เล่าเรื่องผี

พนักงานเซเว่น

ฉันทำงานกะดึกที่เซเว่นสาขาแห่งหนึ่ง ทุกคืนเมื่อผ่านเที่ยงคืน ฉันจะเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนนิ่งสนิทอยู่ที่มุมมืดข้างนอกร้าน ตาค้างจ้องมองเข้ามา ไม่กระพริบ ไม่ขยับ แม้แต่เส้นผมก็ไม่เคยสั่น พอมองไปสักพัก เธอก็ค่อยๆ เดินเข้ามาในร้านอย่างเชื่องช้า เสียงฝีเท้าไม่มีเลย จนยืนแน่นิ่งตรงหน้าฉัน ใบหน้าซีดเผือด ปากซีดคล้ำ

เธอจ้องตาฉันแน่น แล้วกระซิบเสียงเย็นยะเยือก:
“เธอมาทำงานที่นี่นานแล้วเหรอ… ฉันก็ทำงานที่นี่มานานเหมือนกัน ฉันรอคอยเวลาให้มีคนมาทำงานแทนฉันมานานหลายปีแล้ว แต่มันก็ช่างน่าเศร้านะ ที่ฉันไม่มีโอกาสได้บอกลาทุกคนเลย”

แล้วจู่ๆ เธอก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแปลกๆ พูดต่อเสียงแหลมจนขนลุก:
“เธอเชื่อเรื่องความตายไหม… การตายมันง่ายนะ สนุกด้วย… อยากลองตายดูไหมล่ะ”

เสียงหัวเราะของเธอแหลมกร้าวราวกับเหล็กขูดกัน เธอค่อยๆ หันไปเดินจากไปหายในความมืด ปากยังคงยิ้มกว้างค้างไว้ ฉันยืนแข็งค้างอยู่นิ่ง พูดอะไรไม่ออก เก็บความหวาดกลัวและความสงสัยเอาไว้ในใจลึกๆ

จนวันหนึ่ง ความจริงที่ซ่อนเร้นก็ปรากฏออกมา… ผู้หญิงคนนี้คือพนักงานที่หายตัวไปเมื่อหลายปีก่อน เธอระแวงว่าสามีนอกใจ จนวันหนึ่งเธอจับได้ว่าสามีมีคนใหม่ สามีเกิดบันดาลโทสะอย่างรุนแรง จึงลงมือฆ่าเธอปาดคอจนเสียชีวิต คาห้องพักที่อยู่ไม่ไกลจากร้านแห่งนี้ ตั้งแต่นั้นมา เธอจึงปรากฏกายรอคอยอยู่ที่แห่งนี้มาตลอด ก่อนที่ฉันจะก้าวเข้ามาทำงานที่นี่เลย