ทำไมผู้ใหญ่ต้องมองว่าความชอบของเราเป็นสิ่งไร้สาระ

เราเป็นคนชอบถ่ายรูปมากๆ เห็นอะไรเราก็ถ่าย แต่แม่เราชอบพูดตลอดว่า ถ่ายอะไร ไร้สาระ เราก็เข้าใจว่าอาจจะแซวเล่น แต่พอโดนบ่อยๆ มันก็เริ่มไม่โอเคแล้ว แม่จะชอบมองงานอดิเรกของเราเป็นที่ไร้สาระตลอด  เราชอบวาดภาพด้วย ของพวกนี้เราก็พยายามเก็บตังค์ซื้อเอง เพราะมันเป็นของส่วนตัวเราที่เราชอบ เลยคิดว่าจ่ายด้วยเงินตัวเองดีกว่า แต่เราก็โดนคำพูดไม่ดีตลอด ทั้งที่มันเป็นเงินเก็บเรา เราก็ไม่รู้ว่าทำแบบไหนถึงจะพอใจ เรารู้สึกว่าถ้าผลงานนั้นหรือสิ่งที่เราทำมันไม่เกิดประโยชน์แก่ส่วนรวม เขาก็จะไม่เห็นค่ามัน หมายถึง เราซื้อสีอุปกรณ์วาดรูปเขาก็บ่นเราบางครั้งถึงขั้นด่า แต่พอสุดท้ายเขาก็เอาผลงานเราลงโซเชียลแล้วก็บอกว่าเราวาดอย่างงั้นอย่างงี้ ไม่รู้ว่ายกตัวอย่างแบบนี้จะเข้าใจมั้ย
บางทีเรารู้สึกหมดไฟกับสิ่งที่ชอบไปเลย