เป็นผู้ชาย รู้สึกชอบเสื้อผ้าผู้หญิงตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนี้ผมเลิกชอบเสื้อผ้าผู้หญิง

ผมเป็นผู้ชาย ผมชอบความสวยงาม เสื้อผ้าแฟชั่นมาตั้งแต่เด็ก แต่ผมไม่ใช่ LGBT ผมไม่เชื่อในอุดมการณ์ LGBT ถึงคุณจะบอกว่าคุณเป็นกะเทย คุณก็เป็นเพศชาย ผมยอมรับเพศกำเนิดของตัวเอง ผมเป็นผู้ชาย ส่วนตัวผมภูมิใจที่ได้เป็นผู้ชาย เพราะเป็นเพศที่ได้เปรียบทางกายภาพและทางสังคม ผมไม่เคยใช้สรรพนามผู้หญิง ไม่เคยใช้คำลงท้ายผู้หญิง ผมก็ยังแทนตัวเองว่า ผม ใช้คำลงท้ายว่า ครับ ตามความถูกต้องของหลักไวทยากรณ์ภาษาที่ระบุว่าเป็นของเพศชาย ผมก็ยังเรียกทรานส์ ตามเพศกำเนิดเขา ถึงเขาจะไม่ชอบ แต่มันเป็นสิทธิ์ของผมที่จะเรียกตามความถูกต้อง การจะได้จะมีสิ่งที่ไม่ใช่ของตัวเอง การใช้คำลงท้าย หางเสียง ของเพศตรงข้ามกับเพศกำเนิด ไม่เห็นจะน่าภูมิใจ กับการใช้ของคนอื่น ขนาดเสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ เราเป็นคนที่จำได้ตั้งแต่เด็ก ว่าเราชอบเสื้อผ้าผู้หญิงมาก ชอบชุดเจ้าหญิง ชุดกระโปรง แต่มันเป็นของผู้หญิง ระบุว่าของผู้หญิง มีคำว่า Women เราเลยได้เรียนรู้ ว่ามันไม่ใช่ของเรา มันมีคำว่า Women เราก็ไม่อยากใช้ ถึงเราจะอยากใส่แค่ไหน ในฐานะผู้ชาย เราไม่อยากลดเกียรติตัวเองไปใส่เสื้อผ้าผู้หญิง เสื้อผ้าชิ้นไหนก็ตาม ที่มันมีป้ายกำกับว่า Women ไม่อยากใช้ของร่วมกับเพศหญิง ไม่อยากสะดวกใจ อยากลดศักดิ์ไปใช้ของที่ไม่ได้ผลิตมาให้เรา ถึงเราจะชอบแค่ไหน เราก็ไม่อยากไปใส่สิ่งที่มันไม่ใช่ของเราจริงๆ หรอก ความจริงก็จะว่าจ้างช่างตัดชุดให้ สำหรับเราเอง ชุดที่เราชอบ แบบนี้น่าภูมิใจกว่าเยอะ ไม่ต้องไปเอาของเพศตรงข้ามมาใส่ ไม่ต้องรุกล้ำพื้นที่เพศตรงข้าม เสื้อผ้าของเราไม่ใช่ของใคร