ลองกวาดสายตามองไปรอบๆ โรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยใกล้บ้าน เรามักจะเห็นภาพคุ้นตาอย่างถุงขนม แก้วพลาสติก หรือเศษอาหารในโรงอาหาร แต่รู้ไหมว่ายังมี "ขยะล่องหน" อีกประเภทหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมามหาศาลทุกปี โดยที่เรามองข้ามมันไป นั่นคือ "ขยะจากงานประดิษฐ์และบอร์ดนิทรรศการ"
วงจรอุบาทว์: ซื้อ \rightarrow ทำส่ง \rightarrow ทิ้ง
ในทุกๆ เทอม นักเรียนนักศึกษาทั่วประเทศนับล้านคนต้องเผชิญกับโจทย์เดิมๆ คือการทำโมเดล ทำบอร์ด หรือสร้างชิ้นงานประดิษฐ์ส่งครูเพื่อแลกกับคะแนน วงจรชีวิตของขยะเหล่านี้ไม่มีอะไรซับซ้อนเลย:
ซื้อ: นักเรียนต้องเจียดเงินตัวเองไปซื้อฟิวเจอร์บอร์ด แผ่นโฟม กาวร้อน เทปใส และพลาสติกฉูดฉาด
ทำส่ง: ตัด ต่อ อัดกาว จนกลายเป็นชิ้นงานเพื่อใช้งานจริงแค่ไม่กี่นาทีตอนพรีเซนต์
ทิ้ง: หลังจบการนำเสนอ ชิ้นงานเหล่านั้นจะถูกนำไปกองไว้หลังห้องเก็บของ รอให้รุ่นน้องเทอมถัดไปยัดลงถุงดำทิ้งลงถัง แล้วซื้ออุปกรณ์ชุดใหม่มาทำเรื่องเดิมๆ วนไป
ผลิตขยะ
วงจรอุบาทว์: ซื้อ \rightarrow ทำส่ง \rightarrow ทิ้ง
ในทุกๆ เทอม นักเรียนนักศึกษาทั่วประเทศนับล้านคนต้องเผชิญกับโจทย์เดิมๆ คือการทำโมเดล ทำบอร์ด หรือสร้างชิ้นงานประดิษฐ์ส่งครูเพื่อแลกกับคะแนน วงจรชีวิตของขยะเหล่านี้ไม่มีอะไรซับซ้อนเลย:
ซื้อ: นักเรียนต้องเจียดเงินตัวเองไปซื้อฟิวเจอร์บอร์ด แผ่นโฟม กาวร้อน เทปใส และพลาสติกฉูดฉาด
ทำส่ง: ตัด ต่อ อัดกาว จนกลายเป็นชิ้นงานเพื่อใช้งานจริงแค่ไม่กี่นาทีตอนพรีเซนต์
ทิ้ง: หลังจบการนำเสนอ ชิ้นงานเหล่านั้นจะถูกนำไปกองไว้หลังห้องเก็บของ รอให้รุ่นน้องเทอมถัดไปยัดลงถุงดำทิ้งลงถัง แล้วซื้ออุปกรณ์ชุดใหม่มาทำเรื่องเดิมๆ วนไป