รู้สึกเครียดและเก็บกดลึก ๆ กับการต้องเป็นเดอะแบกของครอบครัว ด้วยความเป็นลูกสาวคนโต ที่จัดการชีวิตตัวเองได้ดี ชีวิตตัวเองไม่ค่อยมีปัญหาอะไร มีหน้าที่การงาน การเงิน ดีระดับนึง ไม่มีหนี้ บวกกับโสด ไม่มีครอบครัว
ประเด็นคือ พ่อแม่ อายุมากแล้ว เกือบ 70 แต่ไม่มีเงินเกษียณ หรือ cashflow เลย แต่โชคดีแกมีทรัพย์สมบัติพวกอสังหา ที่จ่ายหมดแล้ว ไม่มีหนี้เลย ออกแนวปู่โสมเฝ้าทรัพย์ แต่สินทรัพย์แทบไม่สร้างกระแสเงินสดเลย ทำให้ต้องพึ่งพาเงินในการใช้ชีวิตจากลูก คือเราเป็นหลัก 😅
ตัวเรามีน้องชาย 2 คน คนกลางทำธุรกิจพอไปวัดไปวา คนเล็กหน้าที่การงานการเงินดี+งานยุ่ง แต่พึ่งพาแทบไม่ได้เลย เอาแต่ชีวิตของตัวเองกัน รู้สึกน้องชายเห็นแก่ตัว เรื่องช่วยดูแลพ่อแม่ไม่ทำเลย ไม่ว่าเรื่องพ่อแม่เจ็บป่วย พาไปหาหมอ ค่ารักษา ค่าใช้จ่ายจิปาถะของคนสูงอายุ ตัดแว่น ค่ากินอยู่ชีวิตประจำวัน พาไปเที่ยวและอื่น ๆ มีข้ออ้างตลอด ทุกอย่างเลยอยู่ที่เราคนเดียวเลย (Feeling like ลูกคนเดียว) ดีที่บริษัทที่ทำงานอยู่ของเรา มีสวัสดิการค่ารักษาพ่อแม่บ้าง เลยช่วยได้ระดับนึง
เคยเกริ่น ๆ พูดกับน้องชาย เรื่องนี้ แต่ทุกคนออกแนว ignore พ่อแม่เราก็รับรู้ แต่ไม่กล้าพูดกับน้องชาย ว่าเราเป็นเดอะแบก แต่ทุกคน หวังพึ่งพาเราหมดเลย บอกเราเก่ง เราดีนู้นนี้ ชื่นชม แต่ไม่เคยออกหน้า ออกแรงช่วย มีอะไรมาถามเราตลอด 😂
ถึงแม้เรามีเงินพอดูแลพ่อแม่ได้ แต่เงินเดือนก็ไม่ได้สูงมากขนาดเหลือมากมาย เราเองก็อยากมีเงินเหลือทำตามแผนการเงินการลงทุนเกษียณของเราด้วย ลึก ๆ อยากให้ช่วยกันแบ่งเบาภาระบ้าง ไม่ใช่ให้เราดูแลหลัก ๆ คนเดียว คือเหนื่อย เครียด เก็บกดค่ะ
อยากได้คำแนะนำสำหรับเดอะแบก หรือใครมีประสบการณ์คล้ายเราบ้างไหมคะ ควรจัดการปัญหาหรือความรู้สึกที่ต้องแบกรับอะไรอย่างนี้ยังไงดี 🥲
"เดอะแบกของครอบครัว" จัดการปัญหาและความรู้สึกกันยังไงบ้าง
ประเด็นคือ พ่อแม่ อายุมากแล้ว เกือบ 70 แต่ไม่มีเงินเกษียณ หรือ cashflow เลย แต่โชคดีแกมีทรัพย์สมบัติพวกอสังหา ที่จ่ายหมดแล้ว ไม่มีหนี้เลย ออกแนวปู่โสมเฝ้าทรัพย์ แต่สินทรัพย์แทบไม่สร้างกระแสเงินสดเลย ทำให้ต้องพึ่งพาเงินในการใช้ชีวิตจากลูก คือเราเป็นหลัก 😅
ตัวเรามีน้องชาย 2 คน คนกลางทำธุรกิจพอไปวัดไปวา คนเล็กหน้าที่การงานการเงินดี+งานยุ่ง แต่พึ่งพาแทบไม่ได้เลย เอาแต่ชีวิตของตัวเองกัน รู้สึกน้องชายเห็นแก่ตัว เรื่องช่วยดูแลพ่อแม่ไม่ทำเลย ไม่ว่าเรื่องพ่อแม่เจ็บป่วย พาไปหาหมอ ค่ารักษา ค่าใช้จ่ายจิปาถะของคนสูงอายุ ตัดแว่น ค่ากินอยู่ชีวิตประจำวัน พาไปเที่ยวและอื่น ๆ มีข้ออ้างตลอด ทุกอย่างเลยอยู่ที่เราคนเดียวเลย (Feeling like ลูกคนเดียว) ดีที่บริษัทที่ทำงานอยู่ของเรา มีสวัสดิการค่ารักษาพ่อแม่บ้าง เลยช่วยได้ระดับนึง
เคยเกริ่น ๆ พูดกับน้องชาย เรื่องนี้ แต่ทุกคนออกแนว ignore พ่อแม่เราก็รับรู้ แต่ไม่กล้าพูดกับน้องชาย ว่าเราเป็นเดอะแบก แต่ทุกคน หวังพึ่งพาเราหมดเลย บอกเราเก่ง เราดีนู้นนี้ ชื่นชม แต่ไม่เคยออกหน้า ออกแรงช่วย มีอะไรมาถามเราตลอด 😂
ถึงแม้เรามีเงินพอดูแลพ่อแม่ได้ แต่เงินเดือนก็ไม่ได้สูงมากขนาดเหลือมากมาย เราเองก็อยากมีเงินเหลือทำตามแผนการเงินการลงทุนเกษียณของเราด้วย ลึก ๆ อยากให้ช่วยกันแบ่งเบาภาระบ้าง ไม่ใช่ให้เราดูแลหลัก ๆ คนเดียว คือเหนื่อย เครียด เก็บกดค่ะ
อยากได้คำแนะนำสำหรับเดอะแบก หรือใครมีประสบการณ์คล้ายเราบ้างไหมคะ ควรจัดการปัญหาหรือความรู้สึกที่ต้องแบกรับอะไรอย่างนี้ยังไงดี 🥲