ตอนเราเด็กๆแม่ชอบบอกว่าเราเป็นลูกคนขายถ่าน เขาเก็บมาเลี้ยง
เราเติบโตมาในครอบครัวที่มีพ่อเลี้ยง และพ่อเลี้ยงเคยตบตีเรา แต่แม่เราไม่ช่วย แค่ยืนมองเฉยๆ
เราโดนเปรียบเทียบเรื่องการส่งเงินให้แม่ เพราะตอนเราเงินเดือน 12,000 บาท เราส่งให้4,000 บาทต่อเดือนช่วงแรกที่เราเรียนจบ เพิ่งทำงานและก็ส่งเพิ่มเป็น 5,000/
6,000/7,000 และปัจจุบัน 8,000 บาท แต่แม่เราเปรียบเทียบกับพี่ชายเราว่าเขาส่งเงินให้เยอะ 25,000 บาท
ตอนเราป่วยเป็นเอ็นร้อยหวายอักเสบ ขาเจ็บ เดินเขย่งเท้า เขาก็บ่นว่าทำไมไม่เดินปกติ จะจูงเราวิ่ง ว่าเราว่าสำออย เพราะไม่มีบาดแผลให้เห็น เราจะใส่รองเท้าที่เดินในบ้านก็บ่น กลัวบ้านไม่สะอาด ให้ใส่ถุงเท้าเดินในบ้านแทน เราจะต้มน้ำเพื่อแช่เท้าก็บ่นว่าเปลื้องแก๊ส ต้มมาแล้วยังต้องรอให้น้ำอุ่นอีก เสียเวลา จนเราเหนื่อยใจ
จะเปิดแอร์ก็เปิดได้แค่ 1 ชั่วโมงแล้วปิดเพราะเปลื้องไฟ เราเลยไม่เปิดแอร์เปิดพัดลมเบอร์ 2 แทนเพราะเราเหงื่อออกเยอะ เราขี้ร้อนง่าย
มีวันหนึ่งเขาก็พูดมาว่าเราส่งเงินมาให้เขาน้อย แต่จะไปหวังอะไรได้เนอะ แล้วก็อย่าหวังว่าจะเงินทองเขา เงินทองนี้เป็นของพี่ชายเราที่เขาส่งเงินมาให้ที่บ้านเยอะ เงินของเราเขาใช้จ่ายเป็นรายเดือน
เมื่อก่อนเราคิดว่าคนเป็นพ่อแม่มีความรักที่บริสุทธิ์กับลูก แต่ในความเป็นจริงก็อาจมีแต่ไม่ใช่ในครอบครัวนี้
ตอนเราว่างงาน แม่ก็ไม่ใช้คนออกไปซื้อของข้างนอก กลัวคนอื่นเห็นเขาถามว่าลูกสาวเมื่อไหร่จะกลับ ทำงานอะไร เขาบอกว่าถ้าฉลาดก็ให้เราออกไปซื้อของตอนคนไม่อยู่ที่ำม่ใช่ตอนเช้า หรือตอนเลิกงาน และเขาก็จะโกหกคนอื่นไปว่าเราทำงานออนไลน์ เพราะกลัวเสียหน้า แม่เราจะแคร์คนอื่นมากเลย
คนแถวบ้านฝั่งตรงข้ามเขาทำงานแล้วถอยรถป้ายแดงกลับมาที่บ้าน แม่เราก็มาพูดกับเราดูสิ เขาอายุยังน้อยกว่าเราทำงานแป๊บเดียวออกรถป้ายแดงแล้ว แม่เราเขาชอบเปรียบเทียบเรากับคนอื่น
แม่เราเขาอยากให้เราทำงานราชการ แต่เราไม่ชอบเพราะไม่มีระบบ คอรัปชั่นเยอะ เขาก็จะบ่นกับเราบ่นๆ โดยเฉพาะถ้าตอนเราว่างงานจะพูดเรื่องเดิม 10 กว่าครั้ง
แม่เราชอบพูดว่าให้กินอยู่ง่ายๆ มีอะไรก็กินไป อยู่บ้านนอกไม่มีของให้เลือกกินเยอะ เหมือนกรุงเทพ ตัดมาที่ตอนเราไปตลาดแล้วหิว เห็นไก่ย่างน่ากินแล้วจะให้แม่ซื้อให้ แม่บอกว่าไม่อร่อย ไม่ซื้อ ต้องซื้อไก่ย่างหนองกี่ บุรีรัมย์
แม่เราชอบบ่นว่าเรากินยาก เราชอบกินผัก อาหารทะเล
ไก่ ไข่ เต้าหู้ และนม ไม่ชอบกินอาหารค้างคิน แต่แม่เราชอบกินอาหารต่างจากเรา แม่เราชอบกินเนื้อติดไขมัน ไม่กินอาหารทะเล ชอบอาหารที่ทำจากกะทิ และอาหารค้างคืน เขาชอบบ่นอาหารมีที่ไหนไม่ค้างคืน แม่เราเคยเอาปลาทอดมาให้เรากิน แล้วเราเอาไปทิ้ง เพราะมันแข็งปาหัวคนได้ เราถามว่าปลาอันนี้ไม่ได้ทอดวันนี้ ปลาไม่สด แม่เราบอกว่าเอาไปทอดซ้ำก็ได้
คิดยังไงกับแม่ที่ชอบทวงบุญคุณ
เราเติบโตมาในครอบครัวที่มีพ่อเลี้ยง และพ่อเลี้ยงเคยตบตีเรา แต่แม่เราไม่ช่วย แค่ยืนมองเฉยๆ
เราโดนเปรียบเทียบเรื่องการส่งเงินให้แม่ เพราะตอนเราเงินเดือน 12,000 บาท เราส่งให้4,000 บาทต่อเดือนช่วงแรกที่เราเรียนจบ เพิ่งทำงานและก็ส่งเพิ่มเป็น 5,000/
6,000/7,000 และปัจจุบัน 8,000 บาท แต่แม่เราเปรียบเทียบกับพี่ชายเราว่าเขาส่งเงินให้เยอะ 25,000 บาท
ตอนเราป่วยเป็นเอ็นร้อยหวายอักเสบ ขาเจ็บ เดินเขย่งเท้า เขาก็บ่นว่าทำไมไม่เดินปกติ จะจูงเราวิ่ง ว่าเราว่าสำออย เพราะไม่มีบาดแผลให้เห็น เราจะใส่รองเท้าที่เดินในบ้านก็บ่น กลัวบ้านไม่สะอาด ให้ใส่ถุงเท้าเดินในบ้านแทน เราจะต้มน้ำเพื่อแช่เท้าก็บ่นว่าเปลื้องแก๊ส ต้มมาแล้วยังต้องรอให้น้ำอุ่นอีก เสียเวลา จนเราเหนื่อยใจ
จะเปิดแอร์ก็เปิดได้แค่ 1 ชั่วโมงแล้วปิดเพราะเปลื้องไฟ เราเลยไม่เปิดแอร์เปิดพัดลมเบอร์ 2 แทนเพราะเราเหงื่อออกเยอะ เราขี้ร้อนง่าย
มีวันหนึ่งเขาก็พูดมาว่าเราส่งเงินมาให้เขาน้อย แต่จะไปหวังอะไรได้เนอะ แล้วก็อย่าหวังว่าจะเงินทองเขา เงินทองนี้เป็นของพี่ชายเราที่เขาส่งเงินมาให้ที่บ้านเยอะ เงินของเราเขาใช้จ่ายเป็นรายเดือน
เมื่อก่อนเราคิดว่าคนเป็นพ่อแม่มีความรักที่บริสุทธิ์กับลูก แต่ในความเป็นจริงก็อาจมีแต่ไม่ใช่ในครอบครัวนี้
ตอนเราว่างงาน แม่ก็ไม่ใช้คนออกไปซื้อของข้างนอก กลัวคนอื่นเห็นเขาถามว่าลูกสาวเมื่อไหร่จะกลับ ทำงานอะไร เขาบอกว่าถ้าฉลาดก็ให้เราออกไปซื้อของตอนคนไม่อยู่ที่ำม่ใช่ตอนเช้า หรือตอนเลิกงาน และเขาก็จะโกหกคนอื่นไปว่าเราทำงานออนไลน์ เพราะกลัวเสียหน้า แม่เราจะแคร์คนอื่นมากเลย
คนแถวบ้านฝั่งตรงข้ามเขาทำงานแล้วถอยรถป้ายแดงกลับมาที่บ้าน แม่เราก็มาพูดกับเราดูสิ เขาอายุยังน้อยกว่าเราทำงานแป๊บเดียวออกรถป้ายแดงแล้ว แม่เราเขาชอบเปรียบเทียบเรากับคนอื่น
แม่เราเขาอยากให้เราทำงานราชการ แต่เราไม่ชอบเพราะไม่มีระบบ คอรัปชั่นเยอะ เขาก็จะบ่นกับเราบ่นๆ โดยเฉพาะถ้าตอนเราว่างงานจะพูดเรื่องเดิม 10 กว่าครั้ง
แม่เราชอบพูดว่าให้กินอยู่ง่ายๆ มีอะไรก็กินไป อยู่บ้านนอกไม่มีของให้เลือกกินเยอะ เหมือนกรุงเทพ ตัดมาที่ตอนเราไปตลาดแล้วหิว เห็นไก่ย่างน่ากินแล้วจะให้แม่ซื้อให้ แม่บอกว่าไม่อร่อย ไม่ซื้อ ต้องซื้อไก่ย่างหนองกี่ บุรีรัมย์
แม่เราชอบบ่นว่าเรากินยาก เราชอบกินผัก อาหารทะเล
ไก่ ไข่ เต้าหู้ และนม ไม่ชอบกินอาหารค้างคิน แต่แม่เราชอบกินอาหารต่างจากเรา แม่เราชอบกินเนื้อติดไขมัน ไม่กินอาหารทะเล ชอบอาหารที่ทำจากกะทิ และอาหารค้างคืน เขาชอบบ่นอาหารมีที่ไหนไม่ค้างคืน แม่เราเคยเอาปลาทอดมาให้เรากิน แล้วเราเอาไปทิ้ง เพราะมันแข็งปาหัวคนได้ เราถามว่าปลาอันนี้ไม่ได้ทอดวันนี้ ปลาไม่สด แม่เราบอกว่าเอาไปทอดซ้ำก็ได้