ค่ะหนูเป็นเด็กอายุ16-17คนหนึ่งที่รู้สึกแบบนี้จริงๆ ไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบค่ะ พ่อแม่หนูแยกทางกันตั้งแต่หนูยังเด็กหนูไม่เคยได้รับความรักจากแม่เลยค่ะ อยู่กับพ่อหนูไม่ค่อยพูดไม่ร้องไห้ เพราะตอนเด็กเคยเกิดเหตุการหนึ่งที่ทำให้กลัวพ่อมาก ทุกครั้งที่เริ่มเปิดใจคุยไม่เคยดีเลยค่ะ มันดีแค่ชั่งแรกๆ เขาชอบโมโหร้าวค่ะขู่ พูดจากระทบจิตใจ ทั้งเรื่องเรียนนิสัย ทุกคำพูดของหนูมันคือข้ออ้างสำหรับเขาค่ะ หนูเจอปัญหาหลายอย่างที่โรงเรียน หนูไม่เคยเล่าให้เขาฟังได้เลย หนูเลยคิดจะเลี้ยงสัตว์ค่ะ เพราะอย่างน้อยเราอยู่เพราะคนในครอบครัวไม่ได้ เราก้ต้องมีชีวิตอยู่กับสัตว์เลี้ยงของเรา หรูกำลคิดอยู่ค่ะว่าถ้าสัตว์เลี้ยงตัวนี้ไม่มีชีวิตอยู่แล้วหนูจะทนใช้ชีวิตได้อีกนานแค่ไหน
มีปมในใจกับคนในครอบครัวทำยังไงดีคะ?