ทำไมนิยายไทยทั้งเล่มทั้งเว็บมันถึงไม่มีค่อยคุณภาพ ถึงมีก็หาได้น้อย

บอกก่อนว่าปกติผมอ่านนิยายของต่างชาติตลอด เลยอาจเป็นไปได้ที่ไม่อินแนวไทย เรื่องแรกๆที่อ่านก็พวก harry potter, lotr พอหลังๆก็อ่านของหลายประเทศโดยเฉพาะ light novel ญี่ปุ่น,เกาหลีนิดนึง กับ webnovel ต่างชาติ เช่น lotm, shadow slave ส่วนตัวเป็นคนอ่านทุกแนวแฟนตาซี สืบสวน โรแมนซ์ ดราม่า ปรัชญา วาย(ถ้าพล็อตมันดี) อ่านหมด
ทีนี้ด้วยความที่อ่านไปเรื่อยๆแล้วก็สงสัยว่ามีคนไทยที่เขียนอะไรแบบนี้ได้บ้างไหมเลยไปลองหาอ่านดูเดือนกว่าละ แต่เจอแต่อะไรก็ไม่รู้ ทั้งนิยายเล่ม ทั้งนิยายเว็บเลย คือมันจะคุณภาพต่ำก็ไม่เชิง แต่จะพล็อตจะโครงเรื่องมันแบบไม่สนุก หาที่ดีๆยากมากกลวงแทบทุกเรื่อง เหมือนพวกละครบนทีวีที่ดูตอนเด็กเลยที่แบบมันไม่มีอะไร ลองไปหาพวกแฟนตาซีหรือเรื่องที่เขียนยาวๆก็เป็นเส้นตรงเกิน
ผมก็พอเข้าใจว่ามันอาจจะเป็นเพราะไทยเราไม่ได้สนับสนุนนักเขียนมากขนาดนั้น แต่ก็อยากรู้ว่ามีนักเขียนสักคนไม่ก็สักเรื่องไหมในไทยที่แบบเขียนออกมาได้พีคจริงๆระดับต่างประเทศ อย่าง lotr ที่ผมยกให้เป็นหนึ่งในนิยายที่ดีสุด ปัจจุบันตอนนี้มีนิยายที่เขียนออกมาเกือบเทียบเท่าอย่างนั้นได้เยอะมาก ให้ยกตัวอย่างที่เคยอ่านก็ rezero, ราชันเร้นลับ, มุมมองนักอ่านพระเจ้า หรือถ้าไม่ใช่ในแนวที่เป็นมหากาพย์อย่าง สุขสามวัน และอื่นๆก็มีเยอะแยะไปหมด แต่ถ้าเกิดเอาพวกพีคๆพวกนี้ที่ยกตัวอย่างมาเทียบก็คงจะเกินไปหน่อย ถึงอย่างงั้นถ้าลดระดับลงมาเป็นนิยายมาตรฐานทั่วไปแบบพวกรอมคอมคุณอาเรียไรงี้ ของไทยก็ยังเทียบยากด้วยซ้ำ
แล้วก็หลังจากไปหาข้อมูลมาเรื่อย ๆ มีเรื่องที่ทำให้ผมอิหยังวะนิดๆคือการประกวดเขียนกับคนที่ออกมาสอนเขียนนิยาย
เรื่องประกวดก่อน อันนี้แค่สงสัยนิดหน่อยเพราะผมก็ไม่ได้รู้เยอะอะไร คือผมลองไปหานิยายที่มันประกวดได้รางวัลมาอ่านเพราะคิดว่าอาจจะเจอเรื่องที่สนุก ซึ่งมันก็สนุกดี อ่านได้เรื่อยแต่จะว่าไง มันแบบธรรมดาไปหน่อย เลยลองไปศึกษาเกณฑ์การประกวดมันดัน fix สุดๆ ทั้งหัวข้อการสะกดถูกการวางโครงเรื่องหรืออะไร มันแทบจะกินคะแนนไปเกือบหมดเลย คือผมไม่รู้หรอกนะว่าคนอื่นคิดยังไง แต่ด้านเนื้อเรื่องหรือกรอบการเขียนมันจำกัดเกินไปเลยดูไม่ค่อยมีความคิดสร้างสรรค์เท่าไหร่ แถมการเขียนคำให้ไทยการสะกดคำก็เข้าใจแหละว่าในมุมคนเขียนหรือรุ่นเก่าให้ความสำคัญ แต่สำหรับผมที่เป็นคนอ่านขอแค่ส่วนใหญ่ถูกก็โอเค มีสะกดผิดนิดหน่อยแต่ถ้าเขียนได้แบบราชันเร้นลับก็ไม่มีปัญหา แล้วการตัดสินก็ดูจะใช้ความคิดเกินไป อย่างต่างชาติที่จะมีการรวมกลุ่มของคนที่เคยเป็นนักเขียนหรือบรรณาธิการเก่งๆลงความเห็นความรู้สึกส่วนตัว แล้วถึงไทยจะมีแต่พูดตรงๆคนตัดสินหลายคนก็สว.ผมก็ไม่คิดว่าความเห็นของคนสมัยก่อนจะเข้าใจความพีคของคนสมัยนี้เท่าไหร่
ส่วนเรื่องคนที่ออกมาสอนในไทยนี่ผมอิหยังมากที่สุดละ เช่น พวกคลิปที่ปัดเจอตามยูทูปออกมาสอนเขียนทั้งที่ตัวเองยังเขียนไม่เป็นด้วยซ้ำ แบบแค่การเขียนลงเว็บแล้วคนอ่านเยอะมันไม่สามารถออกมาสอนได้สักนิด แล้วมีหลายคนมากทั้งทำคลิปบางคนก็เปิดคอร์สสอน แต่นิยายที่ตัวเองเขียนมันเหมือนแค่คนพึ่งรู้จักการวางโครง 3 ส่วนแล้วเอามาเขียนอะ ในขณะที่คนเก่งจริงๆเขาฝึกเขียนมาเป็นพันๆเรื่อง ถึงจะออกนิยายมาได้สักสิบเรื่อง แต่คนไทยเราแค่แต่งนิยายลงเว็บคนอ่านหลักพันและไม่ได้มีชื่ออะไรก็ออกมาโชว์แล้ว แต่ถ้าคนที่เป็นชั้นครูมาสอนอันนี้ผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร
ที่พูดทั้งหมดผมไม่ได้จะว่าว่านิยายของไทยไม่ดีนะครับ อย่างของคุณปราปต์ คุณเบสกิตติศักดิ์ ผมก็ว่าสนุกดีแต่มันเป็นส่วนน้อยมาก แล้วถึงผมจะพูดว่าดี อย่างกาสักอังก์ฆาตที่พึ่งอ่านไป มันก็ยังอยู่ในระดับมาตรฐานค่อนบนเฉยๆ เทียบกับนิยายสืบสวนของเคโงะไม่ได้เลย หรือจะสนุกและซับซ้อนเท่ากับบ้านวิกลที่ยูทูปเบอร์ต่างชาติเป็นคนเขียนไม่ได้ด้วยซ้ำ ทั้งที่ผมว่าซีรี่ส์หรือหนังไทยเราก็พัฒนาขึ้นอยู่บ้าง แต่นิยายทำไมมันยังเหมือนละครเมื่อสิบปีก่อนอยู่ ไม่มีเรื่องที่แบบอ่านแล้วรู้สึกพีคจริงๆ ถ้าจะมีนิยายที่ผมว่าคนไทยเราเขียนได้ดีคือพวกแนวอบอุ่นหัวใจไม่ก็อะไรน่ากลัวๆ ทั้งนี้ก็เข้าใจว่าทางรัฐอาจจะไม่ได้สนับสนุนด้วยมันก็เลยออกมาภาพนี้เหมือนที่โซนอาเซียนเราก็แทบไม่มีงานเขียนดีๆออกมา
อันนี้คือไม่ได้อคติอะไรเลยนะ ถึงแม้การพิมพ์อาจจะดูอคตินิดหน่อยแต่ผมตัดสินนิยายแบบไม่ดูประเทศก่อนอยู่แล้ว หรือถ้าใครที่มีนิยายไทยที่อ่านแล้วรู้สึกว่าพีคแบบ absolute cinema ก็ส่งชื่อเรื่องมาได้ครับ เผื่อว่าผมแค่อาจจะไม่รู้จักเอง