ทุ่งนาแห่ง ความหลัง แสนวังเวง
ไม่ครื้นเครง เหมือนก่อน ตอนเธออยู่
เธอหลงไป ในเมือง ที่เฟื่องฟู
น่าอดสู ถูกลวง ทรวงซึมเซา

ทิฆัมพร ไม่มี ดาริกา
ในอุรา ของฉัน นั้นสุดเหงา
อยากให้เธอ กลับมา บ้านนาเรา
ฉันจะเอา รักแท้ ลบแผลใจ