พูดไปเรื่อย EP.1 กินได้ใช่ไหมแม่

ขึ้นชื่อว่า "ฝรั่งเศส" หลายคนคงนึกถึงอาหารหน้าตาสวยงาม รสชาติละมุนลิ้น และวัฒนธรรมการกินที่แสนจะพิถีพิถัน วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องราวความประทับใจ (และตะลึง) จากการได้ไปลิ้มลองอาหารที่นี่มาค่ะ
        เริ่มต้นด้วยธรรมเนียมการกินของคนฝรั่งเศสกันก่อน ปกติแล้วก่อนมื้อหลักจะมีการทาน L'apéritif หรือเรียกสั้นๆ ว่า Apéro (ออพ-เอ-โร่) ก็คือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เบาๆ เช่น ไวน์ขาว ค็อกเทล คู่กับของกินเล่นชิ้นเล็กๆ อย่างถั่ว มะกอก ชีส หรืออาหารทานเล่นต่างๆ เพื่อเป็นการอุ่นเครื่องก่อนอาหารจานหลักจะมาถึงค่ะ


        แต่ Apéro มื้อนี้ของฉันกลับไม่เหมือนมื้อไหนๆ เพราะจานที่วางอยู่ตรงหน้า มันคือ... เอิ่ม... มองแวบแรก "นี่มันไส้เดือน หรือตัวอะไรกันเนี่ย?!"หน้าตาชวนให้ขนลุกซู่ ไม่กล้าแม้แต่จะเอื้อมมือไปแตะ


         ในขณะที่กำลังทำหน้าเลิกลิ่กล่ก แม่สามีก็ยิ้มหวานแล้วยุขึ้นทันที "ลองสิ! ของดีเลยนะ อร่อยมาก" โดนคะยั้นคะยอขนาดนี้ แถมเป็นมื้อร่วมโต๊ะกับครอบครัวสามี จะปฏิเสธก็เกรงใจ เลยต้องกลั้นใจตักเข้าปากไปหนึ่งคำแบบเกร็งๆ
       แต่พอได้เคี้ยวเท่านั้นแหละ... มันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเลยแฮะ เนื้อสัมผัสมีความเด้งๆ นุ่มๆ คล้ายปูอัดหรือลูกชิ้นปลาเส้น มีความมันและหอมกลิ่นน้ำมันมะกอก มีรสเค็มนำนัวๆ ทานเพลินจนแปลกใจตัวเองว่า "เฮ้ย... มันก็อร่อยดีนี่นา!"

     พอทานเสร็จถึงได้กระจ่างความจริง แม่สามีเฉลยว่าสิ่งนี้เรียกว่า "Gulas" (กูลัส) ซึ่งจริงๆ แล้วคือ เนื้อปลาบดแปรรูป (Surimi) ที่เขาทำขึ้นรูปมาเลียนแบบ Angulas หรือลูกปลาไหลทะเลธรรมชาติ (ของจริงแพงระดับกิโลกรัมละหลายหมื่นบาท!)
     จากตอนแรกที่เห็นหน้าตาแล้วจินตนาการไปถึงไส้เดือน กลายเป็นว่ามื้อนั้นฉันนั่งทาน Gulas เล่นได้เรื่อยๆ เลย ถือเป็นอีกหนึ่งประสบการณ์ Apéro แปลกใหม่ ใครมีโอกาสมาฝรั่งเศสแล้วเจอจานนี้ วางความกลัวเรื่องหน้าตาไว้ก่อน แล้วลองเปิดใจชิมดูสักคำนะคะ!
-------------------------------------แล้วเพื่อนๆเห็นครั้งแรกแล้วนึกถึงอะไรกันบ้างคะ---------------------------------------------
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่