สิ่งที่ไม่มีในพระไตรฯและอรรถกถาคือ❌“อริยสัจ ๔ ไม่ใช่อกาลิโก, พระธรรมมีเกิดดับจึงไม่ใช่อกาลิโก, อกาลิโกคือขณะเกิดมรรคจิต-ผลจิตเท่านั้น”
ทำไมพุทธบริษัทควรรู้เรื่องนี้

📌พุทธเถรวาทคงไว้และสืบทอดพุทธพจน์

📌หลักภาษาและการแปลเนื้อหาให้ตรงบริบทจำเป็นต่อการศึกษาพุทธพจน์

📌การไม่ยึดติดในคัมภีร์ชั้นรองและให้ความสำคัญคัมภีร์นั้นๆมากกว่าพุทธพจน์ หรือไม่เอามาแทนพุทธพจน์

📌ก่อนจะเผยแผ่อะไรออกไป ควรศึกษาตำราให้ถ่องแท้ว่าพระพุทธองค์ตรัสไว้เช่นนั้นหรือไม่ ถ้าไม่ ทรงตรัสไว้เช่นไร จะได้ไม่กล่าวออกไปด้วยอัตโนมัติตน และไม่ติดกรรมกล่าวตู่พระพุทธเจ้า

📌การศึกษาปริยัติ และมีการปฏิบัติเรียนรู้กายใจไปด้วยจะทำให้เข้าใจพระธรรมได้ลึกซึ้ง เพราะพระธรรมนั้นเกี่ยวกับกายใจ การศึกษาแต่ตำราและเพิกเฉยต่อการเรียนรู้สภาวะจริงก็เป็นการเรียนโดยการใช้การนึกๆคิดๆเอา ยังเป็นขั้นความเชื่อ ไม่ได้เห็นตามจริงเป็นประสบการณ์ตรง

และอื่นๆ