หยุดยาวที่ผ่านมา ได้กลับไปย้อนอ่านการ์ตูนสมัยเด็ก 80-90 เช่น เซนต์เซย์ย่า ดราก้อนบอล มืออสูรล่าปิศาจ
หลายๆ เรื่องมีเสน่ห์ ให้กลับไปอ่านอีกรอบก็อ่านได้จนจบนะ
พอมาเทียบกับการ์ตูนยุคใหม่ ที่เส้นเรื่องเป็นมหภาค มหากาพย์ แบบวันพีซ นารุโตะ ผ่าพิภพไททัน แบบตัวละครตัวเล็กตัวน้อยก็ต้องคอยเก็บรายละเอียด มองข้ามไม่ได้ อาจจะเป็นตัวพลิกเกมในอนาคต อ่านไปก็ใช้ความคิดไปด้วย ได้บริหารสมองไปอีกแบบ
เด็กรุ่นใหม่น่าจะโตมากับการ์ตูนที่เป็นเส้นเรื่องมหภาค เขาเลยเข้าใจเรื่องการเมืองหรือระบบโครงสร้างขนาดใหญ่ตั้งแต่อายุน้อยๆ เลย
เคยถามน้องบางคน ให้อ่านการ์ตูนรุ่นผม เขาก็อ่านไม่ได้เลยนะ เขาบอกว่ามันดูไม่ค่อยมีชั้นเชิงเลย
เพื่อนๆ ละครับ ชอบอ่านแนวไหนกัน มีเรื่องในดวงใจบ้างไหมครับ
ชอบการ์ตูนแบบเนื้อเรื่องเป็นเส้นตรงแบบยุคเก่า หรือเนื้อเรื่องมหภาคแบบยุคใหม่กันครับ
หลายๆ เรื่องมีเสน่ห์ ให้กลับไปอ่านอีกรอบก็อ่านได้จนจบนะ
พอมาเทียบกับการ์ตูนยุคใหม่ ที่เส้นเรื่องเป็นมหภาค มหากาพย์ แบบวันพีซ นารุโตะ ผ่าพิภพไททัน แบบตัวละครตัวเล็กตัวน้อยก็ต้องคอยเก็บรายละเอียด มองข้ามไม่ได้ อาจจะเป็นตัวพลิกเกมในอนาคต อ่านไปก็ใช้ความคิดไปด้วย ได้บริหารสมองไปอีกแบบ
เด็กรุ่นใหม่น่าจะโตมากับการ์ตูนที่เป็นเส้นเรื่องมหภาค เขาเลยเข้าใจเรื่องการเมืองหรือระบบโครงสร้างขนาดใหญ่ตั้งแต่อายุน้อยๆ เลย
เคยถามน้องบางคน ให้อ่านการ์ตูนรุ่นผม เขาก็อ่านไม่ได้เลยนะ เขาบอกว่ามันดูไม่ค่อยมีชั้นเชิงเลย
เพื่อนๆ ละครับ ชอบอ่านแนวไหนกัน มีเรื่องในดวงใจบ้างไหมครับ