แสงไฟสปอตไลท์สีส้มอมเหลืองจากโครงสร้างเหล็กด้านบน ทอดตัวยาวผ่านช่องเปิดของผนังอิฐมอญที่ก่อขึ้นเป็นโครงร่างของร้านค้าแบรนด์เนมระดับลักชัวรี่ บรรยากาศภายในห้างสรรพสินค้าใจกลางกรุงเทพฯ ยามใกล้ค่ำยังคงระงมไปด้วยเสียงก้องกังวานของเครื่องมือช่างและเสียงตะโกนคุยกันของผู้รับเหมา
ทว่า ในมุมอับสายตาหลังเสาปูนเปลือยขนาดใหญ่ พื้นที่ตรงนี้กลับเงียบสงบราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
ช่าง ม. สถาปนิกหนุ่มวัยกลางสามสิบ หน้าตาคมเข้มและมีรูปร่างกำยำสมส่วนในชุดเซฟตี้เรียบร้อย ประคองโอบรอบเอวสอบของ ช่าง ก. สถาปนิกวัยกลางคนรูปร่างอวบอ้วนอย่างทะนุถนอม ทั้งคู่ก้าวเข้ามาหยุดยืนพักเหนื่อยจากการเดินตรวจความเรียบร้อยของหน้างาน เม็ดเหงื่อผุดพรายซึมตามไรผมและเปียกชื้นแนบเนื้อผ้าของเสื้อช่างก่อสร้าง
ความเหนื่อยล้าจากการเดินตรวจตึกสูงหลายชั้นละลายหายไปสิ้น เมื่อช่าง ม. ยกมือขึ้นถอดหมวกนิรภัยสีขาวออกจากศีรษะที่ไร้เส้นผมของช่าง ก. อย่างแผ่วเบา รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมเข้ม ก่อนที่เขาจะโน้มตัวลง บรรจงกดริมฝีปากลงบนกลางศีรษะโล่งเลี่ยนของช่าง ก. อย่างนุ่มนวลและลึกซึ้ง
ช่าง ก. เผลอย่อตัวลงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกอ่อนระทวย มืออวบเอื้อมขึ้นโอบรอบลำคอหนาของคนรักเอาไว้เพื่อยึดเหนี่ยว ขณะที่ช่าง ม. ขยับริมฝีปากเข้าไปใกล้ กระซิบถ้อยคำหวานละมุนข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ท่ามกลางกลิ่นอายของฝุ่นปูนและเหล็กกล้า
ในวินาทีนั้น แม้เสียงเครื่องจักรเจาะถนนหรือเสียงตะโกนเรียกจากชั้นบนจะดังอึงอลสักเพียงใด แต่โสตประสาทของทั้งคู่กลับไม่ได้ยินสิ่งใดเลย นอกจากเสียงหัวใจของกันและกัน ที่กำลังเต้นรัวระดมก้องกังวานประสานกันในมุมมืดอันเป็นส่วนตัวของสองเรา
*เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่ได้มีเซ็ตติ้งนี้จริงๆ คนในเรื่องไม่มีตัวตนอยู่จริง
นิยายสั้น รักหลังกำแพงอิฐ *เรื่องสมมุติ เรื่องแต่ง*
ทว่า ในมุมอับสายตาหลังเสาปูนเปลือยขนาดใหญ่ พื้นที่ตรงนี้กลับเงียบสงบราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
ช่าง ม. สถาปนิกหนุ่มวัยกลางสามสิบ หน้าตาคมเข้มและมีรูปร่างกำยำสมส่วนในชุดเซฟตี้เรียบร้อย ประคองโอบรอบเอวสอบของ ช่าง ก. สถาปนิกวัยกลางคนรูปร่างอวบอ้วนอย่างทะนุถนอม ทั้งคู่ก้าวเข้ามาหยุดยืนพักเหนื่อยจากการเดินตรวจความเรียบร้อยของหน้างาน เม็ดเหงื่อผุดพรายซึมตามไรผมและเปียกชื้นแนบเนื้อผ้าของเสื้อช่างก่อสร้าง
ความเหนื่อยล้าจากการเดินตรวจตึกสูงหลายชั้นละลายหายไปสิ้น เมื่อช่าง ม. ยกมือขึ้นถอดหมวกนิรภัยสีขาวออกจากศีรษะที่ไร้เส้นผมของช่าง ก. อย่างแผ่วเบา รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมเข้ม ก่อนที่เขาจะโน้มตัวลง บรรจงกดริมฝีปากลงบนกลางศีรษะโล่งเลี่ยนของช่าง ก. อย่างนุ่มนวลและลึกซึ้ง
ช่าง ก. เผลอย่อตัวลงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกอ่อนระทวย มืออวบเอื้อมขึ้นโอบรอบลำคอหนาของคนรักเอาไว้เพื่อยึดเหนี่ยว ขณะที่ช่าง ม. ขยับริมฝีปากเข้าไปใกล้ กระซิบถ้อยคำหวานละมุนข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ท่ามกลางกลิ่นอายของฝุ่นปูนและเหล็กกล้า
ในวินาทีนั้น แม้เสียงเครื่องจักรเจาะถนนหรือเสียงตะโกนเรียกจากชั้นบนจะดังอึงอลสักเพียงใด แต่โสตประสาทของทั้งคู่กลับไม่ได้ยินสิ่งใดเลย นอกจากเสียงหัวใจของกันและกัน ที่กำลังเต้นรัวระดมก้องกังวานประสานกันในมุมมืดอันเป็นส่วนตัวของสองเรา
*เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่ได้มีเซ็ตติ้งนี้จริงๆ คนในเรื่องไม่มีตัวตนอยู่จริง