นี่หรอครอบครัว

เราตอนมาอยู่กับปู่เราตอนป.5พ่อเราบอกเราว่าอยากให้เรามาอยู่ดูแลปู่ที่นี่เพราะปู่เราอายุเยอะแล้วตอนที่เรามาปู่เราอายุ70แล้วใครจะไปคิดว่าตนอายุ70จะทำแบบนี้กับหลานตัวเองเราโดนปู่เราข่มขืนตั้งแต่ป.6เราโดนแบบนั้นมา3ปีเต็มตอนนั้นเราไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากใครเพราะเราคิดว่าเรื่องที่เราเจอมันน่าอายแต่พอเราขึ้นม.4มาเราก็ไม่โดนแบบนั้นอีกเพราะเราโตขึ้นเจออะสังคมภายนอกมากขึ้นเลยกล้าที่จะต่อต้านจนมีครั้งนึงที่เราไปข้างนอกกับแฟนเราก่อนออกไปเราบอกทุกคนแล้วว่าเราจะไปไหนแล้ววันนั้นเป็นวันที้ราจะต้องซักผ้าพอดีเรากลับมาน้ำไม่ไหลเราเลยถามย่าว่าน้ำไม่ไหลหรอปู่เราเลยพูดสวนขึ้นมาดังลั่นมากว่า"มันไปเอากันมาไงเลยรีบกลับบ้านมาหาน้ำอาบ"ทั้งๆที่เราแค่ไปซื้อของแล้ววันนั้นเราก็เลยพูดสวนไป"คนเป็นปู่เค้าคิดกับหลานตัวเองแบบนี้หรอถามจริงๆคนดีๆที่ไหนเค้าคิดกับหลานตัวเองแบบนี้"แล้วก็ทะเลาะกันยาวเลยเราทั้งโดนตบโดนถีบเราได้แต่โทรหาน้องเราเพราะเราไม่อยากอยู่คนเดียวในเวลานั้นแต่น้องก็ช่วยอะไรเราไม่ได้จนเราทนไม่ไหวเราจะลุกหนีเค้าก็เอาเล็บมาจิกหน้าเราหน้าเราเป็นแผลเลือดไหลเราเลยเดินหนีไปไกลๆจนตกเย็นมาวันนั้นเค้ามาพูดว่า"กูจะบอกแฟนให้หมดเลยว่าเป็นเมียกูดูสิ้ว่ามันจะกล้าเอาอยู่มั้ย"พอเราได้ยินแบบนั้นเรารู้สึกแย่มากเราเลยขับรถออกมาหาน้าเราให้ป้าช่วยแต่บอกเรื่องทุกอย่างที่ปู่เราทำกับเราตั้งแต่ป.6ป้าเราก็ได้แค่พูดปัดๆว่าถ้าเค้าจะทำอีกให้พูดขู่ไปว่าจะบอกป้าจนถึงทุกวันนี้เรื่องนี้ก็ยังไม่มีใครช่วยเราได้ทุกวันนี้เรารู้สึกว่าครอบครัวไม่ใข่เซฟโซนที่ดีเลยมีแค่น้องสาวเราคนเดียวที่เป็นเซฟโซนให้เราได้ทั้งบ้านเราโดนกันอยู่2คนไม่ว่สจะตบตีหรืออะไรแต่คิดว่าหนักสุดน่าจะเป็นเรา