อาจจะยาวหน่อยนะคะTT ในครอบครัวนี้หนูเป้นพี่คนโตเเล้วก้มีน้องชาย1คนอยู่ม.1 ใช้คำว่าที่บ้านจะตามใจน้องมากไม่เหมือนกันหนูตอนหนูป.4ต้องรีดผ้าเอง ช่วยทำงานบ้านทุกอย่าง เเต่พอกลับกันกับน้องหนูจนตอนนี้ที่เขาอยู่ม.1เเม่ยังตามรีดผ้าให้เเม้กระทั่งยอมตื่นเช้ามาทำข้าวเช้าให้น้องทั่งๆที่หนูไม่เคยได้เลย ส่วนนึงจากที่หนูคิดว่าที่มันเป้นเเบบนี้ก้คือเรื่องเรียนค่ะ พ่อกับเเม่หนูคาดหวังเเละเชียร์ที่จะให้หนูไปเรียนต่อรร.มัธยมA ซึ่งเป็นรรที่ใช้คำว่าเด้กที่ไหนก้อยากเข้าเเหละค่ะ เเต่ถ้าถามครสหนูมันไกลบ้านเเถมเรื่องเรียนหนักชัวร์ซึ่งหนูไม่ชอบการเรียนที่กดดันเพราะพ่อกับแม่จะให้เรียนห้องพิเศษด้วย เเต่หนูได้เลือกปฏิเสธเเละเข้าเรียนม.1รร.มัธยมBเเทน ซึ่งม.ต้นหนูก้ได้อยู่ห้อง1 เกรดก้3.5-3.6 ส่วนม.ปลายหนูเปลี่ยนสายมาเรียนไทย-สังคม เพราะอยากเรียนรัฐศาสตร์เลบมุ่งไปสายนี้เลย เเต่ก้นะคะพ่อกับเเม่หนูใจจริงอยากให้เรียนวิทคณิตมากกว่าอยู่ดีก้พูดเหมือนว่าเรียนสายนี้จบไปทำอะไรกิน เเต่หนูก้ยังยึดมั่นในตัวเองก้เลยเลือกสายนี้ตอนนี้หนูอยู่ม.6 เกรดตั้งเเต่ม.4 ก้ได้3.8ขึ้นตลอด เเต่ยังไงก้ยังจะมีคำพูดตามหลังของพ่อเเม่ที่มีมาว่าทำไมไม่ลองพยายามมากว่านี้ นี่ถ้าตั้งใจนะได้4.00เเล้ว เป้นคำพูดที่หนูเจอตั้งเเต่ประถมจนตอนนี้เลยค่ะ จนถึงเวลาที่น้องหนูต้องเข้าม.1 ใช่ค่ะน้องหนูไปเรียนรรมัธยมAตามที่พ่อเเม่ต้องการเเถมเรียนห้องพิเศษอีกต่างหาก ที่บ้านน้องหนูก้ไม่ได้ช่วยงานบ้านอะไรเลยหลักๆก้จะเป้นหนูที่ต้องช่วยพ่อเเม่ทำงานบ้าน ช่วงนี้หนูมีทะเลาะกับเเม่บ่อยในเรื่องคำพูดเเม่ชอบพูดจาเเรงๆเเละไม่รับฟังในสิ่งที่หนูพยายามจะบอกก่อนเลยไม่ฟังเเบบไม่ฟังเลยจริงๆ บางเรื่องหนูไม่ผิดจริงๆเเต่เเม่เลือกที่จะปิดหูปิดต่ไม่รับฟัง ส่วนบางเรื่องที่หนูไม่ผิดเเม่ก้จะพูดเเรงมากเเต่พอเหมือนมีคนมาพูดกับเเม่ว่าจริงๆมันไม่ใช่เเบบนั้นก้จะมาทำพูดดีด้วยเหมือนตบหัวเเล้วลูบหลัง จะอ้าปากพูดอะไรทีเหมือนมีเสียงเเม่หลอนอยู่ในหัวตลอด หนูเคยต้องเผชิญกับอะไรมากกว่านี้ตอนม.ต้นเเละม.5จนเครียดๆมากๆเพราะเรื่องที่บ้านเเต่โชคดีที่เพื่อนๆเเละคนอื่นรอบข้างยังคอยให้กำลังใจเเละช่วยเหลือจนหนูผ่านมันมาได้ ถ้าหนูทำอะไรให้ที่บ้านไม่พอใจคำนึงเลบที่จะออกมาจากปากก้คือจะไล่ให้หนูไปลาออกบอกไม่ต้องเรียนเเล้ว ตอนนี้หนูเหลืออีกไม่กี่เดือนหนูจะจบม.6เเล้วเเต่ความรู้สึกเเย่ๆที่สะสมมาหลายปีมันทำให้หนูรู้สึกอยากจจะอ้วกตลอดเวลาที่นึกถึงมันเเค่คิดก้อยากจะร้องไห้จนมาได้สัมผัสกับความไม่เท่าเทียมในครอบครัวจริงๆถคงได้รู้ว่ามันรู้สึกเเย่ขนาดไหน