สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเหมือนจะมีปัญหากับเพื่อนค่ะ สำหรับเรามันไม่ใช่เรื่องเลยค่ะ แต่ในมุมมองเพื่อนคิดว่าเราทะเลาะกันค่ะ เรื่องเริ่มมาจากเรารู้จักเพื่อนคนนี้าตั้งแต่อนุบาลเลยแต่พอโตขึ้นก็ห่างกันจนกลับมาสนิทกันอีกทีตอนมัธยมต้นค่ะ แล้วก็สนิทกันน้อยลงตอนมัธยมปลายเพราะเรียนคนละห้องคนละสายค่ะ เราเข้าใจว่าเป็นเรื่องปกติเพราะเพื่อนก็ต้องมีสังคมใหม่ๆค่ะ เราก็มักจะพูดคุยกับเขาตอนหลังเลิกเรียนถ้าเจอกันค่ะ ในแชทก็คุยนะคะ แต่ในมุมมองของเราเพื่อนจะชอบมีความยึดติดกับคำว่า เราอยู่ด้วยกันมาครึ่งชีวิต,เป็นเพื่อนกันมานานอะไรอย่างนี้ค่ะ แรกๆก็ไม่เป็นอะไรค่ะ แต่วันหนึ่งเพื่อนสนิทAโชว์แชทที่เขาแคปมากจากอดีตเพื่อนที่เขาเลิกคบค่ะในแชทมีการที่เขาพูดไม่ดีแบบแย่ๆมากๆค่ะถึงเพื่อนสนิทอีกคนของเรา(B)ทำให้เรารู้สึกแย่มากเลยค่ะแต่เราก็ยังคุยกับเขามาจนจบม.6 จนตอนนี้เราขึ้นมหาลัยอยู่คณะเดียวกันแต่คนละเอก เวลาก็จะไม่ตรงกันและก็มีคนใหม่ๆเข้ามาในชีวิตมากขึ้น เราเข้าใจได้นะคะเพราะเราเป็นที่ไม่ยึดติดกับเพื่อนเท่าไหร่ค่ะ แต่ตอนนี้พอเราไม่ได้เจอ ไม่ได้สะดวกตอบแชทเขาเหมือนเมื่อก่อน เราคิดว่าอาการแบบตอนมัธยมปลายเขาคงดีขึ้นเพราะเขาเองก็มีเพื่อนกลุ่มใหม่ ได้เจออะไรใหม่หลายๆอย่าง แต่เขาก็เอาเราไปพูดลับหลังกับเพื่อนสนิทBของเราค่ะ บอกว่าเรางอนเขาบ้าง ทะเลาะเขาบ้าง จะตัดเราออกจากชีวิตเขา มีแค่เพื่อนเราก็ได้(เพื่อนสนิทA,Bเราคนปัจจุบันที่อยู่กลุ่มเดียวกันแต่เรียนคนละที่) เพราะเคลียร์กับเราไม่ได้ ทั้งที่ในมุมมองของเรา เราคิดว่ามันไม่ได้มีปัญหาตั้งแต่แรกค่ะ ทั้งหมดนี้เราเล่าจากในมุมมองของเรานะคะ อยากรู้ค่ะว่าเราผิดมากเลยหรอคะ และควรทำอย่างไรดีคะ
การไม่คุยกับเพื่อนที่เคยสนิท