**... เรื่อง โจร กับ ใจ ...**

เรื่อง โจร กับ ใจ
.
..ด้วยพิเรนทร์ ร้อนรน คนมันเหงา
ไร้ใครเขา เฝ้าถาม ความคิดถึง
ปิ๊งความคิด ให้ติดตาม ยามคะนึง
ครั้นปล่อยกู้ เงินไม่จึ้ง ไม่ถึงพอ
. 
ลองเปลี่ยนเป็น ให้ใครถาม วิ่งตามไล่
งั้นฉกชิง วิ่งราวใคร ดีไหมหนอ?
เริ่มเป้าหมาย เป็นคนดี ที่นั่งรอ
หากโลเล ชีกอ ขอผ่านเลย
 .
เริ่มจากเด็ก ก็เล็กไป ใจมันสั่น
เหมือนตนนั้น เป็นวัวแกร่ ชะแง้เฉย
งั้นคนแกร่ แต่เปย์ชัวร์ มัวก้มเงย
เอาแล้วเหวย ...ซอยเท้าวิ่ง พร้อมชิ่งไว
. 
วัดแรงลม ผสมทิศ คิดองศา
ปรับเลนส์นูน จูนเวลา ถลาใส่
เป้าหมายชัด สกัดจุด รุดเร็วไว
ร่ายคาถา “ชราชัย” คว้าได้ทัน
(ชราชัย คือ ชัยชนะที่มีเหนือคนชรา 555+ // คิดไปได้เน้อะ)
.
รีบชมยล ผลงาน อันหาญกล้า
แบมือมา ต๊กกะใจ ไหงเป็นงั้น
เราคว้า”ใจ” เค้ามาได้ อย่างไรกัน
เงินทองนั้น ที่ฝันใฝ่ ไหง..ไม่มี!!
 .
หันไปเห็น เค้ายังตาม และถามไถ่
อิ่มหรือไม่ ไปตักเพิ่ม เติมเต็มที่
นอนดึกนะ เหนื่อยงานหนัก พักบ้างซี
ตัดใจลง ส่งใจนี้ หรือยึดครอง
.
คิดเปลี่ยนใจ ไม่ดีกว่า คว้าเก็บไว้
มานึกได้ อีกที ตอนตีสอง
บุญหรือไร คุณไสยสื่อ หรือโชคทอง
คนนั้นใคร ใจเจ้าของ “แม่ฉันเอง”


[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ฮั่นแน่!  คงคิดว่า หนูเจ้ยไปลักไปขโมยอะไรมาหล่ะเซ่ เอิ๊ก ๆ ๆ
ขอบคุณทุกท่านที่ผ่าน-แวะ-หรือหลงเข้ามานะคะ
อาจไม่ได้ตอบเลย หรือตอบช้า ขออภัยมา ณ ที่นี้เลยค่ะ ^^