บัตรสามสิบบาท บัตรทอง มานี่ๆ จะเหลาให้อ่านกัน

แบ่งเป็นสองครั้วที่จำได้แม่นๆเลย
ที่จริงไปใช้ประมาณ 5-6 ครั้งแล้ว
โรงพยาบาลรัฐบาลชานเมืองกรุงเทพ ฝั่งตะวันออก

ตื่นตีสี่ ออกตีห้า ถึงหกโมงพอดี มีคิวลุงป้าก่อนหน้าแล้ว เกือบสิบคน
แปดโมงเรียกซักประวัติ และให้คิวพร้อมเบอร์ห้องตรวจ
พยาบาลบอกไปกินข้าวก่อนเลยนะ

แปดครึ่งกลับมา นั่งรอจนสิบเอ็ดโมงนิดๆ
นั่งหน้าห้องตรงนั้นไม่กล้าไปไหน กลัวเรียกแล้วไม่ได้ยิน
คราวนี้มาตรวจหูอื้อด้านขวา เป็นสองวันแล้ว ไม่ใช่น้ำเข้าหู
หมอส่องๆหูสิบวิ แล้วบอกปกติไม่มีอะไร
ในใจผมอยากให้หมอดูขี้หูหน่อย เผื่อจะดีขึ้น
แต่หทอบอกเอายาไปกินนะ จบในหนึ่งนาทีครึ่งครับ

ครั้งล่าสุด ไปเหมือนเดิม
แต่คราวนี้เรียกไวสิบโมงกว่าก็ได้เจอหมอแล้ว
หมอผู้หญิงอายุน่าจะ 30 ปลายๆ
ตรวจริดชี่ ตรวจไปตรวจมาหมอบอก ต้องผ่าแล้วล่ะ
สักพักหมอบอกพยาบาลให้ไปเรียกอาจารย์มาดูหน่อย
ห้านาที อ.มา ถามๆๆตรวจๆๆๆ แล้วหันไปคุยกับหมออีกสิบนาทีเลย
คุยภาษาที่ผมเข้าใจแค่ห้า%

อาจารย์หมอผู้ชายอายุน่าจะห้าสิบนิดๆ
อธิบายโน้นนี่นั่นกับผมยาวเลย พูดจาดีมาก
ผมถามอะไรก็ตอบหมด แล้วก็แนะนำเรื่องต่างๆ
จากนั้นก็ไปคุยกับหมอสาว เรื่องการจ่ายยาอะไรนี่แหละ
สรุปผมได้ยากินยาเหน็บมากำหนึ่งกินจนหมด
จากนั้นกินผักมากๆ จนถึงวันนี้ก็หายดีแล้วครับ

จะบอกว่าตัดเรื่องคิวยาวรอโคตรจะนานออกไป
บัตรทองดีจริง หมอดีจัง ถ้าคุณเจอหมอโอเคหน่อย
วันนั้นจำได้ว่าเสียตังค์ไปอีกห้าร้อยได้ ยานอกเหนือบัตร
ทุกวันนี้ทำบุญกับวัด จะแบ่งมาทำกับโรงบาลด้วยครับ