“ผมคิดว่าผมเป็นฝ่ายนำเกม แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าผมอยู่ในเกมของเธอมาตั้งแต่แรก?”

มีอยู่วันหนึ่ง ผมกำลังจะกลับห้องพัก แต่ตั้งใจว่าจะแวะไปงานวันเกิดเพื่อนก่อน ระหว่างเดินผ่านป้ายรถเมล์ มีผู้หญิงคนหนึ่งทักผมว่า
“เพิ่งเลิกงานเหรอ จำกันได้หรือเปล่า?”
ตอนนั้นผมพยายามนึกอยู่พักหนึ่ง แต่จำไม่ได้จริง ๆ ก็เลยตอบไปแบบเออ ๆ ออ ๆ แล้วก็เดินต่อไปเพื่อไปงานวันเกิด
แต่พอเดินไปสักพัก ผมก็นึกขึ้นได้ว่า อ๋อ…คนนี้นี่เองที่เมื่อก่อนเคยยืมเงินผม 20 บาท เราเคยทำงานด้วยกันมาก่อน ตอนนั้นผมพอจำได้ว่าเธอมีแฟนเป็นรุ่นพี่ที่ผมรู้จักจากที่ทำงาน แต่ผมจำรายละเอียดไม่ได้แล้วว่าเธอเป็นแฟนของใคร
ผมมีไลน์ของเธออยู่ เลยทักไปถามว่า “ไปงานวันเกิดด้วยกันไหม?” เธอก็ตอบกลับมาประมาณว่า “แล้วทำไมไม่ชวนมาตั้งแต่แรก”
ผมเลยบอกว่า “งั้นลงรถเลย เดี๋ยวเรียกรถให้”
สุดท้ายเราก็ไปงานวันเกิดด้วยกัน ระหว่างทางผมก็ทำตัวสนิทกับเธอมาก ทั้งกอดเอว จับมือ หรือทำเหมือนเราเป็นแฟนกัน ทั้งที่ตอนนั้นผมยังจำชื่อเธอได้ไม่ค่อยดีด้วยซ้ำ พออยู่ด้วยกันก็นั่งใกล้ ๆ กันตลอด
ขากลับ ผมก็กอดเอว จับมือ และเรียกรถไปส่งเธอกลับบ้าน
วันต่อมาเป็นวันหยุดของเธอ เธอแวะมาเล่นกับพี่ที่ทำงานอยู่แถวร้านที่ผมทำงาน แล้วทักมาบอกว่า วันนี้หยุดและมาเล่นอยู่แถวที่ทำงาน ผมเลยบอกว่า “แวะมาหาหน่อยสิ เดี๋ยวกลับด้วยกัน”
เธอคงคิดว่าผมจะพาไปไหนอีก เพราะสุดท้ายเธอก็มานั่งรอผมอยู่หน้าร้าน ลักษณะเหมือนนั่งรอแฟน ผมเองก็กอดคอและจุ๊บแก้มเธอ ทำตัวเหมือนเราเป็นคนรักกัน
จากนั้นเราก็กลับด้วยกัน ผมไม่ได้พาเธอไปไหน แต่พาเธอขึ้นห้องของผม เรานั่งคุย เล่นโทรศัพท์ และมีการสัมผัสเนื้อตัวกัน ก่อนที่ผมจะฝืนใจเธอ และค้างคืนด้วยกัน
หลังจากวันนั้น เราก็คุยกันในลักษณะเหมือนคนคุยกัน แต่ไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกันอย่างชัดเจน ช่วงแรกทุกอย่างก็ดูเหมือนจะไปได้ดี แต่หลัง ๆ เธอเริ่มถอยห่างออกไปทีละนิด ก่อนจะค่อย ๆ หายไปจากชีวิตผม
จนตอนนี้ผมกลับมาคิดว่า หรือจริง ๆ แล้วผมไม่ได้เป็นคนที่ “นำเกม” ตั้งแต่แรกอย่างที่คิด หรือแท้จริงแล้วผมอาจเป็นฝ่ายที่อยู่ในเกมของเธอมาตั้งแต่ต้น?
ผมอยากรู้ว่าทุกคนมองเรื่องนี้ยังไงครับ