เราเจอกับแฟนในเฟสค่ะ เป็นรักระยะทางไกล คบกันมาได้ 3-4 เดือนแล้ว มีแพลนจะไปหากันค่ะแต่ติดตรงที่พี่เขาบอกว่าขอเคลียร์ตัวเองให้เสร็จก่อน เพราะเขามีค่าใช้จ่ายเยอะมาก เนื่องจากเขาอยู่ตัวคนเดียว ต้องจ่ายค่าห้อง ค่าน้ำค่าไฟ ค่ารถ แล้วก็มีติดหนี้ช้อปปี้เป็นหมื่นเลยค่ะ เขาบอกตั้งแต่ก่อนคบกันแล้วว่าเขามีหนี้นะ เราก็ไม่ได้อะไร เราเคยช่วยเขาไปครั้งหนึ่งจ่ายค่าไฟเพราะตอนนั้นไฟใกล้จะตัดแล้ว เราสงสารลูกเขา กลัวจะอยู่กันแบบไม่มีไฟใช้ หลังจากนั้นก็ไม่ได้ช่วยอะไรอีกค่ะ เราเด็กกว่าเขามาก ห่างตั้ง 7 ปี เรา 20 ต้น ๆ เอง ส่วนเขา 30 แล้ว เขามักจะชอบเครียดเรื่องเงินช่วงใกล้สิ้นเดือนตลอดค่ะ เราก็พยายามพูดจาดี ๆ คอยปลอบ คอยเอาใจ เพราะพี่เขาบอกว่าเราคือความสดใสหนึ่งเดียวในชีวิตเขา เราเลยทำหน้าที่ซัพพอร์ตจิตใจเขามาตลอด เราทำได้แค่นี้ ช่วยได้แค่นี้ มากกว่านี้เราก็ไม่รู้จะต้องทำยังไง
จนมาเดือนนี้ค่ะ เขาเครียดหนักกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ช้อปปี้กำลังจะฟ้องเขา เพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยจ่ายเลย เราก็อยู่ข้าง ๆ เขาเหมือนเดิม สงสารแต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง กำลังทรัพย์เราเองก็ไม่ได้มีมากพอค่ะ ยังต้องพึ่งพาพ่อแม่บ้างอยู่เลย ปัญหาคือเขาดูเปลี่ยนไปค่ะ จากที่เคยทำอะไรให้กัน บอกมอนิ่ง เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มีแล้วมันใจฟู เคยดูแลใจเราดีกว่านี้กลับกลายเป็นว่าเขานิ่งอย่างเดียว ไม่แอคทีฟกับความสัมพันธ์เลย ไม่ชวนคุย เรานอยอะไรก็ปล่อยเราทิ้งไว้คนเดียว เราน้อยใจนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ขึ้นเสียง โมโหวีนใส่ จนเรายอมขอโทษแล้วขอโทษอีก เรากลายเป็นคนงี่เง่ามากขึ้นตั้งแต่เขาเครียด เราเข้าใจนะคะว่าส่วนหนึ่งที่เขาเป็นแบบนี้ก็เพราะว่าเครียด แต่เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเอามาลงที่เรา ทำไมไม่แยกแยะ เราคิดว่าคุณเครียดจากโลกข้างนอกแล้ว พอคุณมาอยู่กับเรา ทำไมไม่ให้พื้นที่ตรงนี้เป็นพื้นที่ความสุขเล็ก ๆ แก่กัน จนตอนนี้เราก็เครียดตามมาก รู้สึกเสียสุขภาพจิตมากค่ะ พยายามเข้าใจในตัวพี่เขาแล้ว เราโทรไปปรึกษาคุณพ่อ ปรึกษาเพื่อน อ่านพันทิป ถามเอไอว่ามีแนวทางช่วยเขายังไงบ้าง มีอะไรที่สามารถแนะนำเขาได้บ้าง เพราะเราเป็นห่วงเขามากค่ะ แต่พอเจอแบบนี้มันก็ตันไปหมด
แฟนเครียดจนความสัมพันธ์แย่ลง
จนมาเดือนนี้ค่ะ เขาเครียดหนักกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ช้อปปี้กำลังจะฟ้องเขา เพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยจ่ายเลย เราก็อยู่ข้าง ๆ เขาเหมือนเดิม สงสารแต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง กำลังทรัพย์เราเองก็ไม่ได้มีมากพอค่ะ ยังต้องพึ่งพาพ่อแม่บ้างอยู่เลย ปัญหาคือเขาดูเปลี่ยนไปค่ะ จากที่เคยทำอะไรให้กัน บอกมอนิ่ง เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มีแล้วมันใจฟู เคยดูแลใจเราดีกว่านี้กลับกลายเป็นว่าเขานิ่งอย่างเดียว ไม่แอคทีฟกับความสัมพันธ์เลย ไม่ชวนคุย เรานอยอะไรก็ปล่อยเราทิ้งไว้คนเดียว เราน้อยใจนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ขึ้นเสียง โมโหวีนใส่ จนเรายอมขอโทษแล้วขอโทษอีก เรากลายเป็นคนงี่เง่ามากขึ้นตั้งแต่เขาเครียด เราเข้าใจนะคะว่าส่วนหนึ่งที่เขาเป็นแบบนี้ก็เพราะว่าเครียด แต่เราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเอามาลงที่เรา ทำไมไม่แยกแยะ เราคิดว่าคุณเครียดจากโลกข้างนอกแล้ว พอคุณมาอยู่กับเรา ทำไมไม่ให้พื้นที่ตรงนี้เป็นพื้นที่ความสุขเล็ก ๆ แก่กัน จนตอนนี้เราก็เครียดตามมาก รู้สึกเสียสุขภาพจิตมากค่ะ พยายามเข้าใจในตัวพี่เขาแล้ว เราโทรไปปรึกษาคุณพ่อ ปรึกษาเพื่อน อ่านพันทิป ถามเอไอว่ามีแนวทางช่วยเขายังไงบ้าง มีอะไรที่สามารถแนะนำเขาได้บ้าง เพราะเราเป็นห่วงเขามากค่ะ แต่พอเจอแบบนี้มันก็ตันไปหมด