เมื่อเราตรวจเจอว่าท้อง น้องอายุครรภ์5weekยังไม่สามารถทำได้ เราก็ใช้เวลาก่อนที่อายุครรภ์จะถึงกำหนดที่จะสามารถทำได้ ไปปรึกษาทางพ่อแม่แฟน ซึ่งก็ไม่มีใครเห็นด้วยที่เราจะเก็บน้องไว้ เพราะฝั่งผู้ชายมีลูกมาแล้วแต่เขาก็ไม่ได้เลี้ยงเอง ฝั่งแม่ของลูกเขารับผิดชอบทุกอย่าง ทะเลาะกันบ่อยด้วย เขาติดพนันด้วย ก็เป็นส่วนหนึ่งในการตัดสินใจของเรา เราไม่สามารถเลี้ยงเค้าให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีได้แน่นอน เพราะเรายังมีปัญหาเรื่องเงินอยู่เลย เราเรียนครู ดรอปเรียนมหาลัย1ปีเพราะที่บ้านไม่สามารถส่งเสียได้ แต่ดีที่พึ่งมาตั้งครรภ์ตอนดรอปเรียนพอดี เราไม่สามารถให้การศึกษา ให้เวลาเค้าได้แน่ๆ พึ่งอายุ20ปีเอง เรายังมีความฝัน แต่เราก็เป็นคนที่รักเด็กมากๆ เราเสียใจจริงๆที่ต้องทำร้ายเค้า เลือดเนื้อของเราเอง แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี หมอนัดไปอัลตร้าซาวด์อีกที7weekแล้ว สามารถทำได้ เราทำใจมานานมากๆ ดูแลตัวเองมาตลอดตอนรู้ว่ามีเค้าให้ดีที่สุดเท่าที่จะได้ใช้เวลาด้วย เราจะเล่าเป็นลำดับนะคะ
เราเลือกวิธีใช้ยา
- 14 สิงหาคม
กินยาเม็ดแรก มีอาการคลื่นไส้ กินข้าวนิดหน่อยก็อยากอาเจียน ไม่นู้เป็นเพราะยาหรือว่าเราแพ้ท้องอยู่แล้วไหม
-15 สิงหาคม
อมยา4เม็ดใต้ลิ้น ได้15นาทีแรก รู้เลยว่าเวียนหัว ขนลุก หนาวสั่น ปวดท้องเหมือนเป็นปจด. ท้องเสีย แล้วก็เจ็บลิ้นมาก หลังจากอมครบ15นาทีเรานอนไปเลย เพราะหมออาจจะเตรียมยาแก้อาเจียนมาให้ด้วย เลยง่วงๆหนาวๆ แต่ปวดท้องมาก ปวดอยู่4-5ชั่วโมงก็ดีขึ้น แค่เราซีดมากๆ อาเจียนไป1รอบ เหทือนมีลิ่มเลือดหลุดมาตอนเข้าห้องน้ำแต่ไม่แน่ใจว่าใช่ถุงการตั้งครรภ์ไหม หลังขาดนั้นก็ไม่ได้ปวดท้องมาก มีไข้เล็กน้อย
-16 สิงหาคม
เลือดไม่ได้มามากเท่าที่อ่านมา ไม่ได้ปวดท้องมาก เราเลยคิดทากว่าอาจจะยุติไม่สมบูรณ์ ใช้ชีวิตปกติ แต่ก็มีตอนกลางคืน ที่ปวด แต่ทนได้
-17 สิงหาคม
ตอนเช้านี้เรารีบลุกไปเข้าห้องน้ำ เช็คผ้าอนามัย ว่ามีอะไรหลุดมาไหม มีเลือดมากไหม ก็ไม่เจอ เพราะเมื่อคืนปวดท้อง พอจะเข้าห้องน้ำเท่านั้นแหละ มีก้อนหลุดมาในโถ ไม่รู้ว่าใช่น้องไหม
เป็นก้อนๆ สีแดงๆขาวๆ ราวๆเกือบ2ซม. ขนาดประมาณตามที่ไปอัลตร้าซาวด์มาเลย ตอนน้องหลุดมาไม่มีเลือดเลย
สภาพจิตใจตอนนี้พูดตรงๆว่าไม่ค่อยดีเลย กังวลและเครียดหลายๆเรื่องมาก บางทีคนคิดมากอาจจะมีเเค่เราก็ได้ เราเป็นทั้งคนตั้งท้อง เป็นทั้งคนที่ยุติเอง ทั้งสงสาร ทั้งเอ็นดู ทั้งรู้สึกแย่กับตัวเอง ที่ไม่มีทางแก้ปัญหาได้ดีกว่านี้ ทั้งรู้สึกแย่กับคนรอบข้าง ไหนจะเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องความแบกรับต่างๆ ไม่ไหวจริงๆ เลยให้บาปกรรมมาตกที่เราคนเดียวดีกว่าให้มาตกที่ลูกเรา ส่วนตัวเป็นซึมเศร้าอยู่แล้ว ตอนท้องยิ่งหนัก อารมณ์อ่อนไหวยิ่งกว่าอะไร เราบ่อน้ำตาตื้นอยู่แล้ว ก่อนกินยา ร้องแล้วร้องอีก เราเสียใจมาก แต่เราเลือกอะไรไม่ได้ ได้แต่ขอให้เค้าไปสู่ภพภูมิที่ดี หากวันไหนเราพร้อมทั้งกายใจและคุณภาพชีวิต ขอให้เค้ากลับมาเกิดกับเราอีก เราจะทำบุญให้เค้าบ่อยๆ และอยากให้เค้ารับรู้ว่าเรารักเค้ามากจริงๆ เสียงก็ไม่เคยได้ยิน หน้าก็ไม่เคยเห็น แต่เสียใจที่สุด
แบบนี้คือยุติการตั้งครรภ์สมบูรณ์หรือยังคะ
เราเลือกวิธีใช้ยา
- 14 สิงหาคม
กินยาเม็ดแรก มีอาการคลื่นไส้ กินข้าวนิดหน่อยก็อยากอาเจียน ไม่นู้เป็นเพราะยาหรือว่าเราแพ้ท้องอยู่แล้วไหม
-15 สิงหาคม
อมยา4เม็ดใต้ลิ้น ได้15นาทีแรก รู้เลยว่าเวียนหัว ขนลุก หนาวสั่น ปวดท้องเหมือนเป็นปจด. ท้องเสีย แล้วก็เจ็บลิ้นมาก หลังจากอมครบ15นาทีเรานอนไปเลย เพราะหมออาจจะเตรียมยาแก้อาเจียนมาให้ด้วย เลยง่วงๆหนาวๆ แต่ปวดท้องมาก ปวดอยู่4-5ชั่วโมงก็ดีขึ้น แค่เราซีดมากๆ อาเจียนไป1รอบ เหทือนมีลิ่มเลือดหลุดมาตอนเข้าห้องน้ำแต่ไม่แน่ใจว่าใช่ถุงการตั้งครรภ์ไหม หลังขาดนั้นก็ไม่ได้ปวดท้องมาก มีไข้เล็กน้อย
-16 สิงหาคม
เลือดไม่ได้มามากเท่าที่อ่านมา ไม่ได้ปวดท้องมาก เราเลยคิดทากว่าอาจจะยุติไม่สมบูรณ์ ใช้ชีวิตปกติ แต่ก็มีตอนกลางคืน ที่ปวด แต่ทนได้
-17 สิงหาคม
ตอนเช้านี้เรารีบลุกไปเข้าห้องน้ำ เช็คผ้าอนามัย ว่ามีอะไรหลุดมาไหม มีเลือดมากไหม ก็ไม่เจอ เพราะเมื่อคืนปวดท้อง พอจะเข้าห้องน้ำเท่านั้นแหละ มีก้อนหลุดมาในโถ ไม่รู้ว่าใช่น้องไหม
เป็นก้อนๆ สีแดงๆขาวๆ ราวๆเกือบ2ซม. ขนาดประมาณตามที่ไปอัลตร้าซาวด์มาเลย ตอนน้องหลุดมาไม่มีเลือดเลย
สภาพจิตใจตอนนี้พูดตรงๆว่าไม่ค่อยดีเลย กังวลและเครียดหลายๆเรื่องมาก บางทีคนคิดมากอาจจะมีเเค่เราก็ได้ เราเป็นทั้งคนตั้งท้อง เป็นทั้งคนที่ยุติเอง ทั้งสงสาร ทั้งเอ็นดู ทั้งรู้สึกแย่กับตัวเอง ที่ไม่มีทางแก้ปัญหาได้ดีกว่านี้ ทั้งรู้สึกแย่กับคนรอบข้าง ไหนจะเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องความแบกรับต่างๆ ไม่ไหวจริงๆ เลยให้บาปกรรมมาตกที่เราคนเดียวดีกว่าให้มาตกที่ลูกเรา ส่วนตัวเป็นซึมเศร้าอยู่แล้ว ตอนท้องยิ่งหนัก อารมณ์อ่อนไหวยิ่งกว่าอะไร เราบ่อน้ำตาตื้นอยู่แล้ว ก่อนกินยา ร้องแล้วร้องอีก เราเสียใจมาก แต่เราเลือกอะไรไม่ได้ ได้แต่ขอให้เค้าไปสู่ภพภูมิที่ดี หากวันไหนเราพร้อมทั้งกายใจและคุณภาพชีวิต ขอให้เค้ากลับมาเกิดกับเราอีก เราจะทำบุญให้เค้าบ่อยๆ และอยากให้เค้ารับรู้ว่าเรารักเค้ามากจริงๆ เสียงก็ไม่เคยได้ยิน หน้าก็ไม่เคยเห็น แต่เสียใจที่สุด