พ่อมีเมียน้อยพยายาม ฆ.เรากับแม่ หลังจากนั้น3เดือนพ่อก็พิการ เราไม่เลี้ยงดูผิดไหม

เรื่องมันมีอยู่ว่า พ่อเราอยู่ดีๆก็มีเมียน้อยตอนเราอายุได้ 22 ตอนแรกที่จับได้พ่อก็ทำท่าเหมือนจะเลิกแต่สุดท้ายก็ไม่เลิก หลังจากนั้นเราก็อยู่กับแม่มา2คน ตลอดเวลาที่อยู่กับแม่เราโดนเมียน้อยรังแกมาตลอดเพราะว่าเรากำลัฃเรียนมหาลัย ยังไม่สามารถหาเงินเองได้100% ระหว่างนั้นก็ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ตอนแรกเริ่มจากมาปั่นหัวพ่อเราให้มาบังคับแม่หย่า แต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ เพราะว่าสมบัติร่วมของแม่กับพ่อมีบ้าน ที่ดิน เมียน้อยจึงอยากได้ พอหลังจากบังคับหย่าไม่สำเร็จ พ่อก็พยายามตัดรายจ่ายของตัวเองออกเริ่มจาก ค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าเน็ต แต่ค่ากินเราหาเองตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เรื่องค่าไฟ น้ำ เลยไม่มีปัญหา พอจะออกเองได้ แต่ของจริงมันเริ่มหลังจากนั้นต่างหาก เราทนกับสถานการณ์ที่ต้องโดนกดดันแบบนี้มาได้2ปี จนวันนึงตอนนั้นเราอายุประมาณ24 อยู่ดีๆพ่อก็เดินเมาเข้ามาในบ้านมาพูดเรื่องให้แม่หย่าอีกรอบแต่แม่เราไม่ยอม สุดท้ายพ่อก็บอกว่า งั้นไปจ่ายค่าบ้านกันเอง เราเลยบอกไปว่า”งั้นเดี๋ยวหนูจ่ายเองแต่ว่าจากยี้เป็นต้นไปพ่ออย่ากลับมาบ้านนี้อีกนะเก็บของออกไปให้หมดเลย“ หลังจากที่เราพูดประโยคนี้จบ ประมาณ1ชั่วโมงหลังจากนั้นพ่อก็มาเก็บของออกจากบ้าน แต่มันไม่จบลงง่ายๆเนี่ยสิ พ่อเริ่มเมาอาระวาทเอาจอบไล่ทุบหลังคาโรงรถ เราเลยเดินไปห้ามแล้วประคองตัวพ่อที่เมาให้ขับรถกลับ แต่พ่อเราไม่ยอมระหว่างกำลังจะกลับพ่อเหลือบหันไปเห็นแม่เรายืนอยู่ในบ้าน จากยั้นเลยตัดสินใจเบี่ยงทิศทางจากรถเห็บเดินเข้าไปในบ้ายพร้อมกับถือจอบ ในวินาทีนั้นสิ่งเดียวที่คิดในหัวเลยคือ ถ้ากูห้ามพ่อกูไม่ได้กูได้แม่กูตายแน่ๆ เราเลยยื้อสุดชีวิตให้พ่อไม่เดินเข้าไปกอดพ่อไว้ หลังจากยื้อสักพักพ่อก็ต่อยหน้าเราไปทีนึง แต่เราก็ไม่สนใจ แต่พอโดนรอบที่สองเท่านั้นแหละเราเลยตัดสินใจเตะกวาดขาพ่อให้ล้มลงไปก่อน แต่พ่อก็ยังไม่ยอมเราเลยตัดสินใจต่อยหน้าพ่อไปทีนึงแต่ว่าพ่อเราก็ยังไม่หยุด เราเลยจัดฟมัดที่สองไปแล้วหลังจากต่อยเราเห็นพ่อคิ้วแตก2แผลเราเลยหยุด หลังจากนั้นคนงานข้างบ้านก็เลยมาห้าม พอคนงานมาห้ามพ่อเราก็เหมือนจะหยุดแต่สุดท้ายพอเราหันหลังกลับพ่อก็หยิบจอบขึ้นมาจะฟันหัวเรา โคตรโชคดีที่คนงานเอาตัวมาบังให้ไม่งั้นเราตุยแน่ๆขอบคุณพี่เขาจริงๆ หลังจากนั้นพ่อทำท่าเหมือนจะขึ้นรถนึกว่าจะกลับบ้านเมียน้อยสรุปคืออะไรรู้ไหม พ่อใส่เกียร์เหยียบสุดไล่ชนเรา เราวิ่งแทบตายหนีขึ้นบ้านทันเลยชนโดนแค่ประตูบ้านแตกกับกระจกแตก
สุดท้ายก็คนงานคนเดิมเอาตัวมาบังรถพ่อเราเลยหยุดและตัดสินใจกลับบ้าน เรื่องก็จบไปเราก็ไปลงบันทึกประจำวันแล้วหลังจากนั้นก็ไม่มีอะไร3เดือนหลังจากนั้น ตอนจะเข้าเดือนที่3เหมือนฟ้าลงโทษ อยู่ดีๆพ่อเราก็ขยับตัวไม่ได้ครึ่งซีกคนงานก็เลยโทรมาบอกว่าพ่ออยู่ รพ เราก็พาไปรักษาหาหมอตามระเบียบแต่สุดท้ายไม่หาย ก็เหมือนจะไม่มีอะไรเรื่องก็ผ่านมาประมาณ1ปีที่พ่อกลายเป็นคนพิการระหว่าง1ปีนั้นเรากับญาติพี่น้องก็ส่งเงินให้เรื่อยๆแต่ส่งเท่าไหร่ก็ไม่พอ เพราะเมียน้อยเอาไปผ่อนรถยนต์ จนมาวันหนึ่งพ่อเราอยากกลับบ้านเราตัดสินใจกับแม่หนักมากแต่ก็ให้กลับเพราะยังไงนี่ก็บ้านเขาเหมือนกัน แต่ระหว่างที่พ่ออยู่บ้านเราตอนกลางวันพอตกเย็นก็กลับไปนอนบ้านเมียน้อยเราก็ไม่ว่าอะไรนะ แต่ว่าเรื่องมันหลังจากนั้นอยู่ดรๆเมียน้อยมันก็อาละวาดหึงหวงพ่อเราจะมาตบแม่กับอาเราเราเลยไล่พ่อกลับ แล้วพ่อเราก็สงบไปประมาณ3-4เดือน จนถึงวันนี้พ่อเราร้องไห้อยากจะกลับบ้านอีกครั้ง แต่เราไม่โอเค รอบนี้เราไม่อยากให้เขากลับมาบ้านแล้ว เราผิดมั้ยที่เราไม่โอเค เราผิดมั้ยที่เราไม่อภัยแล้ว เรารู้นะว่าถ้าเราปล่อยวางได้มันจะดี แต่เราก็ให้อภัยไม่ได้จริงๆ