สำหรับตัวเราเอง ช่วง 3 เดือนแรก ปัญหากลั้นเบา คือหนักมาก กลั้นไม่ได้เลยสักนิด จนต้องมาตั้งต้นฝึกควบคุมระบบขับถ่ายกันใหม่หมดเลยค่ะ

ส่วนเรื่องขับถ่ายหนัก อันนี้ยิ่งยากขึ้นไปอีกค่ะ เพราะควบคุมได้ยากจริงๆ ต้องอาศัยการกินไฟเบอร์เข้ามาช่วย ถึงจะเริ่มจัดการและจับทางได้

กว่าจะเรียนรู้และเข้าใจระบบร่างกายใหม่ที่ไม่เหมือนเดิมนี้ได้ ก็ใช้เวลาอยู่พอสมควรเลยค่ะ

ย้อนกลับไปช่วงเดือนแรก ตอนนั้นยังต้องใส่เฝือกดามข้อเท้า (AFO) อยู่เลยค่ะ จังหวะจะลุกจะก้าวไปเข้าห้องน้ำค่อนข้างลำบาก กว่าจะเดินถึงห้องน้ำ...ก็เรียบร้อยไปก่อนแล้วค่ะ 555 (หัวเราะทั้งน้ำตาจริงๆ)

ด้วยความที่ร่างกายควบคุมไม่ได้แบบเดิม บางครั้งก็โดนคุณแม่ดุบ้างค่ะ ซึ่งเราเข้าใจนะคะว่าท่านคงไม่ได้ตั้งใจ หรืออาจจะเหนื่อยและลน แต่ด้วยความที่เราเองก็จิตใจ sensitive มากในช่วงนั้น เวลาโดนดุทีไรก็น้ำตาไหล ร้องไห้โฮออกมาเหมือนเด็กๆ ทุกที พอแม่เห็นเราร้องไห้ ท่านก็ใจอ่อน เปลี่ยนเป็น "เสียงสอง" เข้ามาปลอบทันทีว่า "ไม่เป็นไรนะลูก ไม่มีใครอยากเป็นแบบนี้หรอก" (ฮือๆ ยิ่งปลอบก็ยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิมอีกค่ะ)

แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก เราเริ่มจับจุดและได้ "เทคนิคส่วนตัว" ที่ช่วยให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะมากๆ เลยอยากเอามาแชร์ต่อค่ะ:
1. ใส่ผ้าอ้อมผู้ใหญ่เซฟไว้ก่อน: ช่วยลดความกังวลและความเครียดเรื่องเปียกปอนไปได้เยอะมาก
2. ตั้งเวลาเข้าห้องน้ำทุก 1 ชั่วโมง: ไม่ว่าตอนนั้นจะรู้สึกปวดหรือไม่ปวดก็ลองเดินไปเข้าไว้ก่อนค่ะ
3. เจอห้องน้ำให้เข้าทันที: เวลาออกไปข้างนอกบ้าน ถ้าเห็นห้องน้ำที่ไหน ต้องรีบแวะเข้าไว้ก่อนเสมอ อย่ารอให้ปวดแล้วค่อยหาค่ะ ปล.ตั้งเวลาเข้าห้องน้ำคุณหมอแนะนำค่ะและแนะนำการขมิบเวลาทำธุระค่ะออกข้างนอกเราจะไม่ดื่มน้ำเลยซึ่งมันไม่ดีนะค่ะ
ส่วนตัวเราจะใช้ผ้าอนามัยแบบกางเกงที่ใส่ในวันที่มีประจำเดือนค่ะเพราะมันกระชับไม่ตุงเพราะผ้าอ้อมผู้ใหญ่มันใหญ่เรายังห่วงสวยอยู่ค่ะอยากแบบวัยรุ่นdiaper ใส่เหมือนไม่ใส่ค่ะ