พ่อเราโทรมาและมีอาการเมา เรานั่งกินข้าวมันไก่อยู่คนก็อยู่เยอะพ่อก็ถามเราก็ทำคำตอบคำเพราะว่าเราต้องรีบกินข้าวเพราะว่าคนรอกินก็เยอะ พ่อเลยพูดว่าเดี๋ยวจะไปหาหลาน คือลูกชายของเราเอง
ซึ่งเราก็รู้อยู่แล้วว่าพ่อเราเป็นคนที่ชอบดื่มเหล้าอยู่แล้วแทบจะทุกวันทุกเวลาเราก็เลยบอกไว้ ว่าถ้าพ่อจะรับหลานมาเล่นด้วยน่ะพ่ออยากกินเหล้าได้ไหมแค่นี้เค้าก็โวยวาย
แล้วก็พูดว่าขี้เหล้าคนนี้แหละที่เลี้ยง มาจนโตขนาดนี้กูส่งให้ไปเรียนก็ไปเอาผัวก็มีลูกมา สินสอดกูก็ได้ใช้ไม่เยอะ
เรื่องสินสอดตอนที่เราได้สินสอดพ่อกับย่าเรา แบ่งสินสอดกันเอง เราขอแค่มาปิดงวดรถมอไซค์ประมาณ 6000 บาทแค่ ตอนนี้รถมอไซค์คันนั้นเราก็เอาคืนให้พ่อไปใช้แล้วเราก็ซื้อคันใหม่แล้ว
พ่อส่งเราเรียน เราก็เรียนจบ ปวช. ตอนนี้เราได้เป็นแม่คนแล้วทำไมเรากลับรู้สึกว่าการส่งให้ลูกไปเรียนรู้มันคือความรับผิดชอบของเรามันไม่ใช่บุญคุณที่จะต้องไปพูดกับลูก
พูดด่าเราสารพัดว่าโทรคุยกับพ่อทำไมไม่ถามว่าพ่อกินอะไรหรือยังปกติเราก็ถามนะ วันนี้พูดอะไรไปก็เหมือนว่าเราจะเป็นคนผิดทุกอย่าง เราเหนื่อยเราเบื่อมากเลยนะ
ถามว่าชีวิตเราตอนเด็กความทรงจำถามว่าชีวิตเราตอนเด็กความทรงจำเกี่ยวกับพ่อเยอะหรือเปล่า ก็มีช่วงตอนที่พ่อยังอยู่กับแม่เรา เราอายุได้ประมาณเจ็ดขวบหลังจากนั้นก็ไม่มีอีกเลยเพราะว่าเค้าได้เมียใหม่
จะมารับเราไปเล่นด้วยก็ต่อเมื่ออยากใช้งานเราเอาเราไปขุดมันเอาเราไปเกี่ยวข้าวลูกแม่เลี้ยงได้เงินไปโรงเรียนวันละ 60 70 บาทส่วนเราได้เงินไปโรงเรียนวันละ 10 บาท เราต้องอาศัยอยู่กับย่า (แม่ของพ่อเรา) บางวันก็มีกินบางวันก็ไม่มีกินเลย เราพยายามโทรหาพ่อเราแต่ก็ติดที่แม่เลี้ยง เราก็เลยบอกกับตัวเอง ในวัยแปดขวบเก้าขวบว่าจะไม่ขอความรักจากพ่ออีกแล้ว หลังจากนั้นเราก็ไม่พยายามโทรหาพ่ออีกแล้ว
มันก็ แล้วก็ติดนิสัยมาจนถึงตอนนี้ พูดถึงถ้าพ่อเราโทรมาก็จะไม่พ้นเรื่องเงินอยู่ดี ถึงเราจะโทรไปเล่นด้วยแต่วันนั้นเราก็ต้องเสียเงินอยู่ดี มันเลยทำให้มันเลยทำให้เราไม่มี ที่พึ่งทางใจเท่าไหร่ไม่มีความคิดที่จะโทรหาพ่อเลย
เรายอมรับว่าเราท้องตอนเรียนแต่ว่าสามีเราก็รับผิดชอบเราทุกอย่าง ปัจจุบันเรายังอยู่กับสามีตอนนี้ก็ประมาณ 10 กว่าปีแล้ว แฟนเราไม่เคยมีเรื่องนอกใจหรือตบตีเราเลยซักอย่างทำไมพ่อเราไม่ดีใจกับเราบ้าง พ่อพูดให้เราว่ากูส่งไปเรียนแต่กลับไปมีเพศสัมพันธ์กัน จนได้ลูกออกมา
เอาจริงนะถึงเราจะเป็นลูกเขาแต่วันนึงเราก็ต้องออกมามีชีวิตครอบครัวอยู่ดี พูดอะไรไม่เหมือนเป็นพ่อแม่คนเลยเราไม่อยากจะสอนเค้าเลยนะหลังจากเราได้ผัวมาเราไม่ได้ไปยุ่งวุ่นวายเรื่องการเงินอะไรที่บ้านเลยเราหาใช้ของเราเอง
เบื่อที่ต้องมารู้สึกไม่ดีกับพ่อ เค้าพยายามจะยัดข้อมูลอะไรที่มัน toxic สุดสุดใส่เราเพื่อให้เรารู้ว่าเราผิด
แต่เราก็รู้สึกว่ายังไงเราก็ไม่ผิด อยากจะตัดช่องทางติดต่อออกไปให้หมดไม่อยากยุ่งเกี่ยวแล้วมีแต่เลือกให้ปวดหัวแต่ละวันถ้าพ่อโทรมาไม่เรื่องเงินก็โทรมาด่าเราอยู่อย่างนี้ถึงจะคุยกันอยู่ดีดีแต่ก็หาเรื่องด่าเราขึ้นมา พ่อก็พ่อประสาทแดก เราเกิดมาจากคนนิสัยแบบนี้จริงๆหรอ ทำไมนิสัยสวนทางกับเราเยอะมาก
อยากหลุดพ้น จากครอบครัว ไม่อยากเกี่ยวข้องใดๆ
ซึ่งเราก็รู้อยู่แล้วว่าพ่อเราเป็นคนที่ชอบดื่มเหล้าอยู่แล้วแทบจะทุกวันทุกเวลาเราก็เลยบอกไว้ ว่าถ้าพ่อจะรับหลานมาเล่นด้วยน่ะพ่ออยากกินเหล้าได้ไหมแค่นี้เค้าก็โวยวาย
แล้วก็พูดว่าขี้เหล้าคนนี้แหละที่เลี้ยง มาจนโตขนาดนี้กูส่งให้ไปเรียนก็ไปเอาผัวก็มีลูกมา สินสอดกูก็ได้ใช้ไม่เยอะ
เรื่องสินสอดตอนที่เราได้สินสอดพ่อกับย่าเรา แบ่งสินสอดกันเอง เราขอแค่มาปิดงวดรถมอไซค์ประมาณ 6000 บาทแค่ ตอนนี้รถมอไซค์คันนั้นเราก็เอาคืนให้พ่อไปใช้แล้วเราก็ซื้อคันใหม่แล้ว
พ่อส่งเราเรียน เราก็เรียนจบ ปวช. ตอนนี้เราได้เป็นแม่คนแล้วทำไมเรากลับรู้สึกว่าการส่งให้ลูกไปเรียนรู้มันคือความรับผิดชอบของเรามันไม่ใช่บุญคุณที่จะต้องไปพูดกับลูก
พูดด่าเราสารพัดว่าโทรคุยกับพ่อทำไมไม่ถามว่าพ่อกินอะไรหรือยังปกติเราก็ถามนะ วันนี้พูดอะไรไปก็เหมือนว่าเราจะเป็นคนผิดทุกอย่าง เราเหนื่อยเราเบื่อมากเลยนะ
ถามว่าชีวิตเราตอนเด็กความทรงจำถามว่าชีวิตเราตอนเด็กความทรงจำเกี่ยวกับพ่อเยอะหรือเปล่า ก็มีช่วงตอนที่พ่อยังอยู่กับแม่เรา เราอายุได้ประมาณเจ็ดขวบหลังจากนั้นก็ไม่มีอีกเลยเพราะว่าเค้าได้เมียใหม่
จะมารับเราไปเล่นด้วยก็ต่อเมื่ออยากใช้งานเราเอาเราไปขุดมันเอาเราไปเกี่ยวข้าวลูกแม่เลี้ยงได้เงินไปโรงเรียนวันละ 60 70 บาทส่วนเราได้เงินไปโรงเรียนวันละ 10 บาท เราต้องอาศัยอยู่กับย่า (แม่ของพ่อเรา) บางวันก็มีกินบางวันก็ไม่มีกินเลย เราพยายามโทรหาพ่อเราแต่ก็ติดที่แม่เลี้ยง เราก็เลยบอกกับตัวเอง ในวัยแปดขวบเก้าขวบว่าจะไม่ขอความรักจากพ่ออีกแล้ว หลังจากนั้นเราก็ไม่พยายามโทรหาพ่ออีกแล้ว
มันก็ แล้วก็ติดนิสัยมาจนถึงตอนนี้ พูดถึงถ้าพ่อเราโทรมาก็จะไม่พ้นเรื่องเงินอยู่ดี ถึงเราจะโทรไปเล่นด้วยแต่วันนั้นเราก็ต้องเสียเงินอยู่ดี มันเลยทำให้มันเลยทำให้เราไม่มี ที่พึ่งทางใจเท่าไหร่ไม่มีความคิดที่จะโทรหาพ่อเลย
เรายอมรับว่าเราท้องตอนเรียนแต่ว่าสามีเราก็รับผิดชอบเราทุกอย่าง ปัจจุบันเรายังอยู่กับสามีตอนนี้ก็ประมาณ 10 กว่าปีแล้ว แฟนเราไม่เคยมีเรื่องนอกใจหรือตบตีเราเลยซักอย่างทำไมพ่อเราไม่ดีใจกับเราบ้าง พ่อพูดให้เราว่ากูส่งไปเรียนแต่กลับไปมีเพศสัมพันธ์กัน จนได้ลูกออกมา
เอาจริงนะถึงเราจะเป็นลูกเขาแต่วันนึงเราก็ต้องออกมามีชีวิตครอบครัวอยู่ดี พูดอะไรไม่เหมือนเป็นพ่อแม่คนเลยเราไม่อยากจะสอนเค้าเลยนะหลังจากเราได้ผัวมาเราไม่ได้ไปยุ่งวุ่นวายเรื่องการเงินอะไรที่บ้านเลยเราหาใช้ของเราเอง
เบื่อที่ต้องมารู้สึกไม่ดีกับพ่อ เค้าพยายามจะยัดข้อมูลอะไรที่มัน toxic สุดสุดใส่เราเพื่อให้เรารู้ว่าเราผิด
แต่เราก็รู้สึกว่ายังไงเราก็ไม่ผิด อยากจะตัดช่องทางติดต่อออกไปให้หมดไม่อยากยุ่งเกี่ยวแล้วมีแต่เลือกให้ปวดหัวแต่ละวันถ้าพ่อโทรมาไม่เรื่องเงินก็โทรมาด่าเราอยู่อย่างนี้ถึงจะคุยกันอยู่ดีดีแต่ก็หาเรื่องด่าเราขึ้นมา พ่อก็พ่อประสาทแดก เราเกิดมาจากคนนิสัยแบบนี้จริงๆหรอ ทำไมนิสัยสวนทางกับเราเยอะมาก