สวัสดีครับผมเด็กจบใหม่สัก 1-2 ปีนี่นับว่าใหม่ไหมนะ
เอาเป็นว่าผมเพิ่งเริ่มทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งได้สักพักคือในบริษัทนี้บริหารกันแบบครอบครัว มี 2 คนที่เป็นเจ้าของเลย และ อีก 6 คนที่คอยนั่งบริหาร(หลังจากนี้จะขอเรียกผู้บริหารไปเลยนะครับ) เลยทำให้ออฟฟิศแบ่งออกเป็น 6 ส่วนตามเจ้านายทีนี้คนบริหารคนที่ 5 (เด็กสุด)ที่ผมทำงานด้วยเขารับพนักงานใหม่ผมเลยมีโอกาสได้เข้าไปสมัครตอนแรกบรรยากาศหลายๆอย่างดีมากครับมีสวัสดิการหลายอย่างเงินเดือนก็สูงตอนแรกผมจีใจเลยครับว่านี่จะเป็นงานหลักของเรายาวๆเลยทำที่นี่แค่ปีเดียวก็พอจะซื้อรถได้เลยแต่อยู่มาวันนึงผมได้เปิดเก๊ะใต้โต๊ะทำงายผมแล้วเห็นบันทึกของพนักงานคนที่ผ่านมา(3คน)เขียนไว้+ไฟล์เก่าในคอมโดยเขาเพิ่งลาออกไปเมื่อ 1-4 เดือนก่อนกันนี่เองไล่ๆกันมา 3 มีคนนึงอยู่ได้แค่เดือนเดียวแต่ผมก็ยังไม่เอะใจอะไรเลยนั่งอ่านบันทึกดูก็คือเขาเครียดมากจนอยากกลับบ้านขออธิบายเท่านี้นะครับผมก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งผมเริ่มโดน ผู้บริหารคนนึงที่ถือว่าตำแหน่งสูงกว่า เจ้านายผมสั่งงานที่หนักมากๆ ทั้งที่ไม่ใช่ของแผนกผมซึ่งตอนแรกก็ยินดีทำครับคิดว่าคงวัดใจกันว่าสู้งานไหมเราก็ยอมให้ออกไปทำงานต่างจังหวัดไกลก็ยอมให้ไปยกของหนักกลางแดดก็ยอมจนเหมือนเขาเห็นว่าผมทนได้เค้าเลยเลิกไปก็เลยรู้สึกดีว่าเราผ่านมันมาได้แล้วสุดท้ายผมก็คิดผิดเพราะผมมักจะโดนโยนงานข้ามแผนกตลอดแผนกติดกันแต่มีแต่พวกผมที่นั่งทำงานส่วนอีกฝั่งนั่งขำกันทั้งวันพอเจ้าของเดินมาตรวจก็จะแกล้งทำเป็นมาช่วยพวกผมทำงานเจ้านายผมด้วยความที่เป็นลูกคนเล็กเลยไม่มีสิทธิ์ไปออกปากออกเสียงหรือปกป้องพวกผมได้มากนักแต่ก็ยังอดทนมาตนถึงทุกวันนี้ครับเพราะไม่อยากให้ใครดูถูกหรือว่าได้ว่าเด็กจบใหม่ไม่ทนงานไม่สู้งานหรือไม่อยากโดนครอบครัวมากดดันอีกทุกวันนี้นอนวันละ 3-4 ชม แทบไม่ได้พักไม่ได้ใช้ชีวิตไปทำงานก็มีแต่เครียดและกดดันและโดนแกล้ง ทุกวันที่ตื่นมาผมรู้สึกไม่ใช่ตัวเองไปทุกวันอยากตะโกนให้ใครช่วยแต่ก็ไม่กล้า อยากปรึกษาพี่ๆทุกคนว่าควรฝืนสู้ต่อหรือเอาแค่พอดีแล้วออกมาดีครับ ขอบคุณครับ