การผสมผสานที่เฉพาะเจาะจงของเมตตากรุณา ความสงสาร ความยินดีในผู้อื่น และความสงบในจิตใจ ก่อให้เกิดพรหมวิหาร ซึ่งเป็นที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่และเป็นคุณธรรมหลักที่หยั่งรากลึกอย่างชัดเจนในพระพุทธศาสนา  ถึงแม้ว่าอัลกุรอานจะไม่ได้ใช้กรอบหรือศัพท์เฉพาะของพุทธศาสนา  แต่ก็เน้นย้ำถึงแนวคิดทางจริยธรรมที่สำคัญซึ่งทับซ้อนกัน เช่น ความเมตตากรุณา ความอดทน ความดีงาม ความสำนึกในบุญคุณและการตอบแทน

ในอัลกุรอาน เราะห์มะฮ์ คือความเมตตาอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นรากศัพท์ของความเมตตากรุณาซึ่งปรากฏอยู่หลายร้อยครั้งในอัลกุรอาน เกือบทุกบทเริ่มต้นด้วยการวิงวอนว่า อัร-เราะห์มาน อัร-เราะฮีม (อัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตายิ่ง) ผู้ทรงกรุณายิ่ง ความชอบธรรมในอัลกุรอานเชื่อมโยงอย่างชัดเจนกับการให้อาหารแก่เด็กกำพร้า ผู้ยากไร้ และผู้ที่อ่อนแอ  เช่น อัลกุรอาน 2:177
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้{2:177}
لَّيْسَ ٱلْبِرَّ أَن تُوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَلَـٰكِنَّ ٱلْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلْكِتَـٰبِ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ وَءَاتَى ٱلْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَـٰهَدُوا۟ ۖ وَٱلصَّـٰبِرِينَ فِى ٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلْبَأْسِ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُوا۟ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُتَّقُونَ
การหันหน้าไปทางทิศตะวันออกหรือทิศตะวันตกนั้นไม่ใช่ความชอบธรรม แต่ความชอบธรรมคือการเชื่อมั่นในอัลลอฮ์ วันสุดท้าย เหล่าทูตสวรรค์ คัมภีร์ และบรรดาศาสนทูต การบริจาคทรัพย์สินด้วยความรักต่อพระองค์ เพื่อญาติพี่น้อง เพื่อเด็กกำพร้า เพื่อคนยากไร้ เพื่อคนเดินทาง เพื่อผู้ที่ขอความช่วยเหลือ และเพื่อไถ่ถอนทาส การยืนหยัดในการละหมาดและการบริจาคทานอย่างสม่ำเสมอ การปฏิบัติตามสัญญาที่ได้ทำไว้ และการยืนหยัดและอดทนในความเจ็บปวด (หรือความทุกข์) และความยากลำบาก และตลอดช่วงเวลาแห่งความหวาดกลัว เหล่านี้คือผู้คนแห่งสัจธรรม ผู้ที่เกรงกลัวอัลลอฮ์
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้(41:34)
وَلَا تَسْتَوِى ٱلْحَسَنَةُ وَلَا ٱلسَّيِّئَةُ ۚ ٱدْفَعْ بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ فَإِذَا ٱلَّذِى بَيْنَكَ وَبَيْنَهُۥ عَدَٰوَةٌ كَأَنَّهُۥ وَلِىٌّ حَمِيمٌ
ความดีและความชั่วไม่อาจเท่าเทียมกันได้ จงขับไล่ (ความชั่ว) ด้วยสิ่งที่ดียิ่งกว่า แล้วผู้ที่เคยเกลียดชังกับเจ้าก็จะกลายเป็นมิตรและคนสนิทของเจ้า!
ความสงบและความปิติในคำสอนของศาสนาอิสลามได้แก่ ความอดทน (ซาบรฺ) และความกตัญญู (ชุครฺ) เป็นหลักปฏิบัติของอิสลาม ซึ่งกำหนดความสมดุลทางอารมณ์ ซึ่งเป็นความอดทนอย่างเข้มแข็งในช่วงเวลาแห่งความยากลำบากและความกตัญญูอย่างลึกซึ้งในช่วงเวลาแห่งความเจริญรุ่งเรือง ความพึงพอใจ (ซะอะฮ์ดะฮ์) เป็นความปีติยินดีที่มุ่งไปสู่การชี้นำและความเมตตาของพระเจ้ามากกว่าความผันผวนทางโลก เช่น อัลกุรอาน 10:58
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้(10:58)
قَلْ بِفَدْلِ ٱللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحِوا۟ هجوَ شَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعَعَنَ
จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ด้วยความโปรดปรานของอัลลอฮ์ และด้วยความเมตตาของพระองค์ ให้พวกเขาชื่นชมยินดีเถิด นั่นเป็นสิ่งที่ดีกว่าที่พวกเขาสะสมไว้