สวัสดีค่ะ ขอเข้าเรื่องเลยละกัน เรากับแฟนแต่งงานกันมา 5 ปีแล้ว ปัจจุบันเราอายุ 28 เรายังไม่มีลูกด้วยกันนะคะ เคยคิดอยากจะมีเหมือนกัน เพราะตัวเองกับแฟนก็ชอบเด็กคิดว่าถ้ามีเด็กน้อยคนหนึ่งมาวิ่งเล่นในบ้านมันคงมีความสุขดี และคุณแม่เราก็ชอบถามตลอดว่าเมื่อไหร่จะมีหลานให้ท่านอุ้มสักที ท่านอยากอุ้มหลานมากๆเพราะท่านมีลูก 3 คนแต่อีก 2 คนยังไม่คิดจะแต่งงานกันเลย เราก็ได้แต่ตอบว่าถ้าเราพร้อมเมื่อไหร่เดี๋ยวก็มีเอง
คิดว่าถ้าเรามีลูกเราก็เลี้ยงเขาไหวเพราะเรื่องการเงินเราไม่ได้มีปัญหา แต่ปัญหามันติดเรื่องความกังวลถ้าสมมุติเรามีเขาแล้ว และเกิดวันหนึ่ง เราต้องจากโลกนี้ไปด้วยอุบัติเหตุหรืออะไรก็ตามโดยที่เขายังดูแลตัวเองไม่ได้ หรือตอนเขายังเด็กอยู่ เราคงเสียใจหนักมากเรากลัวว่าเขาจะอยู่ไม่ได้ ต่อให้บอกว่าควสอนเขาให้เอาตัวรอด ให้ซื้อประกันนู้นนี้นั้นยังไง มันก็รับได้ยากอยู่ดี เพราะผ่านเหตุการณ์ที่ไม่มีพ่อมาตั้งแต่เด็กเราเข้าใจความรู้สึกนั้นดี และถ้าสมมุติ ไม่ใช่เราที่ต้องจากเขา แต่เป็นเขาที่ต้องจากเราไปก่อนโดยที่เรายังไม่พร้อมอันนี้เรายิ่งทำใจไม่ได้อีก เนื่องด้วยโลกปัจจุบันแทบจะหาความปลอดภัยอะไรไม่ได้เลย อะไรๆก็เกิดขึ้นได้หมด เรากลัวเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นมากยิ่งเห็นข่าวการตายต่างๆอุบัติเหตุต่างๆบ่อย เรายิ่งกลัวไปอีก เพราะทุกวันนี้เราเลี้ยงหมา 2 ตัว เรารักหมาเรามากกกกก แบบมากสุดๆ เราเรียกเขาว่าลูก นอนกอดเขาทุกวัน ห่วงเขาเหมือนลูกแท้ๆ และเราก็รู้ว่าเขาก็รักเรามากเช่นกันถึงเขาจะไม่เคยพูดออกจากปากเขาก็ช่าง 555+ แต่เรารับรู้ได้ และถ้าวันหนึ่ง เราหรือเขาต้องจากกันไป เราไม่รู้เลยว่าคนที่ยังอยู่จะเสียใจขนาดไหน จะอยู่ยังไง เราคงเสียใจแย่ คงทำใจยากอ่ะ ขนาดเป็นหมาเรายังขนาดนี้ถ้าเป็นลูกเราแท้ๆ เราคงรับไม่ได้อ่ะถ้าเกิดวันหนึ่งเป็นอะไรไป คงร้องไห้จนหัวใจวายตายแน่ๆ เราก็เลยเครียดมาก ไม่รู้ทำยังไงดี ไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงอ่ะ
อยากขอความคิดเห็นจากคู่ที่มีลูกแล้ว เคยรู้สึกกังวลเรื่องนี้ไหม แล้วจัดการความรู้สึกนี้ยังไง
ไม่กล้ามีลูกเพราะกลัวตัวเองจะจากโลกนี้ไปในวันที่ยังไม่พร้อม ควรทำยังไงดี?
คิดว่าถ้าเรามีลูกเราก็เลี้ยงเขาไหวเพราะเรื่องการเงินเราไม่ได้มีปัญหา แต่ปัญหามันติดเรื่องความกังวลถ้าสมมุติเรามีเขาแล้ว และเกิดวันหนึ่ง เราต้องจากโลกนี้ไปด้วยอุบัติเหตุหรืออะไรก็ตามโดยที่เขายังดูแลตัวเองไม่ได้ หรือตอนเขายังเด็กอยู่ เราคงเสียใจหนักมากเรากลัวว่าเขาจะอยู่ไม่ได้ ต่อให้บอกว่าควสอนเขาให้เอาตัวรอด ให้ซื้อประกันนู้นนี้นั้นยังไง มันก็รับได้ยากอยู่ดี เพราะผ่านเหตุการณ์ที่ไม่มีพ่อมาตั้งแต่เด็กเราเข้าใจความรู้สึกนั้นดี และถ้าสมมุติ ไม่ใช่เราที่ต้องจากเขา แต่เป็นเขาที่ต้องจากเราไปก่อนโดยที่เรายังไม่พร้อมอันนี้เรายิ่งทำใจไม่ได้อีก เนื่องด้วยโลกปัจจุบันแทบจะหาความปลอดภัยอะไรไม่ได้เลย อะไรๆก็เกิดขึ้นได้หมด เรากลัวเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นมากยิ่งเห็นข่าวการตายต่างๆอุบัติเหตุต่างๆบ่อย เรายิ่งกลัวไปอีก เพราะทุกวันนี้เราเลี้ยงหมา 2 ตัว เรารักหมาเรามากกกกก แบบมากสุดๆ เราเรียกเขาว่าลูก นอนกอดเขาทุกวัน ห่วงเขาเหมือนลูกแท้ๆ และเราก็รู้ว่าเขาก็รักเรามากเช่นกันถึงเขาจะไม่เคยพูดออกจากปากเขาก็ช่าง 555+ แต่เรารับรู้ได้ และถ้าวันหนึ่ง เราหรือเขาต้องจากกันไป เราไม่รู้เลยว่าคนที่ยังอยู่จะเสียใจขนาดไหน จะอยู่ยังไง เราคงเสียใจแย่ คงทำใจยากอ่ะ ขนาดเป็นหมาเรายังขนาดนี้ถ้าเป็นลูกเราแท้ๆ เราคงรับไม่ได้อ่ะถ้าเกิดวันหนึ่งเป็นอะไรไป คงร้องไห้จนหัวใจวายตายแน่ๆ เราก็เลยเครียดมาก ไม่รู้ทำยังไงดี ไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงอ่ะ
อยากขอความคิดเห็นจากคู่ที่มีลูกแล้ว เคยรู้สึกกังวลเรื่องนี้ไหม แล้วจัดการความรู้สึกนี้ยังไง