ความซื่อสัตย์ สิ่งที่ได้กลับมาคือความทรยศ

เคยซื่อสัตย์กับใครสักคนอย่างเต็มที่ ไม่เคยนอกใจ ไม่คิดทำร้าย และพยายามรักษาความสัมพันธ์ให้ดีที่สุด

แต่สุดท้ายกลับได้ “ความทรยศ” เป็นคำตอบ

มันเจ็บตรงที่คนที่ไว้ใจที่สุด กลายเป็นคนที่ทำร้ายความรู้สึกเรามากที่สุด
ยิ่งซื่อสัตย์มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองโง่มากขึ้นเท่านั้น

คำถามที่วนอยู่ในหัวคือ
“ถ้าสุดท้ายต้องเจอแบบนี้ ความซื่อสัตย์ของเรายังมีความหมายอะไร?”

หรือจริง ๆ แล้วมันยังมีค่าอยู่ แค่เราอาจมอบให้ผิดคน

อยากถามคนที่เคยผ่านเรื่องแบบนี้ค่ะ
ถ้าความซื่อสัตย์ถูกตอบแทนด้วยความทรยศ คุณจะให้อภัย หรือเลือกเดินออกมา?