แม่เปปติดค้างทริปไปจันทบุรี เมื่อเดือน กรกฎาคม ที่ผ่านมา แต่ได้รีวิวที่พักติดทะเลไว้ก่อนหน้า วันนี้พอมีเวลาก็รีบตั้งกระทู้ก่อนที่จะมีภารกิจให้ห่างหายหน้าไปอีก ทริปนี้ขับรถไปกันทั้งครอบครัว ปกติพ่อบ้านจะทำแพลนไว้ ว่าจากบ้านแวะไหน ถึงจุดหมายปลายทางเวลาใด และวันรุ่งขึ้นจะไปไหนบ้าง แต่ครั้งนี้เขาไฟเขียวให้ไปอย่างสบายๆ อยากแวะไหนก็ให้แวะ ไม่มีบ่น

สมัยยังไม่มี 2 หนุ่ม พี่ๆของแม่เปปจัดทริปชวนกันไปเที่ยวทะเลหรือจังหวัดไหนๆบ่อยมาก แต่ละครอบครัวก็ขับรถกันไป พ่อบ้านก็ดีใจที่ได้มีโอกาสร่วมทริปครอบครัวใหญ่ครั้งแรก ทริปนั้นไปทะเลชะอำกัน รถ 6 คันรวมของแม่เปป นัดเจอกัน โดยระบุเวลา 8.00 น. สถานที่เป็นปั๊มน้ำมันแรกซ้ายมือ เมื่อลงจากทางด่วน รถแม่เปปถึงคันแรกเลยค่ะ ก่อนเวลานัดเล็กน้อย แล้วรถของพี่ๆ ก็ทยอยมาเจอกัน เมื่อผ่านไป 30 นาทีได้ แต่ยังไม่ครบทุกคันค่ะ รอต่อไปจนมาครบทุกคัน คือเกินเวลานัดไป ร่วม 1 ชม. พ่อบ้านก็ยังยิ้มสู้นะคะ พอเราออกจากปั๊ม ก็ขับตามกันไป คันแรก คือพี่สาว-พี่เขย ที่เป็นทหาร คัน2 คือครอบครัวพี่สาวอยุธยา คัน3 คือรถแม่เปปพ่อบ้านขับ คัน 4 รถพี่สาว-พี่เขย จากลพบุรี คัน5 รถพี่สาว-พี่เขยสระบุรี และคันปิดท้าย คือรถหลานชายและครอบครัวจากสระบุรี

ระหว่างทาง คันแรกที่นำขบวนขับเลนไหน คันที่เหลือต้องขับตามเลนนั้น พี่เขยขับคันแรกเน้นย้ำ ว่าให้ตามกัน พอใครแตกแถวหรือโดนรถของคนอื่นแทรก ต้องมีโทรตามว่า อยู่ไหนๆ พอคันแรกเปิดไฟซ้ายจอด คันต่อๆมาก็เปิดไฟซ้ายและจอดต่อๆกัน แรกๆพ่อบ้านก็งง ว่าให้จอดทำไม ส่วนเหตุที่เขาระบุคันไหนอยู่ลำดับใด ด้วยในเวลานั้น ครอบครัวพี่สาวจากสระบุรีและอยุธยา เขาแจ้งว่าไม่คุ้นเส้นทาง ให้ขับรอๆกันหน่อย เพราะพวกเขาขับช้า ไม่รู้เส้นทาง กลัวหลง

ตามสไตล์คนไทยเวลาไปเที่ยว เจออะไรน่าซื้อน่ากิน เราต้องแวะ ใครอยากแวะปั๊มเข้าห้องน้ำแวะช้อปปิ้งร้านรวงในปั๊ม ก็โทรบอกแล้วทุกคันก็แวะตาม ขับๆไป หิวๆ อยากกินร้านนี้ก็แวะ รถ6 คัน จึงเปรียบคล้ายรถตามขบวน สรุปทริปนั้น ถึงที่พักเกือบ 4 โมงเย็น พ่อบ้านหัวฟัดหัวเหวี่ยงพูดกับแม่เปปในรถว่า ฉันไม่เคยเห็นทริปอะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิตจริงๆ....แล้วเขาก็เข็ดมากๆ ถ้ามีพี่คนใดชวนออกทริปกัน เขาจะถามแม่เปปว่าอยากไปไหมถ้าอยากเขาจะยอมร่วมทริป แต่เงื่อนไขจะบอกว่า ให้ไปเจอกันที่จุดหมายปลายทางเลยละกัน...เอาจริงๆแม่เปปก็ชอบเที่ยวกับครอบครัวใหญ่ของแม่เปปนะ ด้วยคุ้นเคยตั้งแต่สมัยยังไม่มีครอบครัวไปไหนไปกัน แต่พอมีครอบครัวก็เข้าใจพ่อบ้านดี ว่าเขาอึดอัดที่ต้องขับควบคุมความเร็ว ตามๆกันแบบนี้ แถมเขาไม่ชอบที่ขับไปแวะรายทางไปตามสไตล์คนไทย ก็ได้อธิบายกับพี่ๆไปว่า......โปรดเข้าใจ...คนอังกฤษ(คนนี้)ไม่ชินกับการเที่ยวสไตล์บ้านเรา  

หลังจากแวะจุดพักรถมอเตอร์เวย์สาย 7 ให้แวะเข้าห้องน้ำ และซื้อของกินเล็กๆน้อย ก็ขับมาจนเข้าเขตระยอง แวะพักรถ พักคน เข้าห้องน้ำปั๊มน้ำมันวังจันทร์กันค่ะ  ปั๊มน้ำมันในไทยนี่เขาแข่งกันตกแต่งสวยงามน่าใช้บริการจริงๆ


ดูม้านั่งหน้าห้องน้ำนี่สิ เป็นปีกไม้ใหญ่โต และสวยงามน่านั่งมาก






แม่เปปเห็นร้านข้าวมันไก่ เขาเขียนว่า ไก่บ้าน อุ๊ย ความอยากกินขึ้นมาทันที แถมเรายังไม่ได้กินกลางวันกัน เลยชวนกกันเข้าร้านเลยค่ะ

เดินเข้ามาภายในร้าน โต๊ะ เก้าอี้ สะอาดตา ตกแต่งร้านเรียบๆแต่สวยงาม แทบไม่น่าเชื่อว่าร้านในปั๊มน้ำมัน


แก้วน้ำ ภาชนะที่ใช้ ช่างเหลือเชื่อจริงๆ


ข้าวมันไก่บ้าน ร้านมีทั้งจานเดียว และแยกไก่สับ เป็นไซส์ S / M / L ราคา 100/150/200 ตามลำดับ

ครอบครัวนี้ กินอะไรแล้วต้องอิ่ม เลยสั่งไก่สับ 2 จาน

ไก่ไซส์ L สับชิ้นเล็กมาก และด้านล่างคือแตงกวารองเต็มจานเลย แม่เปปได้ยืนรอดูเขาสับ และเป็นผู้ยกมาด้วยตัวเอง


กินเสร็จ จ่ายสตางค์ ชอบเก้าอี้ของร้านจัง ขึ้นรถพ่อบ้านก็ชวนคุยว่า... เป็นห่วงว่าประเทศไทยจะคล้ายประเทศอังกฤษเข้าไปทุกวัน ที่ขณะนี้แทบหาคนอังกฤษแท้ๆ ในประเทศแทบไม่เจอ....แล้วความเห็นของเขา... ร้านนี้เจ้าของทุนเป็นคนจีนแน่นอน ส่วนคนขายมีแค่ 1 คนเป็นลูกจ้างชาวกัมพูชา(แม่เปปถามคนขายว่าเป็นคนที่ไหน เพราะเขาพูดไทยไม่ชัด) การตกแต่งภายในร้านและภาชนะ ต้องใช้เงินไม่น้อย ราคาขายก็สวนทางกับปริมาณมาก วันนึงจะขายได้เท่าไหร่ถึงจะคุ้มทุนและได้กำไร แถมมาขายในปั๊มน้ำมันที่มีร้านไม่กี่ร้าน ตอนที่พวกเราเดินเข้าร้านก็ไม่มีลูกค้าอื่นๆ ส่วนรสชาติไก่บ้านที่ทางร้านใช้ธรรมดาสุดๆ (พ่อบ้านถามว่าแน่ใจไหมว่าไก่บ้าน) จืดมาก ไม่ได้มีความหวานในเนื้อไก่ หรือมีเนื้อแน่นๆเช่นไก่บ้านที่แม่เปปเคยกินจากที่อื่นๆเลย

ขับต่อมาจนเข้าหาดเจ้าหลาว ถนนไปหาดเจ้าหลาวมี 3 วงเวียนให้สังเกตุ วงเวียนแรกวงกลมธรรมดา วงเวียน2 ปลาพยูน และวงเวียน3 ปลาโลมา ถึงวงเวียน2 เราก็เลี้ยวเข้าไปที่พักก่อน เช็คอินและนำสัมภาระเข้าเก็บ พักใจกายโดยเดินดูสถานที่รอบๆ ที่พัก แล้วก็ชวนกันขับออกมาชุดชมวิวเนินนางพญา

ออกจากที่พักก็ขับย้อนมาถึง วงเวียนที่ 2 แล้วก็เลี้ยวซ้าย ตรงไปจนถึงวงเวียนที่ 3 ก็ถึงถนนเลียบทะเลหาดเจ้าหลาว ชื่อทางการคือ ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต

ไปวันหยุด ร้านแถวจุดชมวิวจะคึกคักมาก แต่เราไปวันธรรมดา เลยเงียบเหงาไปหน่อย จอดรถบริเวณฝั่งซ้ายหน้าร้านใดๆก็ไได้หมด แล้วเดินไปดูวิวกันค่ะ


จะชมวิวก็ต้องเดินขึ้นเนินสักเล็กน้อย เป็นทางเดินลาดเดินสะดวก เมื่อยก็นั่งพักตามที่นั่งได้ค่ะ


ขึ้นไปถึงจุดชมวิว มี นทท. เกือบ 10 คนได้ แต่เท่าที่ได้ยินภาษาพูด เป็นคนประเทศเพื่อนบ้านไทยทั้งนั้น

สมควรแก่เวลา พ่อบ้านก็ชวนกลับค่ะ บอกไปหาอาหารเย็นกินก่อนเข้าที่พัก หรือถ้าไม่อยากแวะก็ไปสั่งครัวที่พักเอาละกัน

ขากลับเส้นทาง2 ฝั่งถนน มีร้านเยอะแยะแต่ค่อนข้างเงียบ คณะเราก็ไม่รู้ว่าจะเข้าร้านไหนดี 2 หนุ่ม ขอแวะ 7-11 ซื้อของกินตุนไว้เพียบ ถ้าหาร้านไม่ได้ พวกเขาก็ไม่อดละ 55 แล้วก็เห็นร้านนี้ค่ะ มีคนนั่งเป็นคณะคนไทย 1 โต๊ะ และ อีกโต๊ะ เ็น ผู้ชายชาวตะวันตก 2 คน  



พ่อบ้านไม่ชอบกินอาหารทะเล ส่วน 2 หนุ่มก็ซื้อแฮมเบอร์เกอร์นั่งกินกันอย่างมีความสุข แม่เปปนั่งกินคนเดียวก็ได้ มาทะเล ต้องได้กินอาหารทะเล 55

ปลาหมึกผัดไข่เค็ม ร้านนี้เขาผัดเป็นตัวให้เลย ถึงไม่ใช่ตัวใหญ่ แต่สดมาก ลูกชายคนโต ช่วยแม่เปปกินไปหลายตัวเลย ส่วนพ่อบ้านช่วยกินหอมใหญ่

เมนูนี้ที่อยากกินมาก แกงส้มไข่ปลา ตอนสั่งแม่เปปบอกว่า กินคนเดียว ขอแบบถ้วยได้ไหม พอมาเสริฟ ตกใจมาก ถ้วยจันทบุรี = ชามก๋วยเตี๋ยว

ไข่ปลามาแบบพวงใหญ่เลย พอใส่ปากเคี้ยว ต่อมรับรสแจ้งสมองทันที ว่าเขาสดมากก กลิ่นคาวไม่มี อร่อยสุดๆ ถ้าจะสดกว่านี้แม่เปปต้องลงไปทะเลแล้วหาปลาเองแล้วละ พ่อบ้านที่ช่วยกินผักในแกงส้มเท่านั้น ยังขอลองกิน แม้จะไม่ชอบ แล้วเขาก็บอกว่า เออจริง ไม่มีกลิ่นคาวเลย

แกงส้มนอกจากไข่ปลา ก็มีปลากะพงชิ้นใหญ่ๆ ใส่มาเยอะมาก เนื้อปลาเด้งดึ๋ง พ่อบ้านยังตกใจ ว่าเขาใส่ปลาและไข่มาให้เยอะมากมาย ไหนบอกกินคนเดียว

เมนูเอาใจพ่อบ้านบ้าง ผัดคะน้าหมูกรอบ จานนี้มีคนช่วยกิน บอกกินเล่นๆ แต่ก็หมดจานนะเออ

คะน้าก้านใหญ่ อ่อน ไม่ขม หมูกรอบก็ไม่มีกลิ่นหืน กลิ่นเก่าใดๆ

จานสุดท้าย ปีกไก่ทอด ตั้งใจสั่งให้ลูกชาย แต่เขาอิ่มขนมปังกัน เลยเสร็จพ่อบ้าน ค่าเสียหายมื้อนี้ หกร้อยกว่าบาท รวมน้ำอัดลมด้วย  สำหรับแม่เปปว่าอาหารทะเลสด+ฝีมือ ทำให้อาหารนั้นๆอร่อยเพิ่มขึ้นมากมาย ร้านนี้ใช้ได้เลยทีเดียวค่ะ

อิ่มละ เราก็ขับกลับที่พักกัน ให้คนขับได้ไปนอนพักยาวๆ เพื่อมีแรงไว้ขับพรุ่งนี้ต่อ  แม่เปปจะขับเขาก็ไม่ยอม สงสัยไม่ไว้ใจฝีมือ 55

ขอต่อ คห.ถัดไปนะคะ