ยาวนิดนึงนะคะ คือเพื่อนของแฟนเรามาจากต่างประเทศค่ะ แฟนเลยจะมาหาเพื่อนแต่ชวนเรามาเที่ยวด้วย ในความคิดเราคือเข้าใจว่าเขาคิดถึงเพื่อนและเราก็อยากลองขับรถเที่ยวไกลๆเก็บโมเม้นระหว่างทางไปด้วย เราขับมอเตอร์ไซค์ของเรามาจากเชียงใหม่ถึงพิษณุโลกเพื่อมาหาเพื่อนของเขา ในใจเราอยากแวะข้างทางถ่ายรูปบ้างอะไรบ้าง ถึงขนาดพกขาตั้งกล้องมาเองเพราะไม่อยากให้เขาเหนื่อยเพราะขับรถก็เหนื่อยแล้ว เริ่มนอยด์จุดที่1 เราบอกอยากแวะพักที่เขาพลึงเป็นจุดพักรถที่จุดชมวิวสวยค่ะ เราก็นึกว่าเขาจะแวะให้แต่เขาขับเลยมาแบบไม่สนใจอะไรเลยขับอย่างเดียว พร้อมกับสื่อสารกับเพื่อนตลอดเวลา (ไม่ได้มีเวลานัดกันตายตัวแค่มาเรื่อยๆถ้าเราใกล้ถึงค่อยบอก) พอมาถึงเจอกันเขาคุยกันสนุกสนาน และนัดพากันไปดื่มตอนเย็นต่อ ด้วยความที่มีแต่ผู้ชายเราเลยกังวล ก่อนออกห้องเราเลยขอแล้วว่า"ดื่มพอดีๆแบบมีสตินะ เค้าไม่สนิทกับใครเค้ารู้จักแค่อ้วนคนเดียว ไม่รู้ด้วยว่าพวกพี่ๆไว้ใจได้มากแค่ไหน ถ้าเธอเมาอีกคนเค้าไม่เหลือใครที่พึ่งพาได้เลยนะ" ซึ่งเค้าก็ตกลง แต่พอไปถึงร้านสั่งกินกันแบบภาคภูมิใจในความดื่มเยอะของตัวเองคุยกันสนุกสนานยิ่งมีคนอวยยิ่งกินเยอะ เราอยู่ตรงนั้นคืออึดอัดมากพี่ๆพยายามชวนคุยแหละแต่เราเป็นคนสนิทกับคนยากด้วยเลยยิ่งอึดอัด พอกินจนเมาได้ที่แล้วเหมือนยังไม่พอใจ จะพากันกลับมากินต่อที่โรงแรมอีก เราเลยให้เขาไปกินกันในห้องเพื่อนเขาต่อ ส่วนเราหนีมาร้องไห้อยู่ห้องตัวเอง แล้วคิดกับตัวเองว่าเค้าชวนเรามาด้วยทำไมในเมื่อมาก็เหมือนไม่มา เป็นการมาเที่ยวที่คนมากมายแต่เรารู้สึกโดดเดี่ยวมากๆ รู้สึกกลัว รู้สึกไม่ปลอดภัย อธิบายความรู้สึกไม่ถูกค่ะ เราไม่รู้ว่าที่เรารู้สึกแบบนี้มันดูงี่เง่าไปมั้ย
เรางี่เง่ามั้ยที่รู้สึกน้อยใจจนร้องไห้ เพราะแฟนพามาต่างจังหวัดแล้วกินเหล้าจนเมาไม่รู้เรื่อง