หมายเหตุ: ชื่อของคนในเรื่องนี้จะใช้เป็นนามสมมุติ น้องชายเราในเรื่องนี้จะใช้คำว่า “เรา” แทนเพื่อให้อ่านง่าย เพื่อนสนิทเขาใช้ชื่อว่า “เก้า” ส่วนผู้หญิงคนนั้นใช้ชื่อว่า “หวาน”
เรื่องนี้เป็นเรื่องของน้องชายเรา ตอนนี้น้องอยู่ ม.4 และมีเพื่อนสนิทจริง ๆ อยู่ประมาณ 4 คนในกลุ่ม แต่คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หลัก ๆ คือ เรา เก้า และหวาน
ตอนเราอยู่ ม.2 เราเคยชอบรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งชื่อหวาน เธออบยู่คนละโรงเรียนกับเรา เธอเป็นคนที่หน้าตาสวยมาก และตอนประถมเธอก็เคยเรียนโรงเรียนเดียวกับเรา ถึงแม้ตอนนั้นเราจะไม่ได้สนิทกับเธอมาก แต่เราก็ชอบเธอมาตลอดจนถึงตอน ม.4 เราเคยเล่าให้เพื่อนสนิทฟังด้วยว่าเราชอบผู้หญิงคนนึงชื่อหวาน และหนึ่งในเพื่อนสนิทนั้นก็คือเก้า
เก้าเป็นคนที่มีเสน่ห์พอสมควร คุยกับผู้หญิงหลายคนทั้งในโรงเรียนและต่างโรงเรียน มีแฟนค่อนข้างบ่อย แต่ก็เลิกกันบ่อยเหมือนกัน เก้ารู้ว่าเราเคยจีบหวานตอน ม.3 ถึงแม้จะจีบไม่ติด แต่เราก็ยังชอบหวานอยู่
วันหนึ่งเราเห็นว่าเก้าไปฟอลโลว์ไอจีของหวาน ตอนแรกเราก็แอบตะหงิดใจนิด ๆ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะคิดว่าอาจจะไม่มีอะไร
หลังจากนั้นไม่นาน ในสตอรี่ Close Friends หรือสตอรี่วงเขียว(สตอรี่ที่เฉพาะสำหรับกลุ่มคนหรือบุคคลเห็นเท่านั้น) ซึ่งเราก็อยู่ใน Close Friends ของเก้าด้วย เราเห็นเก้าลงสตอรี่กับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ในรูปไม่เห็นหน้าว่าเป็นใคร ตอนนั้นเราเริ่มเอะใจมากขึ้น แต่ก็พยายามบอกตัวเองว่าอาจจะไม่ใช่อย่างที่คิดก็ได้ เพราะผู้หญิงคนนั้นใส่ชุดพละโรงเรียนเดียวกับหวานและอาจเป็นผู้หญิงคนอื่นจากโรงเรียนเดียวกักันได้
เย็นวันเดียวกันนั้น เราไปส่งเพื่อนที่หน้าคาเฟ่แห่งหนึ่ง แล้วบังเอิญว่าคาเฟ่นั้นเป็นคาเฟ่เดียวกับที่เก้าลงใน Close Friends พอดี ตอนแรกเราแอบดีใจ เพราะคิดว่าอาจจะได้เห็นหรือได้ทักทายผู้หญิงคนนั้น เราเลยเดินเข้าไปในคาเฟ่กับเพื่อน ทำทีเป็นเข้าไปสั่งขนม แล้วตั้งใจว่าจะหันไปมองผู้หญิงคนนั้น
แต่พอเราหันไป เรากลับเห็นเก้าเดินมารับน้ำที่เคาน์เตอร์ แล้วเดินกลับไปนั่งกับผู้หญิงคนนั้น ตอนนั้นเรากับเก้าสบตากันพอดี เก้าดูตกใจเล็กน้อยที่เห็นเรา แต่ก็ยังทักเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนนั้นยอมรับเลยว่าเราโกรธมากกกก ในหัวตอนนั้นมีความคิดว่าอยากเดินเข้าไปต่อยมันสักทีดีไหมวะ แต่เราก็พยายามเก็บอารมณ์ไว้ เราทักทายทั้งเก้าและผู้หญิงคนนั้นตามปกติ แล้วหวานเองก็ทักเรากลับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลังจากซื้อขนมและน้ำเสร็จ เราก็รีบเดินออกจากร้าน เพราะตอนนั้นโกรธมากจริง ๆ ระหว่างเดินออกมาก็คิดอยู่ตลอดว่า หรือเราควรเดินกลับเข้าไปแล้วต่อยไอสั_สนั่นสักทีจะดีไหมวะ แต่สุดท้ายเราก็ขึ้นรถแล้วขับออกมา
ประมาณสองวันต่อมา เราเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่ง แต่จำไม่ได้แล้วว่าตอนนั้นเพื่อนให้คำแนะนำว่าอะไร
วันต่อมา เราก็ยังอยู่กับเก้าตามปกติ แต่เราก็แอบหลอกถามเก้าว่าไปเจอกับหวานได้ยังไง เก้าบอกเราว่า หวานเป็นฝ่ายทักมาก่อน แล้วทั้งสองคนก็เริ่มคุยกัน โดยที่เขาเหมือนจะจำไม่ได้เลยว่าเราเคยจีบเคยคุยผู้หญิงคนนี้มาก่อน ทั้งที่ตอนเล่าเรื่องนี้เขาก็อยู่
ตอนนั้นเราก็ยังโกรธอยู่มาก แต่พอเวลาผ่านไป เราก็เริ่มคิดได้ว่า จริง ๆ แล้วหวานเองก็มีสิทธิ์เลือกว่าจะคุยกับใครก็ได้ และเก้าเองก็ไม่ได้ผิดที่คุยกับเธอ เพราะเราไม่ได้เป็นแฟนกัน และหวานก็ไม่ได้เป็นของเรา
สุดท้ายเรามารู้ทีหลังว่าระหว่างเขาคุยกันเก้ากับหวานก็เคยมีอะไรกันแล้ว และไม่นานถึงเดือนก็เลิกคุยกัน
หลังจากเวลาผ่านไป เราก็ยอมรับเรื่องทั้งหมดได้ และทุกวันนี้เราก็ยังสนิทกับเก้าเหมือนเดิม
แต่บางครั้งเราก็ยังกลับมาคิดว่า ตอนนั้นเราผิดไหมที่โกรธเพื่อนมากขนาดนั้น ทั้งที่จริง ๆ แล้วเก้าก็ไม่ได้เป็นคนแย่งหวานไปจากเรา และหวานเองก็มีสิทธิ์เลือกว่าจะคุยกับใคร?
หรือจริง ๆ แล้วการที่เราโกรธเก้าในตอนนั้นก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ เพราะเก้ารู้มาตลอดว่าเราชอบหวานและเคยพยายามจีบเธอมาก่อน?
เราผิดไหม…ที่โกรธเพื่อนเรื่องผญ?
เรื่องนี้เป็นเรื่องของน้องชายเรา ตอนนี้น้องอยู่ ม.4 และมีเพื่อนสนิทจริง ๆ อยู่ประมาณ 4 คนในกลุ่ม แต่คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หลัก ๆ คือ เรา เก้า และหวาน
ตอนเราอยู่ ม.2 เราเคยชอบรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งชื่อหวาน เธออบยู่คนละโรงเรียนกับเรา เธอเป็นคนที่หน้าตาสวยมาก และตอนประถมเธอก็เคยเรียนโรงเรียนเดียวกับเรา ถึงแม้ตอนนั้นเราจะไม่ได้สนิทกับเธอมาก แต่เราก็ชอบเธอมาตลอดจนถึงตอน ม.4 เราเคยเล่าให้เพื่อนสนิทฟังด้วยว่าเราชอบผู้หญิงคนนึงชื่อหวาน และหนึ่งในเพื่อนสนิทนั้นก็คือเก้า
เก้าเป็นคนที่มีเสน่ห์พอสมควร คุยกับผู้หญิงหลายคนทั้งในโรงเรียนและต่างโรงเรียน มีแฟนค่อนข้างบ่อย แต่ก็เลิกกันบ่อยเหมือนกัน เก้ารู้ว่าเราเคยจีบหวานตอน ม.3 ถึงแม้จะจีบไม่ติด แต่เราก็ยังชอบหวานอยู่
วันหนึ่งเราเห็นว่าเก้าไปฟอลโลว์ไอจีของหวาน ตอนแรกเราก็แอบตะหงิดใจนิด ๆ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะคิดว่าอาจจะไม่มีอะไร
หลังจากนั้นไม่นาน ในสตอรี่ Close Friends หรือสตอรี่วงเขียว(สตอรี่ที่เฉพาะสำหรับกลุ่มคนหรือบุคคลเห็นเท่านั้น) ซึ่งเราก็อยู่ใน Close Friends ของเก้าด้วย เราเห็นเก้าลงสตอรี่กับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ในรูปไม่เห็นหน้าว่าเป็นใคร ตอนนั้นเราเริ่มเอะใจมากขึ้น แต่ก็พยายามบอกตัวเองว่าอาจจะไม่ใช่อย่างที่คิดก็ได้ เพราะผู้หญิงคนนั้นใส่ชุดพละโรงเรียนเดียวกับหวานและอาจเป็นผู้หญิงคนอื่นจากโรงเรียนเดียวกักันได้
เย็นวันเดียวกันนั้น เราไปส่งเพื่อนที่หน้าคาเฟ่แห่งหนึ่ง แล้วบังเอิญว่าคาเฟ่นั้นเป็นคาเฟ่เดียวกับที่เก้าลงใน Close Friends พอดี ตอนแรกเราแอบดีใจ เพราะคิดว่าอาจจะได้เห็นหรือได้ทักทายผู้หญิงคนนั้น เราเลยเดินเข้าไปในคาเฟ่กับเพื่อน ทำทีเป็นเข้าไปสั่งขนม แล้วตั้งใจว่าจะหันไปมองผู้หญิงคนนั้น
แต่พอเราหันไป เรากลับเห็นเก้าเดินมารับน้ำที่เคาน์เตอร์ แล้วเดินกลับไปนั่งกับผู้หญิงคนนั้น ตอนนั้นเรากับเก้าสบตากันพอดี เก้าดูตกใจเล็กน้อยที่เห็นเรา แต่ก็ยังทักเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนนั้นยอมรับเลยว่าเราโกรธมากกกก ในหัวตอนนั้นมีความคิดว่าอยากเดินเข้าไปต่อยมันสักทีดีไหมวะ แต่เราก็พยายามเก็บอารมณ์ไว้ เราทักทายทั้งเก้าและผู้หญิงคนนั้นตามปกติ แล้วหวานเองก็ทักเรากลับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลังจากซื้อขนมและน้ำเสร็จ เราก็รีบเดินออกจากร้าน เพราะตอนนั้นโกรธมากจริง ๆ ระหว่างเดินออกมาก็คิดอยู่ตลอดว่า หรือเราควรเดินกลับเข้าไปแล้วต่อยไอสั_สนั่นสักทีจะดีไหมวะ แต่สุดท้ายเราก็ขึ้นรถแล้วขับออกมา
ประมาณสองวันต่อมา เราเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่ง แต่จำไม่ได้แล้วว่าตอนนั้นเพื่อนให้คำแนะนำว่าอะไร
วันต่อมา เราก็ยังอยู่กับเก้าตามปกติ แต่เราก็แอบหลอกถามเก้าว่าไปเจอกับหวานได้ยังไง เก้าบอกเราว่า หวานเป็นฝ่ายทักมาก่อน แล้วทั้งสองคนก็เริ่มคุยกัน โดยที่เขาเหมือนจะจำไม่ได้เลยว่าเราเคยจีบเคยคุยผู้หญิงคนนี้มาก่อน ทั้งที่ตอนเล่าเรื่องนี้เขาก็อยู่
ตอนนั้นเราก็ยังโกรธอยู่มาก แต่พอเวลาผ่านไป เราก็เริ่มคิดได้ว่า จริง ๆ แล้วหวานเองก็มีสิทธิ์เลือกว่าจะคุยกับใครก็ได้ และเก้าเองก็ไม่ได้ผิดที่คุยกับเธอ เพราะเราไม่ได้เป็นแฟนกัน และหวานก็ไม่ได้เป็นของเรา
สุดท้ายเรามารู้ทีหลังว่าระหว่างเขาคุยกันเก้ากับหวานก็เคยมีอะไรกันแล้ว และไม่นานถึงเดือนก็เลิกคุยกัน
หลังจากเวลาผ่านไป เราก็ยอมรับเรื่องทั้งหมดได้ และทุกวันนี้เราก็ยังสนิทกับเก้าเหมือนเดิม
แต่บางครั้งเราก็ยังกลับมาคิดว่า ตอนนั้นเราผิดไหมที่โกรธเพื่อนมากขนาดนั้น ทั้งที่จริง ๆ แล้วเก้าก็ไม่ได้เป็นคนแย่งหวานไปจากเรา และหวานเองก็มีสิทธิ์เลือกว่าจะคุยกับใคร?
หรือจริง ๆ แล้วการที่เราโกรธเก้าในตอนนั้นก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ เพราะเก้ารู้มาตลอดว่าเราชอบหวานและเคยพยายามจีบเธอมาก่อน?