อยากอยู่ตรงนี้เเล้วเเต่เราก็ไปไหนไม่ได้เพราะเขาไม่สนใจลูกเลนเขาไม่คิดที่จะเลี้ยงลูกเลย ถ้าเราไปลูกจะอยู่อย่างไรเราคิดเเบบนี้วนๆไปซ้ำๆ อยากถามว่าความสัมพันเเบบนี้ทุกคนจบมันอย่างไรครับมีข้อเเนะนำให้เราไหมเราจนปัญญาจริงๆ เราทนอยู่กับคนเห็นเก่ตัวเเบบนี้ไม่ไหวจริงๆ