ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยตั้งเป้าหมายอะไรกับตัวเองเท่าไหร่ครับ ใช้ชีวิตทำงาน กลับบ้าน ดูแลเรื่องต่างๆ ในชีวิตประจำวันไปเรื่อยๆ
จนปีนี้มีเรื่องหนึ่งที่ตั้งใจว่าจะทำให้สำเร็จ คือการกลับมาอ่านหนังสือเพื่อสอบ CU-TEP เพราะมีแผนอยากเรียนต่อปริญญาโท
ตอนเริ่มเตรียมตัวรู้สึกว่ายากกว่าที่คิดมากครับ เพราะห่างจากการเรียนมาหลายปีแล้ว
หลายอย่างที่เคยรู้ก็ลืมไปเยอะ ต้องค่อยๆ กลับมาเริ่มใหม่

หลังเลิกงานผมจะพยายามแบ่งเวลามาอ่านหนังสือ ถึงบางวันจะอ่านได้น้อยกว่าที่ตั้งใจไว้ก็ไม่ได้หยุดไปเลย
ภรรยาก็คอยช่วยจัดเวลาให้บ้าง และคอยบอกว่าไม่ต้องกดดันตัวเองมากเกินไป
ผมใช้เวลาเตรียมตัวอยู่พักหนึ่ง แล้วก็ได้ไปสอบ CU-TEP เมื่อเดือนที่แล้ว
วันสอบค่อนข้างตื่นเต้นครับ เพราะไม่ได้เข้าสอบแบบจริงจังมานานมาก พอเดินออกจากห้องสอบกลับรู้สึกโล่งมากกว่าที่คิด
อย่างน้อยผมก็ทำสิ่งที่ตั้งใจไว้จนถึงวันสอบได้
ไม่ได้ปล่อยให้ความเหนื่อยจากงานหรือความรู้สึกว่าเริ่มต้นช้าเกินไปทำให้ล้มเลิกไปก่อน

สำหรับคนอื่นอาจเป็นเรื่องธรรมดา แต่สำหรับผมมันเป็นเรื่องที่รู้สึกภูมิใจพอสมควร
เพราะที่ผ่านมาเวลาตั้งใจจะทำอะไร มักจะมีหลายเหตุผลที่ทำให้เลิกไปก่อนเสมอ
ครั้งนี้เลยรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปนิดหนึ่ง อย่างน้อยก็รู้ว่าถ้าค่อยๆ ทำและไม่รีบกดดันตัวเองมากเกินไป
เราก็สามารถทำเรื่องที่คิดว่ายากให้สำเร็จได้เหมือนกันครับ