มีใครในนี้ที่ชีวิตนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จในชีวิตบ้างไหมครับ?
ถ้าชีวิตนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จ แล้วต้องทำยังไงต่อไปครับ?
อีกไม่กี่เดือนผมก็จะอายุขึ้นหลัก 3 แล้วครับ แต่ผมไม่มีความสำเร็จอะไรสักอย่างเลยครับ เห็นชีวิตรุ่นพี่รุ่นน้องและเพื่อนๆของผมไปกันได้สวยมาก เห็นความสำเร็จมากมายในโลกโซเชี่ยล อายุแค่ 20-30 หรือต่ำกว่านั้น แต่ประสบความสำเร็จมากมาย มีเงินหลายล้าน รถหรู บ้านหลังใหญ่ มีสามีรวย แฟนรวย อวดบ้าน อวดรถ เงินเดือนหกหลักเจ็ดหลัก เป็นแอร์ เป็นหมอ ซื้อหุ้นตัวนี้ๆได้กำไรเป็นล้าน สิบล้าน ร้อยล้าน พอกลับมาดูตัวเองแล้วมันว่างเปล่ามากเลย ไม่มีอะไรให้โชว์ทั้งนั้น พ่อแม่ก็ชอบแซวว่าเมื่อไหร่จะมีแฟน แต่งงาน อยากเลี้ยงหลาน เราก็ได้แต่เงียบแต่ในใจค่อนข้าง annoyed เพราะมองยังไงถ้าเราไม่มีเงิน ไม่มีความสำเร็จ จะไปสร้างครอบครัวได้ยังไง จะมีผู้หญิงคนไหนมาชอบ อีกอย่างเราสงสารด้วยอยากให้เค้าไปอยู่กับผู้ชายที่ประสบความเร็จเป็น alpha man ดีกว่า ไม่ก็หาคบกับหมอ,นักธุรกิจ,เสี่ย,ต่างชาติ,ฝรั่งอย่างนี้ไปเถอะ เราไม่มีภาพนั้นที่พ่อแม่เราชอบพูดบ่อยๆอยู่ในหัวเลยแม้แต่นิดเดียว
หลายๆคนอาจจะบอกว่าความสำเร็จของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่พอเห็นคนรวย คนขับรถหลายล้าน ก็บอกว่าเป็นคนที่สำเร็จในชีวิตทั้งนั้น ย้อนแย้งดีนะสังคมเนี่ย
เราเริ่มปลงกับอะไรหลายๆอย่าง เคยคิดจบชีวิตตัวเองเหมือนกัน แต่หนังสือที่ดองไว้ยังมีอีกหลายเล่มที่ไม่ได้อ่าน เราเริ่มแน่ใจว่าเราไม่ได้สำเร็จแน่ๆอะชีวิตนี้ เราเริ่มแก่ เราคิดบ้าอะไรไม่รู้มาเรียนโท ตอนนี้ก็มีเอไอเต็มไปหมด เศรษฐกิจก็แย่ สุดท้ายที่สำคัญเราสงสารและก็รู้สึกผิดกับพ่อแม่มากๆที่เราไม่ได้เป็นลูกที่มีอะไรให้พ่อแม่อวดเท่าไหร่ ถ้าเราเป็นคนที่สำเร็จหรือรวย พ่อแม่คงจะต้องดีใจและภูมิใจมากแน่ๆ อยากขอโทษท่านจังเลย
ถ้าชีวิตนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จอะไรเลย แล้วต้องทำยังไงต่อไปครับ?
ถ้าชีวิตนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จ แล้วต้องทำยังไงต่อไปครับ?
อีกไม่กี่เดือนผมก็จะอายุขึ้นหลัก 3 แล้วครับ แต่ผมไม่มีความสำเร็จอะไรสักอย่างเลยครับ เห็นชีวิตรุ่นพี่รุ่นน้องและเพื่อนๆของผมไปกันได้สวยมาก เห็นความสำเร็จมากมายในโลกโซเชี่ยล อายุแค่ 20-30 หรือต่ำกว่านั้น แต่ประสบความสำเร็จมากมาย มีเงินหลายล้าน รถหรู บ้านหลังใหญ่ มีสามีรวย แฟนรวย อวดบ้าน อวดรถ เงินเดือนหกหลักเจ็ดหลัก เป็นแอร์ เป็นหมอ ซื้อหุ้นตัวนี้ๆได้กำไรเป็นล้าน สิบล้าน ร้อยล้าน พอกลับมาดูตัวเองแล้วมันว่างเปล่ามากเลย ไม่มีอะไรให้โชว์ทั้งนั้น พ่อแม่ก็ชอบแซวว่าเมื่อไหร่จะมีแฟน แต่งงาน อยากเลี้ยงหลาน เราก็ได้แต่เงียบแต่ในใจค่อนข้าง annoyed เพราะมองยังไงถ้าเราไม่มีเงิน ไม่มีความสำเร็จ จะไปสร้างครอบครัวได้ยังไง จะมีผู้หญิงคนไหนมาชอบ อีกอย่างเราสงสารด้วยอยากให้เค้าไปอยู่กับผู้ชายที่ประสบความเร็จเป็น alpha man ดีกว่า ไม่ก็หาคบกับหมอ,นักธุรกิจ,เสี่ย,ต่างชาติ,ฝรั่งอย่างนี้ไปเถอะ เราไม่มีภาพนั้นที่พ่อแม่เราชอบพูดบ่อยๆอยู่ในหัวเลยแม้แต่นิดเดียว
หลายๆคนอาจจะบอกว่าความสำเร็จของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่พอเห็นคนรวย คนขับรถหลายล้าน ก็บอกว่าเป็นคนที่สำเร็จในชีวิตทั้งนั้น ย้อนแย้งดีนะสังคมเนี่ย
เราเริ่มปลงกับอะไรหลายๆอย่าง เคยคิดจบชีวิตตัวเองเหมือนกัน แต่หนังสือที่ดองไว้ยังมีอีกหลายเล่มที่ไม่ได้อ่าน เราเริ่มแน่ใจว่าเราไม่ได้สำเร็จแน่ๆอะชีวิตนี้ เราเริ่มแก่ เราคิดบ้าอะไรไม่รู้มาเรียนโท ตอนนี้ก็มีเอไอเต็มไปหมด เศรษฐกิจก็แย่ สุดท้ายที่สำคัญเราสงสารและก็รู้สึกผิดกับพ่อแม่มากๆที่เราไม่ได้เป็นลูกที่มีอะไรให้พ่อแม่อวดเท่าไหร่ ถ้าเราเป็นคนที่สำเร็จหรือรวย พ่อแม่คงจะต้องดีใจและภูมิใจมากแน่ๆ อยากขอโทษท่านจังเลย