เราเป็นคนที่ดูแลหมาจรมาสิบกว่าปี หลายพื้นที่ ให้ข้าว ทำหมัน ทำวัคซีนให้ เจ็บป่วยถ้าไม่มากก้อดูแลด้วยตัวเอง หนักหนาก้อพาหาหมอหรือซื้อยาให้ ถ้าเป็นหลายปีก่อนมีหาบ้านให้หมาเด็กด้วย แต่ตอนนี้ทำหมันหมดแล้วเลยไม่ได้หาบ้านให้ ตัวหมาโตก้อหาบ้านยาก เลยต้องดูแลกันไป ปัญหาอยู่ที่เป็นพื้นที่คนอื่นแต่ไม่มีรั้วเป็นพื้นที่เปิดมีคนเดินพลุกพล่าน แต่ก่อนจะรู้จักกับรุ่นพ่อเจ้าของปัจจุบันท่านมีเมตตาอยู่ ขออนุญาตท่านท่านก้อเชิงแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะแกบอกแกก้อไม่ใช่คนใจจืดใจดำ พอแกเสียไปรุ่นลูกให้คนมาดูแลค่อนข้างเข้มงวด เค้าไม่ให้เข้าไปเราก้อไม่เข้าแต่เรียกมากินนอกพื้นที่ (ใส่ถ้วย รอกินเสร็จ เก็บทำความสะอาด) เราเรียกหมามากินนอกพื้นที่เค้าได้ แต่บางตัวที่อ่อนแอออกมาโดนรุมกัดจะออกมาไม่ได้ ทำให้รู้สึกเศร้าใจ นอนไม้หลับ ร้องไห้ เพราะคนดูแลข่มขู่ด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายทั้งๆที่ก้อรู้จักกันมานาน ทำให้เราทั้งกลัวและไม่กล้าไป เพราะปกติจะไปคนเดียว ที่จริงแถวนั้นมีคนให้หลายคนแต่โดนแบบเรา คนเหล่านั้นก้อหยุดไป คิดว่าเค้าก้อทุกใจไม่แพ้เรา เรานอนไม่หลับ และร้องไห้เวลานึกถึงเพราะให้กันมาเป็นเวลาหลายปี ตะก่อนถึงไม่ได้ไปให้หมาก้อจะเจอคนใจดีหลายคนแต่ตอนนี้คนเหล่านั้นโดนเตือนด่าทอเลยต้องหยุด เรามีความคิดจะหาบ้านแต่เคยหาบ้านให้หมาโตแล้วมันหนีจากบ้านคนเลี้ยงตามหาไม่เจอจนถึงทุกวันนี้ ตอนนี้เลยเข็ด ตัวเรามีการเอาตัวเจ็บป่วยพิการมาเลี้ยงแต่ตายไปแล้ว ตอนนี้มีหมาวัดที่โดนตามฆ่าเลยเอามาอยู่ด้วย เราอยากวางใจเราให้นื่งและสงบไม่ทุกข์เพราะเรื่องนี้ แล้วเราต้องไปทำงาน ตจว เราก้อคงไม่ได้ให้ช่วงวันทำงาน เราควรทำอย่างไรดีกับใจคะ
อยากปรึกษาเรื่องน้องหมาจรคะ ไม่รู้จะทำใจยังไง ทุกข์ใจมาก