คำว่า Pagpag (อ่านว่า ปัก-ปัก) เป็นภาษาตากาล็อกที่แปลตรงตัวว่า "การสลัด หรือ การเคาะฝุ่น/เศษสิ่งของออก" ซึ่งสะท้อนถึงขั้นตอนแรกในการทำเมนูนี้ นั่นคือการนำเศษอาหารที่เก็บมาได้ มาสลัดหรือเคาะเอาเศษผง เศษกระดาษ หรือเศษทรายออกก่อนนำไปปรุง
จุดเริ่มต้นและสาเหตุ: ปักปักไม่ได้เกิดขึ้นจากความตั้งใจสร้างสรรค์เมนูใหม่ แต่เกิดจาก "ความยากจนข้นแค้นและภาวะอดอยาก" ในชุมชนแออัด (Slums) ของกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
กระบวนการผลิต:
การเก็บรวบรวม : คนเก็บขยะหรือแรงงานหาเช้ากินค่ำจะไปรอรับถุงขยะจากหลังร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดหรือห้างสรรพสินค้าในช่วงดึก
การคัดแยก : นำถุงขยะมาคัดแยกเศษไก่ทอด หรือเศษเนื้อสัตว์ที่ยังพอมีเนื้อติดกระดูกอยู่ ออกจากขยะอื่นๆ
การล้างและการปรุงใหม่: นำเนื้อที่คัดมาได้ไปล้างน้ำ ทอดซ้ำในน้ำมันร้อนๆ หรือนำไปต้มผัดใส่ซอสมะเขือเทศ หัวหอม พริก และเครื่องเทศ เพื่อดับกลิ่นและฆ่าเชื้อโรค ก่อนนำไปวางขายในราคาถูกมาก (จานละไม่กี่เปโซ)
"กินเพื่ออยู่จริงๆ! 'ปักปัก' เมนูรีไซเคิลสุดสะเทือนใจจากขยะฟาสต์ฟู้ด"
คำว่า Pagpag (อ่านว่า ปัก-ปัก) เป็นภาษาตากาล็อกที่แปลตรงตัวว่า "การสลัด หรือ การเคาะฝุ่น/เศษสิ่งของออก" ซึ่งสะท้อนถึงขั้นตอนแรกในการทำเมนูนี้ นั่นคือการนำเศษอาหารที่เก็บมาได้ มาสลัดหรือเคาะเอาเศษผง เศษกระดาษ หรือเศษทรายออกก่อนนำไปปรุง
จุดเริ่มต้นและสาเหตุ: ปักปักไม่ได้เกิดขึ้นจากความตั้งใจสร้างสรรค์เมนูใหม่ แต่เกิดจาก "ความยากจนข้นแค้นและภาวะอดอยาก" ในชุมชนแออัด (Slums) ของกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
กระบวนการผลิต:
การเก็บรวบรวม : คนเก็บขยะหรือแรงงานหาเช้ากินค่ำจะไปรอรับถุงขยะจากหลังร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดหรือห้างสรรพสินค้าในช่วงดึก
การคัดแยก : นำถุงขยะมาคัดแยกเศษไก่ทอด หรือเศษเนื้อสัตว์ที่ยังพอมีเนื้อติดกระดูกอยู่ ออกจากขยะอื่นๆ
การล้างและการปรุงใหม่: นำเนื้อที่คัดมาได้ไปล้างน้ำ ทอดซ้ำในน้ำมันร้อนๆ หรือนำไปต้มผัดใส่ซอสมะเขือเทศ หัวหอม พริก และเครื่องเทศ เพื่อดับกลิ่นและฆ่าเชื้อโรค ก่อนนำไปวางขายในราคาถูกมาก (จานละไม่กี่เปโซ)