มิตตามิตตชาตก์: ศิลปะแห่งการมองคน และหัวใจของกัลยาณมิตร

มิตรแท้และมิตรเทียม

ยิ้มให้กันใช่ว่ามิตรสนิทแท้
คำหวานแปรเปลี่ยนได้ดั่งสายลม
บางคนรักเพียงยามเราสุขสม
ครั้นเราล้มกลับห่างร้างไมตรี

จงดูคนอย่าด่วนตัดสินเขา
พิจารณาเรื่องราวให้ถ้วนถี่
กาลเวลาย่อมเผยความภักดี
สิ่งใดมีในใจย่อมปรากฏ

มิตรแท้นั้นมิใช่ผู้ตามใจ
แต่เตือนภัยเมื่อเห็นเราพลาดผิด
ยามเราทุกข์ยังอยู่ไม่ห่างชิด
ยามเราคิดดีงามพลอยยินดี

แต่อย่ามองแต่คนอื่นว่าเป็นมิตร
แล้วเพ่งพิศแต่โทษเขาทุกวิถี
จงย้อนมองหัวใจของเรานี้
ว่าเป็นมิตรที่ดีของผู้ใด

หากเรามีเมตตาและจริงใจ
ไม่ริษยาเมื่อใครเขาสุขสันต์
รู้เตือนกัน รู้ให้อภัยกัน
มิตรภาพย่อมงอกงามด้วยความดี

รู้จักคน มิใช่เพื่อระแวง
รู้จักแยก มิใช่เพื่อหน่ายหนี
แต่รู้จักวางใจด้วยปัญญาดี
และทำตนเป็นมิตรแท้แก่ทุกคน