สวัสครับ ผมM เรียนมหาลัยปี3 อายุ 21 ตอนนี้มีแฟนคบกันมา1ปีนิดๆครับ ความสัมพันธืของเราเริ่มไม่ดี ผมได้เริ่มคุยกับแฟนตั้งเเต่เมษายน(คุย) เเต่ความสัมพันธ์ของเราเดินหน้าเร็วมาก ม ีทั้งไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน มาหากันที่พักอาศัยบ่อยๆ ระหว่างนั้นผมยอมรับว่าผมมีคนคุยเก่าที่ยังไม่เคลียร์ให้จบ จนเดือนมุนายน ผมตัดสินใจเลิกคุยกับคนคุยเก่าเพื่อจริงจังกับเเฟนคนปัจจุบันในสถานะคบกัน ระหว่างอยู่ที่ห้องตอนนั้นเเฟนคนปัจจุบันแอบเปิดโทรศัพท์ผม เห็นข้อความระหว่างผมกับคนคุยเก่าที่พึ่งบอกเลิกคุยกันไป เขาเสียใจมาก ผมก็ขอโทษเเละง้ออยู่หลายวัน จากนั้นเราก็ตกลงเป็นแฟนกัน หลังจากนั้นเธอก็เปลี่ยนไป เธอตั้งกฎให้ผมเรื่องผญ. เธอสั่งห้ามผมไปร้านเหล้า เธอจะเช็ตโทรศัพท์บ่อยมากๆ ในช่วยเเรกผมยอมรับกับสิ่งนี้เพราะคิดในใจว่า เดี๋ยวสักวันเธอคงจะเชื่อฉันผมมากขึ้นเเละทุกๆอย่างจะกลับมาปกติ ระหว่างนั้นผมเลิกทุกอย่างเกี่ยวกับผญ. ค่อยๆเอาไลค์เกี่ยวกับผญ.ออก ไม่กดไลค์เพิ่ม ไม่ดูอะไรเกี่ยวกับผญ. พอเจอก็จะเลื่อนผ่าน
จนผ่านระยะนึงผมรู้สึกทุกๆสิ่งรอบตัวผมเปลี่ยนไป ถ้าเธอเห็นผญ.ในโซเชียลมีเดียผมเขาจะอันฟอลโล่ทันที ถ้าในtiktok มีผญ.คนเข้ามาดูโปรไฟล์เขาจะบล็อคทันที
เเละการเอาแต่ใจก็เริ่มมากขึ้น วันหนึ่งเธอโกรธผมเพราะผมไม่ได้บอกเขาว่าตื่นเเล้ว (วันนั้นผมตื่นมา5นาทีเพื่อกดสิทธื์รัฐบาลเเละก็หลับต่อ)เขาโกรธผมเราโกรธกันหนักมากผมอธิบายทุกอย่างไปเหมือนที่เล่าแบบนี้ แต่เธอก็ยืนยันว่าทำไมผมถึงไม่บอก มันใช้เวลาไม่นาเพื่อจะบอกเขาว่าตื่นเเล้ว
ในวันปีใหม่เราทะเลาะกันเรื่องอะไรสักอย่างที่ต่างจังหวัดในจังหวะที่ผมกำลังนั่งริมมทะเลเเละโทรคุยกับเพื่อนเรื่องความอึดอัดของวันนั้นเธอเข้ามาคว้าเเละปาโทรศัพท์ผมทิ้งเเละโวยวายที่ตรงนั้นทันที
เราทะเลาะกันรุนเเรงมากในทุกๆๆครั้งเธอจะมีคำพูดประชด/แดกดันกลับมาเสมอ เเละมีอยู่คำพูดนึงที่ผมได้ยินตลอดทุกครั้งที่ทะเลาะกัน "เขาคิดว่าเขาไม่ผิด ก็ไม่เลยไม่รู้สึกผิดอะไร" มีบางครั้งผมทนไม่ไหว ขอเลิก เขาโวยวายเเละเขาบอกว่าไม่เลิก ยังไงก็จะไม่เลิก เขาจะทำร้ายตัวเองเเละเขาจะตามไปทุกที่ถ้าเลิก ผมเลยยิ่งเครียดหนัก
ทุกครั้งผมร้องไห้ ผมมีความคิดลบๆในหัว อีกเรื่องคือผมได้ลืมบอกเขาว่าจะไปปริ้นข้อสอบมาอ่านเเต่ลืมบอกเเฟน ผมเลยตอบไปแบบง่ายๆคือฝากเพื่อนปริ้นงานต่อมาผมได้ทักเพื่อนผู้หญิงที่ร้านน้ำปั่นมีแฟนอยู่ด้วย ทักกันตามประสาคนร่วมคลาสเรียนเดียวกัน จากนั้นเธอประชดผม ผมเงียบไประยะนึง เพราะรู้สึกว่าเธอไม่พอใจทำไม คนนี้คือเพื่อนที่เธอรู้จักด้วยซ้ำ เราเงียบใส่กันเพราะ2เรื่องที่เกิดขึ้น ผมขอโทษ เขาพูดถากถางกลับมาว่าเพื่อนผมเป็นใครทำไมเขาถึงจะเเตะต้องไม่ได้ ทำไมต้องปกป้องเพื่อน เเค่พูดถึงเพื่อนจะรู้สึกอะไรขนาดนั้น ผมขอโทษเขาเเละเขาก็ถามซ้ำๆอีก1เรื่องคือเรื่องปริ้นโกหกทำไมว่าฝากปริ้น ผมขอโทษเขาไป เขาถามซ้ำๆย้ำๆแบบนั้น จนผมทำร้ายตัวเองและลงไปชักเกร็งอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง จุดนั้นผมรู้เเล้วว่ามันไม่ปลอดภัยเเล้ว + ช่วงหลังๆมานี้ผมมีอาการตัวสั่น เเละกังวลทุกครั้งพูดคุยกับเเฟนในบางประโยคที่มันจะไปในทางไม่พอใจกัน ผมรู้สึกโลกมันไม่มีความสุขเหมือนเดิมหลังเกิดเรื่องชักเกร็ง ผมกำลังจะปรึกษาเเพทย์ทางจิตเวช
ทั้งหมดที่ผมเล่ามาผมอยากถามว่า ผมจะทำอย่างไรกับความสัมพันธ์นี้ต่อไปครับ
ปล.ความรุนเเรงในการทะเลาะกันหมายถึงมีการใช้ความรุนเเรง ดึง กระชาก กระเเทกกระทั้น (มี1ครั้งผมทนไม่ไหวเผลอทำร้ายเธอไป) จากนั้นผมก็กลัวตัวเอง เเต่กลายๆครั้งเธอยังดึงผมอยู่ ยังกระชากผมอยู่ เเละถ้าแฟนผมเขาเครียดเขาจะกรี๊ดเเละทำร้ายตัวเอง
ผมควรจะทำอย่างไรกับความรัก/ความสัมพันธ์แบบนี้?
จนผ่านระยะนึงผมรู้สึกทุกๆสิ่งรอบตัวผมเปลี่ยนไป ถ้าเธอเห็นผญ.ในโซเชียลมีเดียผมเขาจะอันฟอลโล่ทันที ถ้าในtiktok มีผญ.คนเข้ามาดูโปรไฟล์เขาจะบล็อคทันที
เเละการเอาแต่ใจก็เริ่มมากขึ้น วันหนึ่งเธอโกรธผมเพราะผมไม่ได้บอกเขาว่าตื่นเเล้ว (วันนั้นผมตื่นมา5นาทีเพื่อกดสิทธื์รัฐบาลเเละก็หลับต่อ)เขาโกรธผมเราโกรธกันหนักมากผมอธิบายทุกอย่างไปเหมือนที่เล่าแบบนี้ แต่เธอก็ยืนยันว่าทำไมผมถึงไม่บอก มันใช้เวลาไม่นาเพื่อจะบอกเขาว่าตื่นเเล้ว
ในวันปีใหม่เราทะเลาะกันเรื่องอะไรสักอย่างที่ต่างจังหวัดในจังหวะที่ผมกำลังนั่งริมมทะเลเเละโทรคุยกับเพื่อนเรื่องความอึดอัดของวันนั้นเธอเข้ามาคว้าเเละปาโทรศัพท์ผมทิ้งเเละโวยวายที่ตรงนั้นทันที
เราทะเลาะกันรุนเเรงมากในทุกๆๆครั้งเธอจะมีคำพูดประชด/แดกดันกลับมาเสมอ เเละมีอยู่คำพูดนึงที่ผมได้ยินตลอดทุกครั้งที่ทะเลาะกัน "เขาคิดว่าเขาไม่ผิด ก็ไม่เลยไม่รู้สึกผิดอะไร" มีบางครั้งผมทนไม่ไหว ขอเลิก เขาโวยวายเเละเขาบอกว่าไม่เลิก ยังไงก็จะไม่เลิก เขาจะทำร้ายตัวเองเเละเขาจะตามไปทุกที่ถ้าเลิก ผมเลยยิ่งเครียดหนัก
ทุกครั้งผมร้องไห้ ผมมีความคิดลบๆในหัว อีกเรื่องคือผมได้ลืมบอกเขาว่าจะไปปริ้นข้อสอบมาอ่านเเต่ลืมบอกเเฟน ผมเลยตอบไปแบบง่ายๆคือฝากเพื่อนปริ้นงานต่อมาผมได้ทักเพื่อนผู้หญิงที่ร้านน้ำปั่นมีแฟนอยู่ด้วย ทักกันตามประสาคนร่วมคลาสเรียนเดียวกัน จากนั้นเธอประชดผม ผมเงียบไประยะนึง เพราะรู้สึกว่าเธอไม่พอใจทำไม คนนี้คือเพื่อนที่เธอรู้จักด้วยซ้ำ เราเงียบใส่กันเพราะ2เรื่องที่เกิดขึ้น ผมขอโทษ เขาพูดถากถางกลับมาว่าเพื่อนผมเป็นใครทำไมเขาถึงจะเเตะต้องไม่ได้ ทำไมต้องปกป้องเพื่อน เเค่พูดถึงเพื่อนจะรู้สึกอะไรขนาดนั้น ผมขอโทษเขาเเละเขาก็ถามซ้ำๆอีก1เรื่องคือเรื่องปริ้นโกหกทำไมว่าฝากปริ้น ผมขอโทษเขาไป เขาถามซ้ำๆย้ำๆแบบนั้น จนผมทำร้ายตัวเองและลงไปชักเกร็งอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง จุดนั้นผมรู้เเล้วว่ามันไม่ปลอดภัยเเล้ว + ช่วงหลังๆมานี้ผมมีอาการตัวสั่น เเละกังวลทุกครั้งพูดคุยกับเเฟนในบางประโยคที่มันจะไปในทางไม่พอใจกัน ผมรู้สึกโลกมันไม่มีความสุขเหมือนเดิมหลังเกิดเรื่องชักเกร็ง ผมกำลังจะปรึกษาเเพทย์ทางจิตเวช
ทั้งหมดที่ผมเล่ามาผมอยากถามว่า ผมจะทำอย่างไรกับความสัมพันธ์นี้ต่อไปครับ
ปล.ความรุนเเรงในการทะเลาะกันหมายถึงมีการใช้ความรุนเเรง ดึง กระชาก กระเเทกกระทั้น (มี1ครั้งผมทนไม่ไหวเผลอทำร้ายเธอไป) จากนั้นผมก็กลัวตัวเอง เเต่กลายๆครั้งเธอยังดึงผมอยู่ ยังกระชากผมอยู่ เเละถ้าแฟนผมเขาเครียดเขาจะกรี๊ดเเละทำร้ายตัวเอง