ขอบคุณที่มาแบ่งปันประสบการณ์...
ความรู้ที่ไม่ท่วมหัว แต่กลับเอาตัวรอดได้สบาย
มาอีดิตเพิ่มเพราะเห็นบางคนมองประเด็นนี้ในแง่ลบอย่างเดียวว่าจะเอาดีได้ต้องทำอะไรแย่ๆ ประมาณนั้น
แต่ตอนตั้งกระทู้ผมไม่ได้มองประเด็นนี้ในแง่ลบเท่าไรแฮะ
แค่มองว่าบางคนพยายามเรียน พยายามสอบให้ได้ แต่ล้มเหลว
มันมีเยอะนะครับ คนที่เรียนไม่เก่ง วิชาการไม่ได้ เอ็นไม่ติด สอบไม่ผ่าน
แต่ก็ใช่ว่าชีวิตจะพังพินาศ หรือหมดสิ้นแล้วอะไรแบบนั้น
ผมเองยังแอบคิดย้อนกลับไปว่า ถ้าตอนนั้นไม่เข้ามหาลัยก็คงดี จะได้ไปเรียนสายอาชีพ
มีหลายวิชาชีพเลยที่ผมว่าน่าเรียนกว่ามหาลัยเยอะ แต่ตอนนั้นผมโลกแคบเอง แค่เข้ามหาลัยตามค่านิยม
ถ้าย้อนกลับไปได้ผมอาจจะไปเรียนตัดผม ไปเรียนทำอาหาร ไปเรียนซ่อมนั่นซ่อมนี่
เรียบจบ เปิดร้านด้วยทักษะที่ติดตัวไปจนตาย ไม่วุ่นวายกับใครดี อะไรประมาณนั้นนะครับ
เพราะผมไม่ได้สนุกกับการเรียนเลย แค่พอเอาตัวรอดให้จบได้แค่นั้นจริงๆ
แถมสิ่งที่เรียนมาทุกวันนี้ยังไม่ได้ใช้เลยด้วย
ทำงานคนละสายเลย จบมาไม่ได้ทำงานที่เรียนมาเลย
ถึงจะไม่ถึงขั้นได้ดี แต่ก็พอเลี้ยงลูกเมียให้ไม่ต้องลำบากได้
ขอบคุณที่แวะมาพูดคุยกันครับ
ด้วยความเคารพ
ตอนเรียนไม่เอาไหน แต่กลับได้ดีในวัยทำงาน ใครเป็นแบบนี้บ้างครับ คุณทำได้ยังไงครับ
ความรู้ที่ไม่ท่วมหัว แต่กลับเอาตัวรอดได้สบาย
มาอีดิตเพิ่มเพราะเห็นบางคนมองประเด็นนี้ในแง่ลบอย่างเดียวว่าจะเอาดีได้ต้องทำอะไรแย่ๆ ประมาณนั้น
แต่ตอนตั้งกระทู้ผมไม่ได้มองประเด็นนี้ในแง่ลบเท่าไรแฮะ
แค่มองว่าบางคนพยายามเรียน พยายามสอบให้ได้ แต่ล้มเหลว
มันมีเยอะนะครับ คนที่เรียนไม่เก่ง วิชาการไม่ได้ เอ็นไม่ติด สอบไม่ผ่าน
แต่ก็ใช่ว่าชีวิตจะพังพินาศ หรือหมดสิ้นแล้วอะไรแบบนั้น
ผมเองยังแอบคิดย้อนกลับไปว่า ถ้าตอนนั้นไม่เข้ามหาลัยก็คงดี จะได้ไปเรียนสายอาชีพ
มีหลายวิชาชีพเลยที่ผมว่าน่าเรียนกว่ามหาลัยเยอะ แต่ตอนนั้นผมโลกแคบเอง แค่เข้ามหาลัยตามค่านิยม
ถ้าย้อนกลับไปได้ผมอาจจะไปเรียนตัดผม ไปเรียนทำอาหาร ไปเรียนซ่อมนั่นซ่อมนี่
เรียบจบ เปิดร้านด้วยทักษะที่ติดตัวไปจนตาย ไม่วุ่นวายกับใครดี อะไรประมาณนั้นนะครับ
เพราะผมไม่ได้สนุกกับการเรียนเลย แค่พอเอาตัวรอดให้จบได้แค่นั้นจริงๆ
แถมสิ่งที่เรียนมาทุกวันนี้ยังไม่ได้ใช้เลยด้วย
ทำงานคนละสายเลย จบมาไม่ได้ทำงานที่เรียนมาเลย
ถึงจะไม่ถึงขั้นได้ดี แต่ก็พอเลี้ยงลูกเมียให้ไม่ต้องลำบากได้
ขอบคุณที่แวะมาพูดคุยกันครับ
ด้วยความเคารพ