🙂แนะนำตัวให้เพื่อนๆ พันทิปรู้จักหน่อย
กึ่งยิงกึ่งผ่าน : สวัสดีครับ ชื่อ ศุภจิต พันกมลศิลป์ ใช้ล็อกอินว่า กึ่งยิงกึ่งผ่าน ครับ เล่นมาตั้งแต่ปีแรกๆ ของพันทิปเลยครับ เกือบ 30 ปีแล้ว ปัจจุบันทำบริษัทของตัวเองกับเพื่อนๆ คล้ายๆ ซอฟต์แวร์เฮาส์ อะไรประมาณนี้ครับ

🙂ความสัมพันธ์ระหว่าง กึ่งยิงกึ่งผ่าน กับเว็บไซต์พันทิป เปรียบเหมือนอะไร
กึ่งยิงกึ่งผ่าน : ถ้าย้อนกลับไปสมัยนั้นความรู้สึกของผมกับพันทิป พันทิปอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับผม แต่เขาเหมือนลมที่พัดผ่าน เหมือนไม่มีอะไรแต่มันขาดไม่ได้ มันเหมือนอากาศ ตื่นมาเราต้องเข้าพันทิปก่อน ต้องไปดูห้องนั้นห้องนี้ เพราะว่าเราเองก็เล่นอยู่หลายห้องครับ  

🙂ถ้าให้พูดถึงล็อกอินในความทรงจำ
กึ่งยิงกึ่งผ่าน : จริงๆ ก็มีหลายล็อกอินนะ แต่ถ้าจะให้พูดถึงจริงๆ ก็น่าจะเป็น เข้ามาดู หรือ Mr. Fusion คือถ้าสองอันนี้ อันไหนอันหนึ่งตอบเยอะๆ ตอบยาวๆ เนี่ย จะเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจของชาวพันทิปมาก  Mr. Fusion เขาจะอยู่ในห้องหนังอะ ชื่อเขาจะมาจากเรื่อง Back to the Future Mr. Fusion ก็จะเห็นบ่อย ตอบดีอะไรดีอย่างนี้ครับ 

🙂แล้วถ้าเป็นกระทู้ในความจำจะนึกถึงกระทู้อะไร 
กึ่งยิงกึ่งผ่าน : เยอะมาก เอาแบบฮาๆ ก่อน ก็จะเป็นเรื่องของเสาอากาศ มีคนเข้าไปถามว่าเสาอากาศตั้งยังไง แต่มันจะมีคีย์เวิร์ดออกมา คือ มุมอะซิมุท แล้วตอบกันเป็นพันเลยอะ สนุกมาก และก็ความทรงจำเยอะมากเลย อย่างเช่นเรื่องของ การพูดถึงเสียงดังในคอนเสิร์ต เช่น คอนเสิร์ตที่เขาใหญ่ อยู่รอบๆ เขาใหญ่ มันใหญ่มาก ซึ่งเราเคยไป แล้วเราได้ยินเสียง มันก็ไม่อย่างนั้นนี่นา เราก็พิสูจน์ด้วยการไปซื้อเครื่องวัดเสียง แล้วก็วัดจากจุดนี้ๆ ปรากฎว่ามันไม่ได้ดังจริงๆ แล้ว ระยะห่างอะไรมันไม่กระทบ ถ้าเกิดเอาแต่ความรู้สึกก็ไปในทางหนึ่ง แต่ถ้าวัดด้วยความจริงก็เป็นอีกทางหนึ่ง ก็เป็นจุดเริ่มที่ทำให้เราตอบอะไร ให้เราหาความจริงด้วยการพิสูจน์จริงๆ แต่กระทู้ที่ทำให้ประทับที่สุด คือการได้มาเจอเพื่อนๆ คือกระทู้ชวนดูหนังเรื่อง Alien ที่โรงหนังอิมพีเรียล ลาดพร้าว นั้นเป็นการเจอชาวพันทิปครั้งแรกเลย หลังจากนั้นมีกระทู้ชวนไปกินปลาแถวปิ่นเกล้าอะไรประมาณนี้ครับ  

🙂โมเมนต์ที่รู้สึกว่า “นี่แหละเสน่ห์ของพันทิป”
กึ่งยิงกึ่งผ่าน : มันจะมีโมเมนต์แบบอันนี้ขอขิงหน่อยแล้วกัน ผมมีการไปทำเบื้องหลังคอนเสิร์ตด้วย มีอยู่ครั้งหนึ่งที่อิมแพ็ค อารีน่า ศิลปินเดินเยอะแยะมากมายอยู่หลังเวทีคอนเสิร์ต แล้วมีน้องคนหนึ่งเดินมาทัก “สวัสดีครับ พี่เวอร์ กึ่งยิงกึ่งผ่านใช่ไหมครับ” ซึ่งคนนั้นก็คือ นนท์ ธนนท์ ตอนนั้นเริ่มดังแล้วนะครับ ผมก็งงตกใจมาก “นนท์รู้จักพี่ได้ยังไงครับ” นนท์เขาก็เล่าให้ฟังว่า มีพี่ที่เล่นพันทิป เขาเล่าให้ฟังอยู่เรื่อยๆ เสียดายที่ผมจำชื่อล็อกอินเขาไม่ได้ เขาก็เล่าให้ฟังว่าผมเป็นยังไง แล้วคนนี้ก็เป็นคนที่ชวนให้ นนท์ ธนนท์ประกวด The Voice หรือหลายครั้งก็จะมีพี่ที่เป็นนักดนตรี คือพี่ The Must มีอยู่ครั้งหนึ่งเจอกัน พี่ The Must ก็บอกว่า “เวอร์ รู้เปล่า ล็อกอิน กึ่งยิงกึ่งผ่าน พี่ก็ใช่นะเว้ย”  แต่ของพี่ The Must ก็ใช้อีกรูปแบบหนึ่ง ที่ไม่ได้เขียนเหมือนเรา เขาก็บอกว่าเพื่อป้องกันความสับสนก็เลยให้ชื่อนี้เรามา ซึ่งก็ประทับใจครับ จริงๆ มีเรื่องประทับใจเยอะมาก การไปเจอเพื่อนหลายครั้ง หลายๆ ที่ การไปเจอคนไม่รู้จักเลย บางคนก็สนิทเป็นเพื่อนเลยมาจนถึงทุกวันนี้ 30 ปี เลยก็มีครับ 

🙂ในโอกาสครบรอบ 30 ปีของพันทิป ถ้าต้องอธิบายเว็บไซต์พันทิปให้เด็กรุ่นใหม่ฟัง จะอธิบายว่าอย่างไร
กึ่งยิงกึ่งผ่าน : ลองนึกภาพดูแล้วกันครับว่า ก่อนที่จะมี Facebook ก่อนที่จะมี Youtube ก่อนที่จะมี Instagram ก่อนที่จะมีคำว่า Social network พันทิปอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว พันทิปอยู่มา 30 ปีแล้ว โดยที่ไม่เคยหายไปไหน แล้วถ้าคุณใช้ google คุณก็จะเจอพันทิปอยู่เสมอ นั้นคือสิ่งที่พันทิปเป็น เหมือนไม่อยู่ แต่อยู่เคียงข้างคุณเสมอ