สวัสดีค่ะ อยากมาขอคำปรึกษาจากทุกคน เพราะช่วงนี้รู้สึกคิดมากและไม่รู้ว่าควรเตรียมใจตัวเองอย่างไรดี
ตอนนี้เรา(อายุ 33) มีแฟน(อายุ35) และคบกันอยู่(คบ3ปี ยังไม่ได้แต่งงาน) แต่สิ้นปีนี้มีแผนว่าจะย้ายกลับบ้านที่เกิด เพื่อไปดูแลแม่ที่ป่วย ซึ่งน่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต (ตอนนี้เรากับแฟนเช่าบ้านอยู่ด้วยกันที่อีกจังหวัดนึง แต่ถ้ากลับบ้านเกิดก็หมายความว่าเราต้องแยกกันอยู่ แฟนอยากทำงานอยู่ที่เดิม ไม่อยากย้ายไปไหน เพราะ ญาติพี่น้องครอบครัวเค้าเป็นคนจังหวัดนี้)
ยิ่งคิดก็รู้สึกว่าตัวเองคงไม่อยากมีความสัมพันธ์แบบระยะไกล เป็นคนที่ไม่ชอบความเหงา เวลาต้องอยู่คนเดียวจะรู้สึกแย่มาก และยอมรับตรง ๆ ว่ากลัวเรื่องการนอกใจด้วย ไม่ว่าจะเป็นการที่เขานอกใจ เพราะเคยเจอประสบการณ์แย่ๆกับรักระยะไกล
ตอนนี้เลยคิดไว้ค่อนข้างมากว่า ถ้าถึงวันที่ต้องย้ายกลับจริง ๆ ก็คงเลือกเลิกกับแฟน เพราะไม่อยากฝืนคบกันแบบระยะไกล แล้วต้องคอยระแวง คอยคิดถึง หรือรู้สึกเหงาอยู่ตลอดเวลา
แต่ปัญหาคือ…ตอนนี้เรายังไม่ได้เลิกกัน และยังมีเวลาเหลืออีกหลายเดือนก่อนถึงสิ้นปี
บางครั้งก็รู้สึกว่า ถ้ารู้อยู่แล้วว่าสุดท้ายความสัมพันธ์อาจต้องจบ แล้วเวลาที่เหลือต่อจากนี้ควรทำตัวอย่างไรดี?
ควรใช้ชีวิตและคบกันเหมือนเดิม ใช้เวลาที่เหลือด้วยกันให้เต็มที่ แล้วค่อยจากกันเมื่อถึงวันนั้น หรือควรค่อย ๆ ลดความผูกพันและเตรียมใจตั้งแต่ตอนนี้?
เราไม่ได้อยากเลิกกับเขาเพราะหมดรักหรือมีใครใหม่ แต่เป็นเพราะสถานการณ์ชีวิตกำลังเปลี่ยนไป และเราเลือกที่จะกลับไปดูแลแม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่คิดว่าตัวเองควรทำในตอนนี้
แต่ในขณะเดียวกันก็กลัวมากว่า ถ้าวันหนึ่งต้องเลิกกันจริง ๆ แล้วกลับไปอยู่บ้านที่อ่างทอง คงจะเหงา จะคิดถึงเขา และสุดท้ายอาจทนความรู้สึกไม่ได้
เลยอยากขอคำแนะนำจากคนที่เคยต้องเลิกกันทั้งที่ยังรักกัน หรือเคยต้องจากคนรักเพราะสถานการณ์ชีวิตค่ะ
ถ้าเป็นทุกคน จะใช้เวลาที่เหลือก่อนถึงวันที่ต้องจากกันอย่างไร?
ควรค่อย ๆ เตรียมใจตั้งแต่ตอนนี้ หรือควรใช้ทุกวันที่ยังมีอยู่ด้วยกันให้ดีที่สุด แล้วค่อยยอมรับเมื่อถึงเวลานั้น?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้าค่ะ
มีใครเคยเลิกกับแฟนทั้งที่ยังรักกันบ้างไหมคะ มีวิธีรับมือยังไงบ้าง
ตอนนี้เรา(อายุ 33) มีแฟน(อายุ35) และคบกันอยู่(คบ3ปี ยังไม่ได้แต่งงาน) แต่สิ้นปีนี้มีแผนว่าจะย้ายกลับบ้านที่เกิด เพื่อไปดูแลแม่ที่ป่วย ซึ่งน่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต (ตอนนี้เรากับแฟนเช่าบ้านอยู่ด้วยกันที่อีกจังหวัดนึง แต่ถ้ากลับบ้านเกิดก็หมายความว่าเราต้องแยกกันอยู่ แฟนอยากทำงานอยู่ที่เดิม ไม่อยากย้ายไปไหน เพราะ ญาติพี่น้องครอบครัวเค้าเป็นคนจังหวัดนี้)
ยิ่งคิดก็รู้สึกว่าตัวเองคงไม่อยากมีความสัมพันธ์แบบระยะไกล เป็นคนที่ไม่ชอบความเหงา เวลาต้องอยู่คนเดียวจะรู้สึกแย่มาก และยอมรับตรง ๆ ว่ากลัวเรื่องการนอกใจด้วย ไม่ว่าจะเป็นการที่เขานอกใจ เพราะเคยเจอประสบการณ์แย่ๆกับรักระยะไกล
ตอนนี้เลยคิดไว้ค่อนข้างมากว่า ถ้าถึงวันที่ต้องย้ายกลับจริง ๆ ก็คงเลือกเลิกกับแฟน เพราะไม่อยากฝืนคบกันแบบระยะไกล แล้วต้องคอยระแวง คอยคิดถึง หรือรู้สึกเหงาอยู่ตลอดเวลา
แต่ปัญหาคือ…ตอนนี้เรายังไม่ได้เลิกกัน และยังมีเวลาเหลืออีกหลายเดือนก่อนถึงสิ้นปี
บางครั้งก็รู้สึกว่า ถ้ารู้อยู่แล้วว่าสุดท้ายความสัมพันธ์อาจต้องจบ แล้วเวลาที่เหลือต่อจากนี้ควรทำตัวอย่างไรดี?
ควรใช้ชีวิตและคบกันเหมือนเดิม ใช้เวลาที่เหลือด้วยกันให้เต็มที่ แล้วค่อยจากกันเมื่อถึงวันนั้น หรือควรค่อย ๆ ลดความผูกพันและเตรียมใจตั้งแต่ตอนนี้?
เราไม่ได้อยากเลิกกับเขาเพราะหมดรักหรือมีใครใหม่ แต่เป็นเพราะสถานการณ์ชีวิตกำลังเปลี่ยนไป และเราเลือกที่จะกลับไปดูแลแม่ ซึ่งเป็นสิ่งที่คิดว่าตัวเองควรทำในตอนนี้
แต่ในขณะเดียวกันก็กลัวมากว่า ถ้าวันหนึ่งต้องเลิกกันจริง ๆ แล้วกลับไปอยู่บ้านที่อ่างทอง คงจะเหงา จะคิดถึงเขา และสุดท้ายอาจทนความรู้สึกไม่ได้
เลยอยากขอคำแนะนำจากคนที่เคยต้องเลิกกันทั้งที่ยังรักกัน หรือเคยต้องจากคนรักเพราะสถานการณ์ชีวิตค่ะ
ถ้าเป็นทุกคน จะใช้เวลาที่เหลือก่อนถึงวันที่ต้องจากกันอย่างไร?
ควรค่อย ๆ เตรียมใจตั้งแต่ตอนนี้ หรือควรใช้ทุกวันที่ยังมีอยู่ด้วยกันให้ดีที่สุด แล้วค่อยยอมรับเมื่อถึงเวลานั้น?
ขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้าค่ะ