สวัสดีค่ะทุกคน เราชื่อสตางค์นะคะ รักษาซึมเศร้า ปีนี้เข้าปีที่ 5 แล้ว กระทู้นี้เราอยากมาเล่าประสบการณ์ที่เกี่ยวกับโรคซึมเศร้าของตัวเอง ตั้งแต่วันที่เราเริ่มเป็นตอนอายุ 15 ปี จนมาถึงวันนี้
ที่เราเขียนกระทู้นี้ขึ้นมาไม่ได้มีเจตนาเพื่อเรียกร้องความสนใจ หรือให้ใครมองเราในทางที่ไม่ดีนะคะ
เราอยากเล่าให้ฟังว่า
ครั้งหนึ่งเราเคยรู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจเราเลย แต่วันนี้เรามองย้อนกลับไปแล้วพบว่า
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นสอนอะไรเราไว้เยอะมาก
………………………………………………….
จุดเริ่มต้นที่เราไม่เคยคิดว่าจะเปลี่ยนชีวิตเรา
ชีวิตเราก่อนหน้านั้นคือโอเคเลยนะถึงแม้ว่าตอนเราอยู่ประถมเราไม่มีเพื่อนเลยก็ตาม ตอนประถมเราเรียนอยู่โรงเรียนใกล้บ้าน เป็นชีวิตแบบไปโรงเรียนตอนเช้า แล้วตอนเย็นก็กลับบ้าน
แต่พอจบ ป.6 ทุกอย่างเปลี่ยนไป😓
(เนื่องจากเรามีปัญหาด้านสายตา เราเลยเรียนไม่ตรงตามเกณฑ์ และหลังจบ ป.6 เราต้องย้ายไปเรียน โรงเรียนที่เค้ารับผู้ ที่มีข้อจำกัด ซึ่งแถวบ้านเราไม่มีเลย)
เราต้องไปอยู่โรงเรียนสำหรับผู้พิการทางสายตาที่เพชรบุรี และต้องพักอยู่ที่นั่น
เดี๋ยวมาต่อนะคะ ขอทำการบ้านก่อนนน ช่วงนี้คืองานเยอะมากกก
สิ่งที่เราได้เรียนรู้จากโรคซึมเศร้า