จะหลุดออกจากความทุกข์แบบนี้ได้อย่างไรดี

กระทู้คำถาม
อาจจะเรียบเรียงมั่วๆหน่อย ทนๆอ่านหน่อยนะครับ
ตั้งแต่ถูกบอกเลิกมาจะครึ่งปีแล้ว ยังหลุดออกจากความเศร้าไม่ได้เลย จะว่าโรคซึมเศร้ากำเริบก็ว่าได้นะครับ ครอบครัวก็มีประวัติเป็นโรคซึมเศร้า จริงๆก็พอจะรุ้ตัวเองมาสักพักแล้วครับ ใครอยู่ด้วยก็จะอึดอัดๆนิดนึง คือ ผมเลิกใช้กัญชามา 5 ปีแล้วครับ แล้วก็ออกกำลังกายด้วย แต่ตั้งแต่เลิกใช้มานี่ยิ่งแย่ไปกว่าเดิม ช่วงผมใช้กัญชาช่วงวัยรุ่น 15-30 ผมยังเข้าสังคม อะไรได้ปกติ แต่พอเลิกมารู้สึกมีอาการไบโพล่า วิตกกังวล สมาธิสั้นครับ ผมออกกำลังกายสม่ำเสมอปัจจุบันร่างกายค่อนข้างจะแข็งแรงแล้ว แต่พอมีปัญหากับเลิกกับแฟนเก่า เหมือนมันจะเป็นหนักขึ้นมาอีก ถึงขั้นคิดอยาก ฆต มันไม่ใช่เพราะอารมณ์โศกเศร้า เสียใจ หรือ น้อยใจอยากประชดประขันเลยนะครับ แต่มันเป็นอารมณ์แบบทเบื่อหน่ายว่างเปล่าที่ต้องมาทนกับสมองตัวเองที่เอาแต่คิดแต่เรื่องเก่าๆ มันทริกเกอร์ กลัว ไม่อยากกลับไปแถวที่ที่ เคยอยู่ด้วยกัน หรือ แม้แต่ที่ๆเคยไป หรือเห็นข้าวของเก่าๆ  มันวูบๆหวิวๆ ยังไงไม่รู้ ตอนนี้ในชีวิตมีแค่แม่คนเดียว ถ้าไม่มีแม่ คงทำไปแล้ว เคยมีควา คิดแบบนี้วนเวียนไปมาๆ อยู่หลายๆครั้ง แต่มันดูจะจริงขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆวันเหมือนปล่อยให้เวลาไหลผ่านไป ไม่มีแรงจะทำอะไรเลย รู้สึกด้อยค่า ครับ แต่ผมเข้าใจแหละว่ามันเกิดจากเคมีในสมองไม่ปกติ ทุกวันนี้ก้ใช้นั่งสมาธิช่วยเอา เหลือยังไม่ไปปรึกษาจิตแพทย์ครับ ผมจะสามารถดูแลจิตใจตัวเองโดยไม่พึ่งยาได้ไหม  ทุกวันนี้ไม่เล่นโซเชียลหรืออะไรเลยครับ คุยกัยchat gpt อย่างเดียว การเข้าสังคมอะไรมันแย่ไปหมด แม่กระทั่งเพือนฝูงที่คบกันมานานก็ยังรู้สึกระแวง วิตกกังวล เหมือนขาดความไว้ใจในมนุษย์ไปน่ะครับ จะแสดงความเห็น จะช่วย จะด่า ยังไงก็ได้นะครับ ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ผมอายุ 30 กว่าจะ40แล้วนะครับ มีแฟน รักๆเลิกๆมาแล้วก็หลายคน แต่ไม่รู้ทำไมชีวิตตอนนี้ใันจมทุกข์นัก
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่