กินดีอยู่ดี มีแต่ยุ่ง กินอยู่พอดี มีแต่เย็น : พุทธทาสภิกขุ

ท่านพุทธทาสมีความเป็นเลิศในการใช้ถ้อยคำที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง  อย่างคำว่า “ตัวกู ของกู” “การศึกษาหมาหางด้วน” หรือมีข้อเขียนที่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย เช่น “"เขามีส่วน เลวบ้าง ช่างหัวเขา จงเลือกเอา ส่วนที่ดี เขามีอยู่...”  “ทำดี ดีแล้ว เป็นพร...” หนังสือธรรมะยอดนิยม อย่างเช่น คู่มือมนุษย์ ตลอดจนมีส่วนสำคัญที่ทำให้มีการศึกษาหัวข้อธรรม อย่าง “จิตว่าง” “ตถตา เช่นนั้นเอง” เพิ่มมากขึ้น
 
เมื่ออ่านสารธรรม “กินดีอยู่ดี มีแต่ยุ่ง กินอยู่พอดี มีแต่เย็น” ครั้งแรกก็ประทับใจในการใช้คำไทยที่สั้น เข้าใจง่ายและ สละสลวย เมื่ออ่านอีกหลายๆ รอบ ทำให้นึกถึงความเชื่อมโยงกับหลักทางสายกลาง(มัชฌิมาปฎิปทา)  ไม่ไปในทางสุดโต่งด้านกามสุขัลลิกานุโยค (หมกมุ่นในกามสุข) หรืออัตตกิลมถานุโยค (การทรมานตนให้ลำบาก)  รวมถึงหลักมัตตัญญุตา (ความเป็นผู้รู้จักประมาณ) ที่ปรากฏในธรรมหัวข้อ สัปปุริสธรรม 7
 
แนวคิดมัตตัญญุตาในอารยธรรมตะวันออกมีบางส่วนเทียบเคียงได้กับแนวคิดอารยธรรมตะวันตกอย่างปรัชญาสโตอิก ที่มีคุณธรรมหลักประการหนึ่งคือ ความพอประมาณ (temperance) ซึ่งได้ให้แนวคิดในการดำเนินชีวิตแบบพอประมาณอย่างน่าสนใจ ดังนี้
 
“นักปรัชญาสโตอิกเชื่อว่า ความพอประมาณเป็นกุญแจสำคัญในการจัดการกับอารมณ์ความรู้สึก การนำความพอประมาณมาใช้ในชีวิต ไม่ได้หมายความว่าจะต้องใช้ชีวิตด้วยการปฏิเสธหรือการระงับอารมณ์อย่างถาวร ตรงกันข้าม ความพอประมาณคือ การสัมผัสประสบการณ์ชีวิตอย่างเต็มที่และลึกซึ้ง ต้องมีความพอดีอย่างชาญฉลาด จึงรับประกันความสุขและความเป็นอยู่ที่ดีในระยะยาว ความพอประมาณสอนให้ผู้คนรู้จักดื่มด่ำกับช่วงเวลาในปัจจุบัน เห็นคุณค่าของสิ่งที่ตนมี และค้นพบความพอใจในความเรียบง่าย”

ที่มา ปรัชญาสโตอิก 101 : เอริก โคลวาร์ด เขียน ชลลดา ไพบูลย์สิน แปล
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
 
ความพอประมาณที่ดิฉันใช้ในชีวิตประจำวันอย่างหนึ่ง คือ การซื้อเสื้อผ้าไม่เกินงบประมาณที่ตั้งไว้ และบริจาคเสื้อผ้าทุกๆ ปี ทำให้ไม่ต้องเพิ่มตู้เสื้อผ้าแต่อย่างใดค่ะ

คุณผู้อ่านกระทู้มีหลักความพอประมาณในการดำเนินชีวิตอย่างไรบ้างคะ
 
ข้อมูลเพิ่มเติม
ทางสุดโต่งที่ควรเลี่ยง : พระไพศาล วิสาโล
https://www.pagoda.or.th/aj-visalo/2021-08-25-05-31-52.html

มัตตัญญู – มัตตัญญุตา (บาลีวันละคำ) นาวาเอก ทองย้อย แสงสินชัย
https://dhamtara.com/?p=7570