ชีวิต ครอบครัว แฟน เห้ออ

สวัสดีครับผม เกิดปี 97 ปัจจุบัน อายุจะครบ 29 เดือนหน้า เกิดมาในครอบครัวแม่เลี้ยงเดียว ตอน 2 ขวบ พ่อเป็นคนเจ้าชู้ ชอบพา ผญ มานอนบ้าน แล้วสุดท้ายแม่ก็หย่า แล้วโกหกผมมาโดยตลอดว่า พ่อตาย แม่เลี้ยงตามมีตามเกิด เรียนโรงเรียนวัดมาโดยตลอด หรือ ให้พูดง่ายๆ โครงการเรียนฟรี 15 ปี แม่เป็นคนไม่ได้ค่อยอยู่บ้าน เพราะทำงานโรงพยาบาล เป็นเกี่ยวกับ ผช.เหลือคนไข้ หรือเรียกง่ายๆว่าชุดเหลือง 1 อาทิตย์  เจอหน้ากันนับครั้งได้เลย ไม่เคยมีโมเม้นนั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา แม่จะซื้อของแช่แข็งพวกหมูไก่ ยัดใส่ตู้เย็นแล้วก็ปล่อยให้ผมทำกินเอง ตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน เวลาเลิกกงาน ตกเย็นวันไหนแกเลิกงานไว ก็ชอบออกไปกินเหล้ากับเพื่อนๆ เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ผมเด็กๆ กลับมาทีก็ ตี2-3 เพราะแบบนี้เราเลยไม่เคยได้เจอหน้ากัน ไม่เคยไปเที่ยวไหนด้วยกัน แม่ ส่งผมเรียนจบแค่ ม.3 และหลังจากนั้นแม่ก็ชอบพูดใส่หัวผมว่า จบแล้วไปบวช สุดท้ายผมจบ ม.3 ก็ได้ไปบวชจริงๆ  เพราะแกไม่มีตังส่งผมเรียน ของทุกอย่างที่เรียนคือฟรีหมด ชุด เสื้อผ้า รองเท้า มักจะได้มาจากข้างบ้านหรือเพื่อนแม่คนที่มีลูก พอผมไปบวช ก็เลยตัดสินใจเรียน กศน. ม.ปลายต่อ จนจบ บวชเณร ได้ 3 ปี ครับ ผมหนีสึกโดยที่ไม่บอกทางบ้าน สุดท้ายแกรู้ก็เลยให้ผมกลับมาอยู่บ้าน บ้านที่ผมอยู่ปัจจุบัน แกก็ไม่ได้ผ่อนครับ พูดตรงๆแม่เป็นเมียน้อยเขา เฮียคบกับแม่มาตั้งแต่ผมเด็กๆ แต่ผมก็ไม่ได้สนิทอะไรกับเขานะ เจอหน้าไม่บ่อยนานๆที บ้านหลังนี้ ผ่อนเดือนละ 3000 เป็นทาวโฮม เฮียจะมารับแม่ทุกวันอาทิตย์ แล้วก็ให้ตังแม่มา 1000-2000 พัน อ่อเฮียอายุ 60+ แล้วคับ ผมเคยคิดนะว่าทำไมแม่เป็นน้อยเขาทำไมได้แค่นี้ กับ บางคน ได้ทั้งบ้านดีๆ รถ เงินเยอะๆ กับแม่แค่ผ่อนบ้านให้ แล้วก็ได้เงิน 1000-2000 บางทีก็ 500 เห้ออ เป็นเรื่องหน้าอายสำหรับทุกคนแต่ผมเข้าใจแกนะ แม่นะ ผมทำงานตั้งแต่ อายุ 17  พอ 20 ก็ไปเป็นทหาร ใจผมอยากเรียนมหาลัยมากๆเลยะนะ ผมอยากใส่ชุดนักศีกษา อยากเรียนให้จบ ป.ตรี บางคนก็บอกผมว่าแล้วทำไมไม่เรียนละ เรียนราม เรียนแค่วันอาทิตย์ แต่ผมมีภาระหลายอย่าง สมมุติ เดือนไหน ผมไม่จ่ายค่าไฟ ค่าน้ำ ค่ารถ ค่าเน็ต ให้ตังแต่ แกก็จะด่าผม ค่าบ้านเฮียจ่าย ส่วนที่เหลือในบ้านผมเป็นคนจ่าย  ถ้าไม่จ่ายเดือนไหนผมก็จะโดนด่า แต่ผมเคยพูดส่วนแกไปนะ ว่าอยากได้ตังเยอะๆแล้วทำไมไม่ส่งผมเรียนสูงๆ เหมือนลูกคนอื่นๆเขา เพื่อนผม พ่อแม่เขาเก็บขยะขาย ทำไมยังมีปัญญาส่งลูกเขาเรียน จนจบ ป.ตรี  และหลังจากที่ผมพูดไปเราก็ไม่คุยกันเป็นเดือนๆ *****ปัจจุบันผมมีแฟนครับ แฟนอายุ 32  เป็นลูกคุณหนูมาก่อน พ่อเขาเป็นหัวหน้าช่าง อยู่เทศบาล เพราะจบโยธามา แม่ก็รับข้าราชการ แฟนผมเวลาอยู่บ้านสบายมากครับ พ่อแฟนผมโครตเกลียดขี้หน้าผมเลยครับ  คือใช้คำว่าไม่ชอบเลย  เคยพูดกับแฟนผมว่า กูส่งให้เรียนสูงๆเจอคนดีๆ กับไปเอาไอ้เฮียนี้ พ่อเขายืนคำขาดกับแฟนผมว่า ถ้ายังไม่เลิกกับมัน ไม่ต้องกลับมาเหยียบ บ้านหลังนี้ ใช่ครับแฟนผมอาศัยอยู่บ้านผม ปีนี้เข้าทีที่ 4 แล้วครับ ผมเป็นไรเดอร์ครับ งานดีบ้าง ไม่ดีบ้าง แล้วแต่วัน ผมคิดทุกวันเลยนะ จะ 30 แล้วยังไม่มีห่าไรเลย รถ บ้าน บางคนบอกว่าอย่าไปเปรียบเทียบคนอื่นๆ ผมก็ไม่ได้คิดแบบนั้นตลอดหลอกครับ แต่มันจะมีอยู่วูป 1 ที่คิด เห็นแฟนคนอื่นๆ พาแฟนนั่งรถไปเที่ยว ตจว. ส่วนผมยังมีแค่มอไซค์ เวฟ 110  แค่ 1 คัน วันไหนฝนตก ต้องไปรับแฟนที่ทำงาน ก็รู้สึก ลำบากจังวะ ถ้าเขาอยู่บ้านเขาก็ดีอยู่แล้ว พ่อแม่แฟนมีรถยนต์มารับไม่ต้องตากฝน จะพาไปเที่ยวไหนก็ไปไม่ได้ เวลาแฟนผมลงสตอรี่ไปเที่ยว ตจว. ส่วนใหญ่ก็เป็นสตอรี่เก่าๆ ทั้งนั้น ผมเห็นแล้วเห้ออ  ในบรรดาแฟนเก่าเขาส่วนใหญ่ก็มีรถยนต์ทั้งนั้น จบ.วิศวะ จบ.นิเทศ บ้านแฟนเก่ามีธุระกิจส่วนตัวหมด กูยังเป็นไรเดอร์งัวๆอยู่นี้ ความฝันตัวเองคืออะไรก็ไม่รู้ ไม่รู้ว่าจะเป็นอะไรทำอะไร  แค่เป็นไรเดอร์ขับรถหาตังไปวันๆให้เยอะที่สุด ไม่ได้อยากดูถูกตัวเองแต่ยอมรับว่าชีวิตก็มีอยู่แค่นี้ ทุกวันนี้ผมก็คิดนะว่าอยากให้เธอเจอคนที่ดีกว่าผม ช่วงหลังๆก็พูดเรื่องแต่งงานบ่อย อยู่กับผมคงไม่มีแน่ๆ แต่ผมรู้ว่าถ้าอยู่กับคนอื่นเธอจะได้ใส่ชุดนั้นแน่นอน แต่เธอก็ไม่ผิด จะเลิกกับเธอเรื่องอะไรให้ทำเหมือนใน ละครหรอหรือแบบMVเพลง หาเรื่องไล่เธอกลับบ้าน มันก็ดูตลก แต่ผมเชื่อว่ายังไงมันก็ต้องเลิกกันสักวันนึง อันนี้เป็นความรู้สึกของผมนะ บางทีชาติหน้าผมอาจจะดีกว่านี้ก็ได้ และผมก็ไม่รู้ว่าชาติหน้าจะมีจริงไหม แต่ที่ผมรู้ก็คือชาตินี้ผมกระจอกและห่วยสัสๆ ผมไม่ขอไรมากขอแค่มีพ่อแม่ ที่ส่งเสียผมได้ให้เรียนจบก็พอ ไอ้คำว่า จน มันทำให้เราเกลียดตัวเองมากๆยิ่งต่อหน้าคนอื่นๆหรือคนที่เรารักมันยิ่งทำให้ผมเกลียดตัวเอง มันเหมือนเป็นเชื่อโรคหรือไวรัสที่ส่งต่อมารุ่นสู่รุ่น ปู่ ยา ตา ยาย ทางเดียวที่จะหยุดโรคนี้คือ ผม เพราะผมเป็นคนใช้นามสกุลคนสุดท้ายแล้วและก็หวังว่าตัวเองจะไม่มีลูก เพื่อหยุดวงจรอุบาทนี้ให้มันจบๆไป